<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg070.1st1K-grc1:1-20</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg070.1st1K-grc1:1-20</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg070.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><head>ΓΑΛΗΝΟΥ ΠΕΡΙ ΦΛΕΒΟΤΟΜΙΑΣ <lb/>ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΝ.</head><p>Τοῖς περὶ φλεβοτομίας σκοπουμένοις ἓν <lb/>μὲν καὶ πρῶτον ἐστὶ πρόβλημα
                        σκέψασθαι τὰς διαθέσεις <lb/>τοῦ σώματος, ὅσαι δέονται κενώσεως. εἶθ’ ἑξῆς
                        δεύτερον <lb/>ὅσαι τῆς διὰ φλεβοτομίας, ὡς πολλαὶ εἰσὶ διαθέσεις, ἄλλαι
                        <lb/>μέν τινος κενώσεως, οὐ μὴν φλεβοτομίας δεόμεναι. τρίτον <lb/>ἐπὶ
                        τούτοις σκέμμα διακρῖναι τοὺς δυναμένους ἀλύπως ἐνεγκεῖν <lb/>τὴν κένωσιν.
                        εὑρίσκεται γὰρ ἡ μὲν διάθεσις ἐνίοτε <lb/>δεομένη φλεβοτομίας, ὁ κάμνων δ’
                        οὐ φέρει αὐτὴν ἤτοι δι’ <pb n="251"/> ἡλικίαν, ἢ δι’ ὥραν τοῦ ἔτους, ἢ διὰ
                        τὴν τῆς χώρας φύσιν, <lb/>ἢ διὰ κάκωσιν τοῦ στόματος τῆς γαστρὸς, ὃ
                        καταχρώμενοι <lb/>πολλάκις ὀνομάζουσι στόμαχον, ὥσπερ ἀμέλει καὶ νῦν ἐν
                        <lb/>ὅλῳ τῷ λόγῳ χρώμεθα τῇ προσηγορίᾳ βραχυλογίας ἕνεκεν. <lb/>εἰσὶ δὲ οἳ
                        καὶ διὰ τὴν ἕξιν ὅλου τοῦ σώματος οὐ φέρουσι <lb/>φλεβοτομίαν, εἰ καὶ
                        μάλιστα αὐτῆς τυγχάνοιεν ὅσον ἐπὶ τῷ <lb/>νοσήματι δεόμενοι. ἢν δὲ δὴ καὶ
                        ταῦτα διορίσηταί τις, ἡ περὶ <lb/>τοῦ μέρους σκέψις ἡμᾶς διαδέχεται, καθάπερ
                        ἐπὶ παντὸς ἄλλου <lb/>
                        <milestone unit="ed2page" n="429"/>βοηθήματος. εἶθ’ ἑξῆς ἡ περὶ τῶν φλεβῶν
                        ἃς χρὴ τέμνειν· <lb/>ἐζήτηται γὰρ ἱκανῶς καὶ περὶ τούτων, ἆρά γε διαφέρει
                        <lb/>μηδὲν ἣν ἂν ἐθελήσῃ τις τέμνειν φλέβα, ἅπασαι γὰρ ὡσαύτως
                        <lb/>ὠφελοῦσιν ἁπάσας τὰς διαθέσεις, ἢ καθάπερ Ἱπποκράτης <lb/>καὶ οἱ
                        δοκιμώτατοι τῶν ἰατρῶν ὑπειλήφασι πάμπολυ διαφέρειν <lb/>τὸ τήνδε πρὸ τῆσδε
                        σχάσαι. διορισθέντος δὲ καὶ τούτου τοῦ <lb/>σκέμματος, ἔσται ἑξῆς ὁ περὶ τῶν
                        σκοπῶν λόγος, οἷς ἄν τις <lb/>προσέχων τὸν νοῦν στοχάσοιτο τοῦ μέτρου τῆς
                        κενώσεως. <lb/>ἐπὶ δὲ τούτοις ἅπασιν, ἐπὶ τινῶν μὲν ἅπαξ ἀφαιρεῖν ἄμεινον,
                        <lb/>ἐπὶ τινῶν δὲ τὴν καλουμένην ἐπαφαίρεσιν ποιεῖσθαι προσήκει, <pb n="252"/> καὶ τινὰς μὲν ἄχρι λειποθυμίας κενοῦν, ἐπὶ τινῶν δὲ φυλάττεσθαι
                        <lb/>ταύτην, ὡς μέγιστον κακόν. ταῦτα μὲν οὖν ἀναγκαῖόν <lb/>ἐστιν
                        ἐπισκέπτεσθαι τὸν μέλλοντα καλῶς χρῆσθαι τῷ <lb/>βοηθήματι. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><p>Καὶ λέλεκται περὶ πάντων αὐτῶν ἤδη κατὰ <lb/>τὴν τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου
                        πραγματείαν, καθάπερ γε καὶ <lb/>πρὸς Ἐρασίστρατον ἰδίᾳ περὶ τοῦ κακῶς αὐτὸν
                        ἀποστῆναι <lb/>τοῦ βοηθήματος. εἶτα αὖθις ἄλλο πρὸς ἐκείνους τῶν
                        Ἐρασιστρατείων <lb/>ὅσοι φασὶ κεχρῆσθαι τῷ βοηθήματι τὸν ἄνδρα. <lb/>διὸ καὶ
