Ἑρμῆς τίς δʼ οὗτος ἄλλος ὁ προσιών ἐστιν, ὦ Ἡράκλεις, ὁ καλός, ὁ τὴν κιθάραν;
Ἡρακλῆς Ὀρφεύς ἐστιν, σύμπλους ἐπὶ τῆς Ἀργοῦς ἐμός, ἥδιστος κελευστῶν ἁπάντων· πρὸς γοῦν τὴν ᾠδὴν αὐτοῦ ἥκιστα ἐκάμνομεν ἐρέττοντες. χαῖρε, ὦ ἄριστε καὶ μουσικώτατε Ὀρφεῦ· οὐκ ἐπιλέλησαι γάρ που Ἡρακλέους.
Ὀρφεύς νὴ καὶ ὑμεῖς γε, ὦ Φιλοσοφία καὶ Ἡράκλεις καὶ Ἑρμῆ. ἀλλὰ καιρὸς ἀποδιδόναι τὰ μήνυτρα, ὡς ἔγωγε πάνυ σαφῶς ὃν ζητεῖτε οἶδα.
Ἑρμῆς οὐκοῦν δεῖξον, ὦ παῖ Καλλιόπης, ἔνθα ἐστίν· χρυσίου γὰρ οὐδέν, οἶμαι, δέῃ σοφὸς ὤν.
Ὀρφεύς εὖ φής. ἐγὼ δὲ τὴν μὲν οἰκίαν δείξαιμʼ ἂν ὑμῖν ἔνθα οἰκεῖ, αὐτὸν δὲ οὐκ ἄν, ὡς μὴ κακῶς ἀκούοιμι πρὸς αὐτοῦ· μιαρὸς γὰρ εἰς ὑπερβολὴν καὶ μόνον τοῦτο ἐκμεμελέτηκεν.
Ἑρμῆς δεῖξον μόνον.
Ὀρφεύς αὕτη πλησίον. ἐγὼ δὲ ἄπειμι ὑμῖν ἐκποδών, ὡς μηδʼ ἴδοιμι αὐτόν.
Φιλοσοφία ἐπίσχες. οὐ γυναικός ἐστι φωνὴ ῥαψῳδούσης τι τῶν Ὁμήρου;
Ἑρμῆς νὴ Δία· ἀλλʼ ἀκούσωμεν ὅ τι καὶ λέγει.
Γυνήδραπετίς (N) edd. Prior to Bekker.ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν, ὃς χρυσὸν φιλέει μὲν ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.
Ἑρμῆς οὐκοῦν τὸν Κάνθαρόν σοι μισητέον.
Γυνή ξεινοδόκονμισητέον: ξεινοδόκον Γ, thus giving (by the double point) ξεινοδόκον . . . παράσχῃ to the Wife. Other MSS. and all previous editions give these words to Hermes, reading μισητέον ὃς ξεινοδόκον. κακὰ ῥέξεν, ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ.
Ἀνήρ περὶ ἐμοῦ τοῦτο τὸ ἔπος, οὗ τὴν γυναῖκα ᾤχετο ἀπάγων διότι αὐτὸν ὑπεδεξάμην.
Γυνήοἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματʼ ἔχων, κραδίην δʼ ἐλάφοιο, οὔτε ποτʼ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ, Θερσίτʼ ἀκριτόμυθε, κακῶν πανάριστε κολοιῶν μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν.
Δεσπότης α Εἰκότως τῷ καταράτῳτῷ καταράτῳ Harmon: τοῦ καταράτου MSS. τὰ ἔπη.
ΓυνήΠρόσθε κύων, ὄπιθεν δὲ λέων, μέσση δὲ χίμαιρα δεινὸν ἀποπνείουσα τρίτου κυνὸς ἄγριονἄγριον Fritzsche: ἀγρίου MSS. ὁρμήν.
Ἀνήρ οἴμοι, γύναι, ὅσα πέπονθας ὑπὸ κυνῶν τοσούτων. φασὶ δʼ αὐτὴν καὶ κυεῖν ἀπʼ αὐτῶν.
Ἑρμῆς θάρρει, Κέρβερόν τινα τέξεταί σοι ἢ Γηρυόνην, ὡς ἔχοι ὁ Ἡρακλῆς οὗτος αὖθις πόνον. ἀλλὰ καὶ προΐασιν, ὥστε οὐδὲν δεῖ κόπτειν τὴν θύραν.
Δεσπότης α ἔχω σε, ὦ Κάνθαρε. νῦν σιωπᾷς; φέρʼ ἴδωμεν ἅτινά σοι ἡ πήρα ἔχει, θέρμους ἴσως ἢ ἄρτου τρύφος.Γ has double points after ἔχει and τρύφος, but the fact that μὴ θαυμάσῃς is addressed to one person favours running the speech on rather than (e.g.) giving θέρμους . . . τρύφος to ΔΕΣΠΟΤΗΣ B. οὐ μὰ Δίʼ, ἀλλὰ ζώνην χρυσίου.
