Αἰγαίου παρὰ χεῖλος, ὑπέρ μέγαν Ἑλλήσποντον.Τῇ δʼ ἔπι ναιετάουσιν ἀγαυῶν ἔθνος Ἰώνων,ἀγχίαλοι γεγαῶτες, ἐπὶ χθονὸς, ἧς διὰ μέσσηςΜαίανδρος λιπαρῇσι κατέρχεται εἰς ἅλα δίναις,Μιλήτου τε μεσηγὺ καὶ εὐρυχόροιο Πριήνης.Τάων ἀμφοτέρων γε βορειοτέρην ἐσίδοιοπαραλίην Ἔφεσον, μεγάλην πόλιν Ἰοχεαίρης,ἔνθα θεῇ ποτε νηὸν Ἀμαζονίδες τετύκοντοπρέμνῳ ἔνι πτελέης, περιώσιον ἀνδράσι θαῦμα.Μῃονίη δʼ ἐπὶ τοῖσιν ἐπ᾿ ἀντολίην τετάνυσταιΤμώλῳ ὔπ’ ἠνεμόεντι, τόθεν Πακτωλὸς ὁδεύωνχρυσὸν ὁμοῦ δίνησιν ἐφελκόμενος κελαρύζειτοῦ δʼ ἂν ἐπὶ πλευρῇσι καθήμενος εἴαρος ὥρῃκύκνων εἰσαΐοις λιγυρὴν ὄπα, τοί τε καθʼ ὕδωρἔνθα καὶ ἔνθα νέμονται ἀεξομένης ἐπὶ ποίης·πολλοὶ γὰρ λειμῶνες ἐν Ἀσίδι τηλεθόωσιν,ἔξοχα δʼ ἀμπεδίον Μαιάνδριον, ἔνθα Καΰστρουἥσυχα καχλάζοντος ἐπιρρέει ἀγλαὸν ὕδωρ.Οὐ μὰν οὐδὲ γυναῖκας ὀνόσσεαι, αἳ περὶ κεῖνοθεῖον ἕδος, χρυσοῖο κατʼ ἰξύος ἔμμα βαλοῦσαι,