                        μισήσειεν ἄν τις ἤτοι τὴν πανουργίαν τῶν μιαρῶν <lb/>σοφιστῶν, ὅταν
                        γιγνώσκοντες ὅτι ψεύδονται, ἐπιτεχνάζονται <lb/>ἐπιθυμίᾳ καινοτομίας, ἢ τὴν
                        δοξοσοφίαν, ὅταν ἀγνοοῦντες <lb/>τὰ χρησιμώτατα, κατασκευάζουσι τῷ λόγῳ
                        τἀναντία. τούτων <lb/>γάρ τοι τὸ ἕτερον ὁ Κνίδιος Χρύσιππος ἔπαθεν ἐξελὼν
                        παντάπασι <lb/>φλεβοτομίαν τῶν βοηθημάτων τῶν ἰατρικῶν. ἠκολούθησαν <lb/>δ’
                        αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ Μήδιός τε καὶ Ἀριστογένης <lb/>ἔνδοξοι καὶ αὐτοὶ παρ’
                        Ἕλλησι γενόμενοι. τούτων δ’ ἐπὶ <lb/>μᾶλλον ὁ Ἐρασίστρατος εἰς δόξαν ἀρθεὶς
                        λαμπροτάτην ἐφύλαξε <pb n="253"/> τὴν Χρυσίππου γνώμην. εἶθ’ ἑξῆς οἱ τούτου
                        μαθηταὶ <lb/>τό γε κατ’ ἀρχὰς ἠκολούθησαν ἅπαντες τῷ τοῦ διδασκάλου
                        <lb/>δόγματι, χρόνῳ δ’ ὕστερον ἀπέστησαν τινὲς αὐτῶν αἰδεσθέντες
                        <lb/>ἀναίσχυντον αἰδώ. τί γὰρ ἂν ἄλλο τίς εἴπῃ πρὸς <lb/>τοὺς ὑπομείναντας
                        ἀποφήνασθαι προσίεσθαι τὸ τῆς φλεβοτομίας <lb/>βοήθημα τὸν Ἐρασίστρατον, εἰ
                        καὶ μηδαμόθι φαίνεται <lb/>τῶν συγγραμμάτων ἐπὶ μηδενὸς πάθους αὐτὸ
                        συμβουλεύων; <lb/>ἀκόλουθον γὰρ οὖν ἦν φασὶ τῷ τὴν ἀσιτίαν ὡς κενωτικὸν
                        <lb/>βοήθημα παραλαμβάνοντι καὶ τὴν φλεβοτομίαν πολὺ μᾶλλον <lb/>ἐκκρίνειν.
                        οἱ δὲ ταῦτα λέγοντες ἅπαντες ἀξιώσουσι φλεβοτομεῖν, <lb/>ἐφ’ ὧν Ἐρασίστρατος
                        ἐκέλευσεν ἀσιτίᾳ χρῆσθαι. γεγραφότος <lb/>οὖν αὐτοῦ κατὰ τὴν τῶν πυρετῶν
                        πραγματείαν, ἐν ταῖς <lb/>ἀρχαῖς τῶν νόσων ἀσιτίαν, ἀκόλουθόν ἐστιν ἅπαντας
                        φλεβοτομεῖν, <lb/>ὡς καὶ ὁ τούτων λόγος ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ. ἔστι <lb/>μὲν δὴ
                        καὶ τοῦτο μέγιστον κακὸν, εἰ πεισθεῖεν οὕτω πράττειν <lb/>οἱ τὴν τέχνην
                        μανθάνοντες νέοι. πολὺ δὲ τούτων χεῖρον, εἰ <lb/>μηδὲ τῶν ἄλλων ὧν
                        διορίσασθαι προσῆκεν, ἐπισκέψονται. <pb n="254"/> ταῦτ’ οὖν ἠναγκάσθην αὐτὰ
                        καθ’ ἕτερον γράμμα διεξελθεῖν, <lb/>ἐπιδεῖξαί τε τοῖς νέοις Ἐρασίστρατον
                        οὔτε φλεβοτομίᾳ κεχρημένον, <lb/>ἄμεινον γὰρ τοῦτο πεισθῆναι τοῦ πάντας ἑξῆς
                            φλε<milestone unit="ed2page" n="430"/>βοτομεῖν, <lb/>ὅσους ἐκεῖνος
                        ἀσιτεῖν ἐκέλευσε, μεγίστην τε <lb/>τὴν ὠφέλειαν ἐκ τοῦ βοηθήματος γίγνεσθαι
                        τοῖς κάμνουσιν <lb/>ἐάν τις αὐτῷ προσηκόντως ᾖ χρώμενος. οὐκ οὖν ἔτι γε δέῃ
                        <lb/>κατά γε τὴν ἐμὴν γνώμην ἄλλο τί μοι γραφῆναι περὶ φλεβοτομίας, <lb/>ἐν
                        μὲν τῇ θεραπευτικῇ πραγματείᾳ τῆς χρήσεως τοῦ <lb/>βοηθήματος εἰρημένης,
                        ὥσπερ γε κἀν τοῖς ὑγιεινοῖς. ἐν δὲ <lb/>τοῖς δύο βιβλίοις, ὧν τὸ μὲν ἕτερον
                        ἐγράφη πρὸς Ἐρασίστρατον <lb/>αὐτὸν, τὸ δὲ ἕτερον πρὸς τοὺς ἐν Ῥώμῃ
                        Ἐρασιστρατείους, <lb/>ἐπιδεδειχότος μου τὰ κακῶς ὑπ’ αὐτοῦ δοξασθέντα,
