βραχὺς τορός θʼ ὁ μῦθος· Ἀργεῖαι γένοςἐξευχόμεσθα, σπέρματʼ εὐτέκνου βοός·καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.Βασιλεύςἄπιστα μυθεῖσθʼ, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί,ὅπως τόδʼ ὑμῖν ἐστιν Ἀργεῖον γένος.Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραιγυναιξίν ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις.καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν,Κύπριος χαρακτήρ τʼ ἐν γυναικείοις τύποιςεἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων·τοίας τʼ ἀκούω νομάδας ἱπποβάμοσινεἶναι καμήλοις ἀστραβιζούσας, χθόναπαρʼ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας.καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους τʼ Ἀμαζόνας,εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτʼ ἂν ᾔκασαὑμᾶς. διδαχθεὶς δʼ ἂν τόδʼ εἰδείην πλέον,ὅπως γένεθλον σπέρμα τʼ Ἀργεῖον τὸ σόν.Χορόςκλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲἸὼ γενέσθαι τῇ δʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί;Βασιλεύςἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.