δύστηνος αὐτὸς ἐκ δόμων προσέρχεται.ὨκύπουςΠόθεν δ’ ὁ δεινὸς κατὰ ποδῶν οὗτος παρῆν ἀτραυμάτιστος, ἄβατος, ἄστατος πόνος;τείνει δὲ νεῦρον οἷα τοξότης ἀνὴρβέλος προπέμπων καὶ στένειν βιάζεται·τὸ τῶν πονούντων ἔσχατον στοιχεῖ χρόνῳ.ΤροφεύςἜπαιρε σαυτόν, ὦ τέκνον, καὶ κούφισον. μή πῶς με πίπτων καταβάλῃς σὺ χωλὸς ὦν.ὨκύπουςἸδού, κρατῶ σε δίχα βάρους καὶ πείθομαι καὶ τὸν πονοῦντα πόδα τιθῶ καὶ καρτερῶ·νεωτέρῳ γὰρ αἶσχος ἐν παισὶν ἀεὶὑπηρέτης ἀδύνατος γογγύζων γέρων. ΤροφεύςΜὴ μὴ σὺ ταῦτα, μωρέ, μή με κερτομει,μή μ’ ὡς νέος κόμπαξε, τοῦτ’ εἰδὼς ὅτι