                        παρακαλεσάντων <lb/>δὲ πολλάκις πολλῶν μὲν φίλων ἰατρῶν, οἳ δοκοῦσί <lb/>μοι
                        τὴν θεραπευτικὴν πραγματείαν ὀκνεῖν ἀναγινώσκειν, <lb/>ἠναγκάσθην ὕστερον
                        ἐπὶ τὴν ἐνεστῶσαν ἀφικέσθαι σοι διέξοδον, <lb/>ὅπως μὴ δόξαιμι φθονεῖν
                        αὐτοῖς, ἐφεξῆς δὲ ἅπαντα κατὰ <lb/>τὴν προσήκουσαν τάξιν ὑπὲρ τοῦ βοηθήματος
                        εἰπεῖν. καὶ <lb/>τοίνυν ἤδη μοι καιρὸς ἄρξασθαι τοῦ λόγου. </p></div><pb n="255"/><div type="textpart" subtype="chapter" n="3"><p>Τὸ μὲν τῆς διαθέσεως ὄνομα, καθότι καὶ <lb/>δι’ ἄλλων ἡμῖν εἴρηται, παρὰ τὸ
                        διακεῖσθαι γεγονὸς, ὁμοίως <lb/>ἐκείνῳ κατὰ πολλῶν λέγεται πραγμάτων. ἀλλὰ
                        νῦν γε τὰς <lb/>εἰς τὸ περὶ φύσιν ἐκτροπὰς ὁποῖαι τινὲς ἂν ὦσι, διαθέσεις
                        <lb/>ὀνομάζομεν ἐν ἅπαντι τῷ λόγῳ. ζητήσομεν δὲ πρότερον ὁπόσαι <lb/>καὶ
                        ὁποῖαι τούτων εἰσὶν αἱ κενώσεως δεόμεναι, δεύτερον <lb/>δὲ τίνες ἐξ αὐτῶν αἱ
                        φλεβοτομίας. ἐπεὶ δὲ τὰ ζητούμενα <lb/>πάντα δύο τῆς εὑρέσεως ὄργανα
                        κέκτηται, λόγον καὶ πεῖραν <lb/>ἐν ἁπάσαις ταῖς τέχναις, οὐχ ἥκιστά τε καθ’
                        ὅλον τὸν βίον, <lb/>ἀναγκαῖον οἶμαι καὶ νῦν ἤτοι διὰ τοῦ λόγου μόνου
                        γενέσθαι <lb/>τῶν προκειμένων τὴν εὕρεσιν ἢ διὰ πείρας μόνης ἢ δι’
                        ἀμφοτέρων. <lb/>ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ λόγος αὐτὸς ὁ μὲν ἐκ τῶν κοινῶν <lb/>ἐννοιῶν
                        μόνων ἀρχόμενος εὑρίσκεται καὶ ἀποδείκνυσιν, ὁ δὲ <lb/>καὶ τοῖς ἐκ τούτων
                        εὑρημένοις χρῆται πρὸς ἀπόδειξιν, ἑκατέρων <lb/>τε τῷ λόγῳ ἐδείχθησαν ἡμῖν
                        αἱ τέχναι πᾶσαι χρώμεναι, <lb/>καὶ ἡμεῖς νῦν ὁπότερος ἂν αὐτῶν εὑρίσκηται
                        χρήσιμος, ἐκεῖνον <lb/>προσχειριούμεθα. τῷ μὲν οὖν προτέρῳ τῶν λόγων ἅπαντες
                            <pb n="256"/> ἄνθρωποι χρῶνται καθ’ ὅλον τὸν βίον, τῷ δευτέρῳ δ’ οὐχ
                        <lb/>ἅπαντες· ἴδιος γάρ ἐστι τῶν τεχνιτῶν. ὁ γάρ τοι γεωμέτρης <lb/>τὸ μὲν
                        πρῶτον θεώρημα τῆς αὐτοῦ τέ<milestone unit="ed1page" n="18"/>χνης διὰ τοῦ
                        προτέρου <lb/>λόγου μόνου δείκνυσιν, εἶτα τῷ δευτέρῳ μόνῳ χρῆται,
                        <lb/>προσλαμβάνει δὲ εἰς τὴν ἀπόδειξιν αὐτῆς καὶ τὸ ἐκ τοῦ πρώτου
                        <lb/>κατασκευασθέν. ὅσῳ δ’ ἂν ἐπὶ πλέον ἀφίστηται τοῦ <lb/>πρώτου
                        θεωρήματος, ἐπὶ τοσοῦτον ἀφίσταται καὶ τοῦ προτέρου <lb/>λόγου καὶ τελευτῶν
                        ἐλαχίστοις χρῆται, διὰ τῶν ἀποδεδειγμένων <lb/>ἀποδεικνὺς ἕτερα καὶ δι’
                        ἐκείνων αὖθις ἄλλα. καὶ <lb/>εἶτ’ ἂν αὖθις ἄλλα δι’ ἐκείνων, ὥστε ἔρχεσθαί
                        ποτε τὴν δεῖξιν <lb/>αὐτῶν ἄχρι τῶν τοῖς ἰδιώταις ἀπίστων, ἡλίου καὶ σελήνης
                        <lb/>καὶ γῆς, οὐ μόνον τῶν μεγεθῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν διαστημάτων <lb/>τῆς
                        γνώσεως, ἐξ ὧν εὑρεθέντων ὡρολόγιά τε κατασκευάζουσι <lb/>καὶ κλεψύδρας οἱ
                        τὴν ὁδὸν ταύτην βαδίσαντες, ἐκλείψεις τε <lb/>προλέγουσιν ἡλίου καὶ σελήνης.
