Δαναόςπαῖδες, φρονεῖν χρή· ξὺν φρονοῦντι δʼ ἥκετεπιστῷ γέροντι τῷ δε ναυκλήρῳ πατρί.καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼναἰνῶ φυλάξαι τἄμʼ ἔπη δελτουμένας.ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ·σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι·ὄχλον δʼ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόονλεύσσω, ξὺν ἵπποις καμπύλοις τʼ ὀχήμασιν·τάχʼ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέταιὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι.ἀλλʼ εἴτʼ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένοςὠμῇ ξὺν ὀργῇ τόνδʼ ἐπόρνυται στόλον,ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκʼ, ὦ κόραι,πάγον προσίζειν τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν.κρεῖσσον δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκοςἀλλʼ ὡς τάχιστα βᾶτε, καὶ λευκοστεφεῖςἱκετηρίας, ἁγάλματʼ αἰδοίου Διός,σεμνῶς ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων,αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖʼ ἔπη