νῦν δ’ εἰσορᾷς ἅπαντας ἐξ . . . . .ὁ πόνος δ’ ἑλίξας ἐμμελῶς διαστρέφει.ἸατρόςΠοῖ ποῖ καθεύρω κλεινὸν Ὠκύπουν, φίλοι,τὸν πόδα πονοῦντα καὶ βάσιν παρειμένον;ἰατρὸς ὢν γὰρ ἔκλυον ὑπὸ φίλου τινὸςπάσχοντα δεινὰ τοῦτον ἀστάτῳ πάθει.