                        οὕτως οὖν καὶ ἡμῖν ὁ τεχνικὸς <lb/>λόγος ἀποδεδειγμένος ἐν ἑτέραις
                        πραγματείαις χρήσεται <lb/>πολλοῖς, ἐνίοις μὲν ὡς δυνάμεις τινές εἰσι
                        διοικοῦσαι τὰ ζῶα <lb/>πλείους, ὧν τὰς μὲν φυσικὰς, τὰς δὲ ψυχικὰς
                        ὀνομάζομεν. αἱ <pb n="257"/> δ’ ἀρχαὶ <milestone unit="ed2page" n="431"/>τῆς
                        γενέσεως ἅπασι τοῖς οὖσιν ὕλην ἔχουσι <lb/>τὰ τέτταρα στοιχεῖα, κεράννυσθαί
                        τε πεφυκότα δι’ ὅλων <lb/>ἀλλήλων καὶ δρᾷν εἰς ἄλληλα. διὰ τοῦτο οὐδὲ
                        Ἀσκληπιάδου <lb/>μνημονεύσομεν ἔτι κατὰ τόνδε τὸν λόγον ἀποδεδεικότες αὐτοῦ
                        <lb/>τὰ στοιχεῖα ψευδῆ, κατά γε τὸ τρισκαιδέκατον ὑπόμνημα <lb/>τῶν περὶ τῆς
                        ἀποδείξεως καὶ κατὰ τὴν τῶν Ἀσκληπιάδου δογμάτων <lb/>πραγματείαν, ἐν ᾗ τὸ
                        πέμπτον τε καὶ ἕκτον ἔλεγχον <lb/>ἔχει τῶν στοιχείων αὐτοῦ. δέδεικται δὲ κᾀν
                        τῷ περὶ τῶν <lb/>Ἱπποκράτους στοιχείων ὑπομνήματι περί τε τῶν δραστικῶν
                        <lb/>ποιοτήτων, ὧν ὀνόματα θερμότης, ψυχρότης, ξηρότης, ὑγρότης, <lb/>ἥ τε
                        τῶν χυμῶν διαφορά τε καὶ γένεσις. εἴρηται δὲ καὶ <lb/>περὶ τῶν καθαιρόντων
                        φαρμάκων ἕκαστον τῶν χυμῶν ὀλίγα <lb/>μέν τινα κᾀν τῷ περὶ τῶν στοιχείων
                        συγγράμματι, καὶ κατὰ <lb/>μόνας δ’ ἐν ἑτέρῳ βιβλίῳ καὶ ἡ περὶ κράσεων δὲ
                        πραγματεία <lb/>τῇ περὶ τῶν στοιχείων ἑπομένη χρησίμη πρὸς τὸν ἐνεστῶτα
                        <lb/>λόγον. ἁπάντων δὲ μάλιστα τὸ περὶ πλήθους βιβλίον, ἐν ᾧ <lb/>δέδεικται
                        τὸ μὲν ὡς΄ πρὸς δύναμιν πλῆθος, τὸ δ’ ὡς πρὸς <lb/>τὴν εὐρυχωρίαν, ἐν ᾗ
                        περιέχεται ὑπὸ τῶν ἰατρῶν τὸ πλῆθος <pb n="258"/> τοῦτο κατὰ τὸ ἔγχυμα.
