ἐγὼ δὲ τούτοις πᾶσιν οἰμώξειν λέγω καὶ τοῖς ποιοῦσι ταῦτα καὶ πειρῶσί μεεἴωθ’ ἀπαντᾶν μᾶλλον ὀργιλωτέρα·τοῖσι δὲ φρονοῦσι μηδὲν ἀντίξουν ἐμοὶἤπιον ἔχω νοῦν εὐμενής τε γίνομαι.ὁ γὰρ μεταλαβὼν τῶν ἐμῶν μυστηρίων πρῶτον μὲν εὐθὺς εὐστομεῖν διδάσκεταιτέρπων ἅπαντας, εὐτραπέλους λέγων λόγους·πᾶσιν δ’ ὁρᾶται μετὰ γέλωτος καὶ κρότου.ὅτ’ ἐπὶ τὰ λουτρὰ φερόμενος βαστάζεται.