πρῶτον μὲν εὐθὺς εὐστομεῖν διδάσκεταιτέρπων ἅπαντας, εὐτραπέλους λέγων λόγους·πᾶσιν δ’ ὁρᾶται μετὰ γέλωτος καὶ κρότου.ὅτ’ ἐπὶ τὰ λουτρὰ φερόμενος βαστάζεται.Ἄτη γάρ, ἣν Ὅμηρος εἶπεν, εἰμ’ ἐγώ, βαίνουσ’ ἐπ᾿ ἀνδρῶν κρᾶτα καὶ βάσεις ποδῶν ἁπαλὰς ἔχουσα, παρὰ δὲ τοῖς πολλοῖς βροτῶνΠοδάγρα καλοῦμαι, γινομένη ποδῶν ἄγρα.ἀλλ’ εἶα μύσται πάντες ὀργίων ἐμῶν,γεραίρεθ’ ὕμνοις τὴν ἀνίκητον θεάν.ΧόροςἈδαμάντινον ἦθος ἔχουσα κόρα,πουλυσθενές, ὀβριμόθυμε θεά,κλύε σῶν ἱερῶν μερόπων ἐνοπάς.μέγα σὸν κράτος, ὀλβιόφρον Ποδάγρα,τὰν καὶ Διὸς ὠκὺ πέφρικε βέλος, τρομέει δέ σε κύμαθ’ ἁλὸς βυθίας,τρομέει βασιλεὺς ἐνέρων Ἀΐδας,ἐπιδεσμοχαρές, κατακλινοβατές,κολυσιδρόμα, βασαναστραγάλα,σφυροπρησιπύρα, μογισαψεδάφα,