                        κάλλιστον οὖν ἐστὶ τοῖς μέλλουσιν <lb/>ἐξετάζειν ἐπιστημονικῶς τὰ κατὰ τήνδε
                        τὴν πραγματείαν εἰρημένα <lb/>τὶ περὶ πλήθους ἀνεγνωκέναι βιβλίον. ὅσων δ’
                        αὖ <lb/>πάλιν ἐκεῖνο δεῖται προανεγνωσμένων αὐτὸ δηλώσει. θαυμαζέτω <lb/>δὲ
                        μηδεὶς εἰ τοσούτων δεόμεθα πρὸς τὸ καλῶς ἐπισκέψασθαι <lb/>περὶ φλεβοτομίας.
                        οὐ γὰρ εἰς τούτου μόνου τοῦ <lb/>βοηθήματος εὕρεσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν ἄλλων
                        ἁπάντων ἀναγκαία <lb/>τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἡ γνῶσις. ὡς εἴ γε χωρὶς τῆς
                        ἐκείνων <lb/>ἐπιστήμης ἐνεχώρει θεραπεύειν ὀρθῶς, οὐκ ἂν ἐσπουδάσαμεν
                        <lb/>αὐτά. ταυτὶ μὲν οὖν ἀναγκαῖα ἦν προειπεῖν. αὐτοῦ <lb/>δ’ ἤδη καιρὸς
                        ἄρξασθαι τοῦ λόγου σκοπουμένοις ὁπόσαι <lb/>διαθέσεις εἰσὶν αἱ δεόμεναι
                        κενώσεως. ἐὰν μὲν οὖν ἐκ πείρας <lb/>τις αὐτὰς ἠθροικὼς διέρχηται, μνήμης
                        χρεία μόνης ἐστὶ πρὸς <lb/>τὴν δήλωσιν· ἐὰν δ’ ἐκ λογικῆς ὁδοῦ, τὸ κοινὸν
                        καὶ καθόλου <lb/>ἀναγκαῖόν ἐστιν εὑρεῖν, ἔπειτ’ ἐκ τῆς ἐκείνου τομῆς εἰς
                        εἴδη <lb/>τε καὶ διαφορὰς ἄχρι τῶν ἐσχάτων εἰδῶν εὑρίσκειν τὸν <lb/>ἀριθμὸν
                        τῶν ἐνδεικνυμένων τὴν κένωσιν διαθέσεων. οὕτω <pb n="259"/> γὰρ δείξομεν
                        ἅπαντα συνιστάμενα τὰ διὰ λογικῆς ὁδοῦ τὴν <lb/>εὕρεσιν ἔχοντα. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="4"><p>Τῆς οὖν ἰατρικῆς τέχνης ἔργον ἐχούσης <lb/>ἁπάσας τῶν μορίων τοῦ σώματος τὰς
                        κατὰ φύσιν ἐνεργείας <lb/>ἀνασώζειν μὲν ὁπότε διαφθείροιτο, φυλάττειν δ’
                        ὁπότε <lb/>σώζοιντο, τούτων δ’ ἑπομένων τῇ φυσικῇ κατασκευῇ ταύτην
                        <lb/>ἀναγκαῖόν ἐστι φυλάττειν τε παροῦσαν, ἀνακτᾶσθαι δὲ διαφθειρομένην.
                        <lb/>ἐπεὶ τοίνυν ἐδείχθησαν ὑπὸ τῶν ὁμοιομερῶν <lb/>σωμάτων αἱ πρῶται τῶν
                        ἐνεργειῶν ἐπιτελούμεναι, διὰ δὲ τῶν <lb/>ὀργανικῶν αἱ δεύτεραι, ἐπισκεπτέον
                        ἔστω σοι τὰ κατὰ τὸ <lb/>σῶμα περιεχόμενα τῶν ὑγρῶν ἥντινα τὴν ὠφέλειαν ἢ
                        τὴν <lb/>βλάβην ἐργάζεται τοῖς μορίοις αὐτοῦ. δεδειγμένου τοίνυν ἐν <lb/>τῷ
                        περὶ πλήθους βιβλίῳ διττῶς γίνεσθαί τε καὶ λέγεσθαι τὸ <lb/>πολὺ, κατὰ μὲν
                        τὸ ἕτερον τῶν σημαινομένων ὡς πρὸς τὴν <lb/>δύναμιν, κατὰ δὲ θάτερον ὡς πρὸς
                        τὴν εὐρυχωρίαν τῶν <lb/>περιεχόντων τοὺς χυμοὺς ἀγγείων, ὅπερ ὀνομάζουσιν
