σπλάγχνων δʼ ἐπʼ αὐτῶν διάπυρον τρέχει κακόν, δίναισι φλογμῶν σάρκα πυρπολούμενον,ὁποῖα κρητὴρ μεστὸς Αἰτναίου πυρὸςἢ Σικελὸς αὐλὼν ἁλιπόρου διασφάγος, ὅπου δυσεξέλικτα κυματούμενοςσήραγξι πετρῶν σκολιὸς εἱλεῖται κλύδων.ὦ δυστέκμαρτον πᾶσιν ἀνθρώποις τέλος,ὡς εἰς μάτην σε πάντες ἀμφιθάλπομενἐλπίδι ματαίᾳ μωρὰ βουκολούμενοι.Χόρος ἀνὰ Δίνδυμον ΚυβήβηςΦρύγες ἔνθεον ὀλολυγὴνἁπαλῷ τελοῦσιν Ἄττῃ,καὶ πρὸς μέλος κεραύλουΦρυγίου κατʼ ὄρεα Τμώλου κῶμον βοῶσι Λυδοί·παραπλῆγες δʼ ἀμφὶ ῥόπτροιςκελαδοῦσι Κρητὶ ῥυθμῷνόμον Κορύβαντες εὐάν.κλάζει βρίθουσα σάλπιγξ Ἄρει κρέκουσα θούρῳ