πάνυ γε.
μέχρι μὲν τοίνυν ἐνταῦθα ὁ σοφιστὴς καὶ ὁ ἀσπαλιευτὴς ἅμα ἀπὸ τῆς κτητικῆς τέχνης πορεύεσθον.
ἐοίκατον γοῦν.
ἐκτρέπεσθον δέ γε ἀπὸ τῆς ζῳοθηρικῆς, ὁ μὲν ἐπὶ θάλαττάν που καὶ ποταμοὺς καὶ λίμνας, τὰ ἐν τούτοις ζῷα θηρευσόμενος.
τί μήν;
ὁ δέ γε ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποταμοὺς ἑτέρους αὖ τινας, πλούτου καὶ νεότητος οἷον λειμῶνας ἀφθόνους, τἀν τούτοις θρέμματα χειρωσόμενος.
πῶς λέγεις;
τῆς πεζῆς θήρας γίγνεσθον δύο μεγίστω τινὲ μέρει.
ποῖον ἑκάτερον;
τὸ μὲν τῶν ἡμέρων, τὸ δὲ τῶν ἀγρίων.
εἶτʼ ἔστι τις θήρα τῶν ἡμέρων;
εἴπερ γέ ἐστιν ἄνθρωπος ἥμερον ζῷον. θὲς δὲ ὅπῃ χαίρεις, εἴτε μηδὲν τιθεὶς ἥμερον, εἴτε ἄλλο μὲν ἥμερόν τι, τὸν δὲ ἄνθρωπον ἄγριον, εἴτε ἥμερον μὲν λέγεις αὖ τὸν ἄνθρωπον, ἀνθρώπων δὲ μηδεμίαν ἡγῇ θήραν· τούτων ὁπότερʼ ἂν ἡγῇ φίλον εἰρῆσθαί σοι, τοῦτο ἡμῖν διόρισον.
ἀλλʼ ἡμᾶς τε ἥμερον, ὦ ξένε, ἡγοῦμαι ζῷον, θήραν τε ἀνθρώπων εἶναι λέγω.
διττὴν τοίνυν καὶ τὴν ἡμεροθηρικὴν εἴπωμεν.
κατὰ τί λέγοντες;
τὴν μὲν λῃστικὴν καὶ ἀνδραποδιστικὴν καὶ τυραννικὴν καὶ σύμπασαν τὴν πολεμικήν, ἓν πάντα, βίαιον θήραν, ὁρισάμενοι.
καλῶς.
τὴν δέ γε δικανικὴν καὶ δημηγορικὴν καὶ προσομιλητικήν, ἓν αὖ τὸ σύνολον, πιθανουργικήν τινα μίαν
τέχνην προσειπόντες.
ὀρθῶς.
τῆς δὴ πιθανουργικῆς διττὰ λέγωμεν γένη.
ποῖα;
τὸ μὲν ἕτερον ἰδίᾳ, τὸ δὲ δημοσίᾳ γιγνόμενον.
γίγνεσθον γὰρ οὖν εἶδος ἑκάτερον.
οὐκοῦν αὖ τῆς ἰδιοθηρευτικῆς τὸ μὲν μισθαρνητικόν ἐστιν, τὸ δὲ δωροφορικόν;
οὐ μανθάνω.
τῇ τῶν ἐρώντων θήρᾳ τὸν νοῦν, ὡς ἔοικας, οὔπω προσέσχες.
τοῦ πέρι;
ὅτι τοῖς θηρευθεῖσι δῶρα προσεπιδιδόασιν.
ἀληθέστατα λέγεις.
τοῦτο μὲν τοίνυν ἐρωτικῆς τέχνης ἔστω εἶδος.
πάνυ γε.