                        ἔνιοι <lb/>κατὰ τὸ ἔγχυμα, κενώσεως δέ ἐστιν ἑκατέρῳ χρεία, κᾂν <lb/>ἐπὶ
                        νοσοῦντος ἀνθρώπου κᾂν ἐπὶ ὑγιαίνοντος ἐπιγίγνηται. <lb/>καθάπερ γε καὶ ὁ τὸ
                        φορτίον βαστάζων οὐκ εὐθὺς ἅμα τῷ ﻿<pb n="260"/> βαρύνεσθαί τε καὶ κάμνειν
                        ἤδη καταπέπτωκέ τε καὶ νενίκηται <lb/>πρὸς αὐτοῦ, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον,
                        ὅταν ἡ δύναμις ὑπὸ <lb/>πλήθους βαρύνηται, δυνατόν ἐστι μηδέπω νο<milestone unit="ed2page" n="432"/>σεῖν τὸν <lb/>ἄνθρωπον. εἰ γοῦν ἔνιοι τῶν ἔτι
                        τὰς συνήθεις πράξεις πραττόντων <lb/>λέγουσιν ὡς αἰσθάνονται βαρέων ἑαυτῶν
                        καὶ νοθρῶν <lb/>καὶ ὀκνηρῶν καὶ δυσκινήτων, αὐτὸ τοῦτό ἐστι τὸ πλῆθος τὸ
                        πρὸς <lb/>τὴν δύναμιν, ὥσπερ καὶ ὅταν ἀπὸ γυμνασίων τετάσθαι δοκῶσιν,
                        <lb/>ὥσπερ Ἐρασίστρατος ἔφη, παραπίπρανται βραχίονές τε καὶ <lb/>πήχεις, οὐ
                        μικρὸν γνώρισμά ἐστι θατέρου πλήθους, ὃ κατὰ τὸ <lb/>ἔγχυμα καλεῖσθαι πρὸς
                        τινῶν εἶπον, ἐπειδὴ κατὰ τοὺς ἐγκεχυμένους <lb/>τοῖς ἀγγείοις χυμοὺς
                        συνίσταται καὶ νοεῖται. λέλεκται δ’ ἐν <lb/>τοῖς ὑγιεινοῖς ἑλκώδους
                        αἰσθήσεως ἐν ὅλῳ τῷ σώματι γιγνομένης, <lb/>καὶ μάλιστα κατὰ τὰς κινήσεις,
                        κακοχυμίας ἔγγονον εἶναι τὴν <lb/>τοιαύτην διάθεσιν. ἀλλ’ ὅμως καὶ τοῦτο
                        φαίνεται γιγνόμενον <lb/>οὐκ ὀλίγοις τῶν πραττόντων ἔτι τὰς συνήθεις
                        πράξεις. καὶ <lb/>κατὰ μόρια δέ τινα τοῦ σώματος οὐχ ὅλον ἐνίοτε τὸν ὄγκον
                        <lb/>ἐπιφαίνεται τὰ σημεῖα τῶν ἐν ἐκείνοις τοῖς μορίοις ὁμοίων
                        <lb/>διαθέσεων, ὁποῖαι τοίνυν εἴρηνται καθ’ ὅλον τὸ σῶμα συνίστασθαι. <pb n="261"/> κεφαλῆς γοῦν μόνης αἰσθανόμεθα ποτὲ βαρυνομένης <lb/>ἢ ἑλκώδη
                        τινὰ αἴσθησιν ἐχούσης, ἢ τῶν κροταφιτῶν <lb/>μυῶν τεινομένων ἤτοι γ’ ἁπλῶς ἢ
                        μετὰ θερμασίας πλείονος. <lb/>οὕτω δὲ καὶ καθ’ ἧπάρ τε καὶ σπλῆνα καὶ
                        γαστέρα καὶ πλευρὰς <lb/>καὶ διάφραγμα βάρους αἰσθανόμεθα πολλάκις. ὡσαύτως
                        <lb/>δὲ καὶ κατὰ τὸ στόμα τῆς γαστρὸς ἤτοι βάρους, ἢ <lb/>δήξεως, ἢ ναυτίας,
                        ἢ ἀποστροφῆς σιτίων, ἢ ὀρέξεως παραλόγου <lb/>γίνεταί ποτ’ αἴσθησις, πρὸς
                        τούτοις καὶ ὀδύναι καθ’ <lb/>ὁτιοῦν ἐρείδουσαι μόριον, ἢ διὰ χυμῶν πλῆθος
                        ἀθρόως ἐπενεχθὲν <lb/>ἢ διὰ πνεῦμα φυσῶδες ἐνδείκνυται κένωσιν, ὥσπέρ
                        <lb/>γε καὶ διὰ χυμὸν δριμὺν ἐσθίοντά τε καὶ διαβιβρώσκοντα τὸ <lb/>μόριον.
