ὃ χρισθὲν οἶδε τὴν ἐμὴν παῦσαι βίαν ;ἀλλ’ εἶα. τήνδε σύμβασιν συνθώμεθα,καὶ πειράσωμεν εἴτε φαρμάκου σθένοςὑπέρτερον πέφυκεν εἴτ’ ἐμαὶ φλόγες.δεῦτ’, ὦ σκυθρωπαί, πάντοθεν ποτώμεναιβάσανοι, πάρεδροι τῶν ἐμῶν βακχευμάτων, πελάζετ’ ἆσσον· καὶ σὺ μὲν ποδῶν ἄκρουςφλέγμαινε ταρσοὺς δακτύλων ποδῶν ἄχρι,σὺ δὲ σφυροῖς ἔμβαινε, σὺ δὲ μηρῶν ἄποἐς γόνατα λεῖβε πικρὸν ἰχώρων βάθος,ὑμεῖς δὲ χειρῶν δακτύλους λυγίζετε.ΠόνοιἼδ’, ὡς ἔταξας πάντα σοι δεδράκαμεν·