Ἡρακλῆς μὴ θαυμάσῃς· κυνικὸς γὰρ ἔφασκεν εἶναι τὸ πρόσθεν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος, ἐνταῦθα δὲ Χρυσίππειος ἀκριβῶς ἐστιν.ἀκριβῶς ἐστιν Double point in Γ. τοιγαροῦν Κλεάνθην οὐκ εἰς μακρὰν αὐτὸν ὄψει· κρεμήσεται γὰρ ἀπὸ τοῦ πώγωνος οὕτω μιαρὸς ὤν.
Δεσπότης β σὺ δέ, ὦ κακέ, οὐ Ληκυθίων οὑμὸς δραπέτης τυγχάνεις;τυγχάνεις Γ1: τυγχάνεις ὤν Γ2, cett., Cf. Plato, Gorg., 502 B and Rep. 369 B, cited by Goodwin, G. M. T., § 902, and references in F. Karsten, de Ellipseos Usu Luc. (1889), p. 36, including from Lucian Eun., 2, Abd., 15, Vit. Auct., 19; cf. also below, Eun., 8. οὐ μὲν οὖν ἄλλος. ὢ τοῦ γέλωτος. εἶτα τί οὐκ ἂν γένοιτο; καὶ Ληκυθίων φιλοσοφεῖ.
Ἑρμῆς ὁ τρίτος δὲ οὗτος ἀδέσποτος ὑμῖν ἐστιν;
Δεσπότης γ Οὐδαμῶς, ἀλλʼ ὁ δεσπότης ἐγὼ ἑκὼν ἀφίημι αὐτὸν ἀπολωλέναι.
Ἑρμῆς ὅτι τί;
Δεσπότης γ ὅτι δεινῶς τῶν ὑποσάθρων ἐστίν. τὸ δʼ ὄνομα Μυρόπνουν αὐτὸν ἐκαλοῦμεν.
Ἑρμῆς Ἡράκλεις ἀλεξίκακε, ἀκούεις; ἔπειτα πήρα καὶ βάκτρον. — καὶ αὐτὸς ἀπόλαβε τὴν γυναῖκα σύ.
Ἀνήρ μηδαμῶς. οὐκ ἂν ἀπολάβοιμι βιβλίον μοι τῶν παλαιῶν κυοῦσαν.
Ἑρμῆς πῶς βιβλίον;
Ἀνήρ ἔστιν τι, ὦ ἀγαθέ, Τρικάρανος βιβλίον.
ἙρμῆςΟὐδὲν ἄτοπον, ἐπεὶ καὶ Τριφάλης.καὶ Τριφάλης MSS. add ὁ (not in N) τῶν κωμικῶν εἶς, which I excise as a patent gloss, and a mistaken one.
Φιλοσοφία σόν, ὦ Ἑρμῆ, δικάζειν τὸ μετὰ τοῦτο.
Ἑρμῆς οὕτω μοι δοκεῖ, ταύτην μέν, ἵνα μηδὲν τέρας μηδὲ πολυκέφαλον τέκῃ, οἴχεσθαι παρὰ τὸν ἄνδρα ὀπίσω ἐς τὴν Ἑλλάδα, τὼ δύο δὲ τούτω δραπετίσκω παραδοθέντε τοῖν δεσπόταιν μανθάνειν ἃ πρὸ τοῦ, τὸν μὲν ἀποπλύνειν τὰς ῥυπώσας τῶν ὀθονῶν, τὸν Ληκυθίωνα, τὸν Μυρόπνουν δὲ αὖθις ἀκεῖσθαι τῶν ἱματίων τὰ διερρωγότα, μαλάχῃ γε πρότερον μαστιγωθέντε.μαστιγωθέντε De Jong: μαστιγωθέντα MSS. ἔπειτα καὶ τοῦτον παραδοθῆναι τοῖς πιττωταῖς, ὡς ἀπόλοιτο παρατιλλόμενος τὰ πρῶτα, ῥυπώσῃ προσέτι καὶ γυναικείᾳ τῇ πίττῃ, εἶτα ἐς τὸν Αἷμον ἀναχθέντα γυμνὸν ἐπὶ τῆς χιόνος μένειν συμπεποδισμένον τὼ πόδε.
Κάνθαρος φεῦ τῶν κακῶν, ὀτοτοῖ, παππαπαιάξ.
Δεσπότης α τί τοῦτο παρεντίθης τῶν τραγικῶν σουσου Γ: σὺ other MSS. σου is right; the “dialogues” of Cantharus are his “diatribes.” διαλόγων; ἀλλʼ ἀκολούθει παρὰ τοὺς πιττωτὰς ἤδη, ἀποδυσάμενός γε πρότερον τὴν λεοντῆν, ὡς γνωσθῇς ὄνος ὤν.