                        ἔνιαι δὲ κατὰ δυσκρασίαν γίνονται. καὶ τούτων <lb/>αὐτῶν τινὲς μὲν ψιλὴν
                        ἄνευ χυμῶν, ἔνιαι δὲ μετὰ χυμῶν. <lb/>ἐφ’ ἁπάντων μὲν οὖν τῶν εἰρημένων αἱ
                        κενώσεις τῶν λυπούντων <lb/>χυμῶν καὶ ἀτμῶν ἀπαλλάττουσι τῶν παθημάτων τὸν
                        <lb/>ἄνθρωπον, οὐ μὴν φλεβοτομίας δεόμεθά γε πάντως, ἀλλ’ <lb/>ἀρκεῖ καὶ
                        καθῆραι καὶ τρῖψαι καὶ λοῦσαι καὶ χρῖσαι τινὶ διαφορητικῷ <pb n="262"/>
                        φαρμάκῳ. τίνες οὖν εἰσὶν αἱ διὰ φλεβοτομίας ὠφελούμεναι <lb/>διαθέσεις
                        ἐφεξῆς λεγέσθωσαν. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="5"><p>Οὐ μόνον ἡ τροφὴ τοῖς τοῦ ζώου μέρεσιν <lb/>ἐξ αἵματός ἐστιν, ἀλλὰ καὶ ἡ κατὰ
                        φύσιν θερμασία τὴν διαμονὴν <lb/>ἐξ αἵματος ἔχει, καθάπερ ἐκ τῶν ἐπιτηδείων
                        καίεσθαι <lb/>ξύλων τὸ κατὰ τῆς ἑστίας πῦρ, ὑφ’ οὗ καὶ τοὺς οἴκους ὁρῶμεν
                        <lb/>ὅλους θερμαινομένους. ὥσπερ οὖν τὸ πῦρ τοῦτο βλάπτεται <lb/>ποτὲ μὲν
                            <milestone unit="ed1page" n="19"/>ἀθρόως ξύλων ἐπιβληθέντων αὐτῷ, ποτὲ
                        <lb/>δ’ εἰ καὶ μὴ πολλῶν, ἀλλ’ ὑγρῶν ἱκανῶς, ἐνίοτε δ’ οὐδ’ ὅλως
                        <lb/>ἐπιτιθεμένων ἢ παντάπασιν ὀλίγων, οὕτω καὶ ἡ κατὰ τὴν <lb/>καρδίαν
                        θερμότης ποτὲ μὲν ἐλάττων ἑαυτῆς διά τε πλῆθος <lb/>αἵματος ἢ ἔνδειαν πολλὴν
                        ἢ ποιότητα ψυχρὰν ἀποτελεῖται, <lb/>ποτὲ δὲ πλείων ἤτοι διὰ ποιότητα θερμὴν
                        αἵματος ἢ δι’ <lb/>ἔνδειαν ὀλίγην. ὅ τι δ’ ἂν ἡ καρδία πάθοι κατὰ ψύξιν ἢ
                        <lb/>θερμότητα, τούτου καὶ τἄλλα μέρη τοῦ σώματος εὐθέως <lb/>μεταλαμβάνει.
                        γίγνεται δὲ καὶ καθ’ ἕν τι μέρος ἐνίοτε παρὰ <lb/>φύσιν ἤτοι θερμότης ἢ
                        ψυχρότης, ὡς δέδεικται πολλάκις <lb/>ἐν ἑτέροις ὑπομνήμασι. καὶ γενέσεις δὲ
                        τούτων ἐν διττῷ <pb n="263"/>
                        <milestone unit="ed2page" n="433"/>τρόπῳ, ποτὲ μὲν ἐπὶ χυμοῖς θερμοῖς ἢ
                        ψυχροῖς, ἐνίοτε <lb/>δὲ καὶ κατὰ δυσκρασίαν μόνην. ἀλλ’ αἱ μερικαὶ
                        θερμότητες <lb/>καὶ ψύξεις, ὅσαι μὲν ἐγγύς εἰσι τῷ πεπονθότι μορίῳ
                        συμμεταβάλλουσιν, <lb/>εἰς ὅλον δ’ οὐκ ἐκτείνονται τὸ σῶμα πρὶν τὴν
                        <lb/>καρδίαν ἀλλοιῶσαι. κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπεδείχθη καὶ <lb/>τὸ σῶμα
                        τῆς καρδίας ἀλλοιούμενον διττῶς, ἤτοι κατὰ δυσκρασίαν <lb/>ἢ διὰ χυμοὺς
                        θερμοὺς ἢ ψυχροὺς ἢ δι’ ἔνδειαν τινὸς <lb/>αὐτῶν. οἱ χυμοὶ δὲ ἐδείχθησαν
                        θερμοὶ καὶ ψυχροὶ γινόμενοι <lb/>διά τε τὸ ποσὸν τῶν ἐσθιομένων τε καὶ
                        πινομένων καὶ δι’ <lb/>ἡσυχίας τε καὶ κινήσεις σώματός τε καὶ ψυχῆς πλείους.
