μοῖραν λελογχὸς βάκτρον, ἐξέρειδέ μου βάσιν τρέμουσαν καὶ κατίθυνον τρίβον,ἴχνος βέβαιον ὡς ἐπιστήσω πέδῳ.ἔγειρε, τλῆμον, γυῖα δεμνίων ἄποκαὶ λίπε μελάθρων τὴν ὑπώροφον στέγην.σκέδασον δʼ ἀπʼ ὄσσων νύχιον ἀέρος βάθος μολὼν θύραζε καὶ πρὸς ἡλίου φάοςἀθόλωτον αὔραν πνεύματος φαιδροῦ σπάσον·δέκατον γὰρ ἤδη τοῦτο πρὸς πέμπτῳ φάει,ἐξ οὗ ζόφῳ σύγκλειστος ἡλίου δίχα