Σύροι μέν ἐσμεν, ἐκ Δαμασκοῦ τῷ γένει, λιμῷ δὲ πολλῷ καὶ πενίᾳ κρατούμενοιγὴν καὶ θάλασσαν ἐφέπομεν πλανώμενοι·ἔχομεν δὲ χρῖσμα πατροδώρητον τόδε,ἐν ᾧ παρηγοροῦμεν ἀλγούντων πόνους. ΠοδάγραΤί δὴ τὸ χρῖσμα καὶ τίς ἡ σκευή; φράσον.ἸατρόςΜύστης με σιγᾶν ὅρκος οὐκ ἐᾷ φράσαι.καὶ λοισθία θνήσκοντος ἐντολὴ πατρός,ὃς ἔταξε κεύθειν φαρμάκου μέγα σθένος,ὃ καὶ σὲ παύειν οἶδεν ἠγριωμένην.ΠοδάγραΕἶτ’ ὦ κατάρατοι καὶ κακῶς ὀλούμενοι,ἔστιν τις ἐν γῇ φαρμάκου δρᾶσις τόση,