                        ὥσπερ <lb/>δὲ ἐν τῇ γαστρὶ πολλάκις αἱ πέψεις γίνονται μοχθηραὶ,
                        φλεγματωδεστέρων <lb/>ἢ χολωδεστέρων ἀποτελουμένων τῶν ληφθέντων, <lb/>ἢ
                        τινὰ παρὰ φύσιν ἑτέραν διαφθορὰν ἰσχόντων ἢ ὠμῶν <lb/>καὶ ἀμεταβλήτων ἄχρι
                        πλείστου μενόντων καὶ πνευματουμένων, <lb/>οὕτω καὶ κατὰ τὴν τοῦ αἵματος
                        γένεσιν ἀποτυγχανομένων, <lb/>ἀνάλογον ταῖς ἐπὶ τῆς γαστρὸς ἀποτυχίαις τῆς
                        πέψεως, ἔσονται <lb/>κατ’ αὐτὰς τὰς ἀρτηρίας καὶ τὰς φλέβας κατὰ τοὺς χυμοὺς
                            <pb n="264"/> διαθέσεις. ἐπεὶ δὲ πάντα τὰ θερμὰ καὶ ὑγρὰ φαίνεται
                        τάχιστα <lb/>σηπόμενα, καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐν θερμοῖς ᾖ χωρίοις, ἀναγκαῖον
                        <lb/>ἔσται καὶ τὴν ἐκ τῆς κοιλίας ἀναδιδομένην τροφὴν, <lb/>ὅταν μὴ κρατῆται
                        καὶ μεταβάλληται πρὸς τῆς φύσεως εἰς <lb/>γένεσιν αἵματος χρηστοῦ, σηπεδόνας
                        ἴσχειν ἄλλοτε ἀλλοίας. <lb/>ἐπεὶ δὲ τοῖς ἒξ ὕλης θερμοῦ σηπομένοις συμβαίνει
                        γίνεσθαι <lb/>θερμοτέροις, διὰ τοῦτο θερμότερον ἔσται τὸ σηπόμενον αἷμα.
                        <lb/>τούτου δὲ θερμοτέρου γιγνομένου καὶ τὸ μόριον ἐν ᾧ σήπεται
                        <lb/>θερμότερον αἰσθητῶς ἔσται. ἐπεὶ δ’ ὑπὸ τῶν αἰσθητῶς θερμῶν <lb/>τὰ
                        πλησιάζοντα συνθερμαίνεται, συνθερμανθήσεται τοῖς <lb/>οὕτω διακειμένοις
                        μορίοις τὰ πέριξ ἅπαντα, δακνώδει καὶ <lb/>δριμείᾳ δηλονότι θερμασίᾳ,
                        τοιαύτη γὰρ ἡ ἐκ σηπεδόνος. <lb/>ἐὰν οὖν ἀξιόλογόν τε τὸ μόριον ᾖ τὸ οὕτως
                        θερμανθὲν, ἐκτείνειν <lb/>τε τὴν ἑαυτοῦ θερμασίαν ἐπὶ τὴν καρδίαν ἱκανὸν,
                        ἤτοι <lb/>γε ὅτι πλησίον αὐτῆς ἐστὶν, ἢ ὅτι κύριον, ἢ ὅτι θερμὸν,
                        συνεκπυρώσει <lb/>κᾀκείνην, ἅτε φύσει θερμοτάτην οὖσαν. εἰ δὲ ἅπαξ <lb/>αὐτὴ
                        πυρωθείη, ῥᾳδίως ἤδη τὸ πᾶν αὐτῆς σῶμα συνεκθερμανθήσεται, ﻿<pb n="265"/>
                        καθάπερ τινὸς ἑστίας φλόγα πολλὴν ἐχούσης ὁ <lb/>περιέχων αὐτὴν οἶκος.
                        ὀνομάζουσι δὲ τὸ τοιοῦτον πάθημα <lb/>τοῦ σώματος οἱ Ἕλληνες πυρετόν. ἐνίοτε
                        δὲ πρὶν ἄρχεσθαι <lb/>σήπεσθαι τὸ πλῆθος τοῦ αἵματος, ἐπί τι μόριον ἀθρόως
                        <lb/>ἀφικόμενον ἤτοι τελέως ἐνέκρωσεν, ὥστε διαφθεῖραι τὴν <lb/>ἐνέργειαν, ἢ
                        βλάβην ἀξιόλογον ἐνεγκεῖν. αἱ γοῦν ἀποπληξίαι <lb/>κατὰ τοῦτον γίνονται τὸν
                        τρόπον, ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ ζώου <lb/>ῥυέντος ἀθρόως αἵματος πολλοῦ. ὡς ὅταν
                        γ’ εἰς ἄλλο τι <lb/>κατασκήψῃ μόριον, ὄγκον ἐν τούτῳ παρὰ φύσιν ἐργάζεται.
                        <lb/>ἐκ τούτου τοῦ γένους ἐστὶ καὶ ἡ φλεγμονή. ὅταν δὲ παχύτερόν <lb/>τε καὶ
                        μελαγχολικώτερον ᾖ τὸ κατασκῆψαν αἷμα, σκιῤῥώδης <lb/>ὁ ὄγκος γίνεται,
                        καθάπερ γε καὶ χαῦνος, ὅταν ᾖ φλεγματικώτερον <lb/>τὸ ῥεῦμα· χολώδους δὲ
                        ὄντος ἐρυσίπελας <lb/>ἀποτελεῖται. διωρισμένα δ’ ἀκριβῶς ἔχεις ἅπαντα ταῦτα
                        <lb/>κατὰ τὰς προειρημένας ἄρτι πραγματείας, ἀλλὰ νῦν γ’, ὡς <lb/>ἔφην,
                        ὑποθέσεις τῷ παρόντι λόγῳ τὰ δεδειγμένα ποιούμενος <lb/>ἀκολούθως αὐτοῖς τὸν
                        περὶ τῆς φλεβοτομίας ἐπιδείκνυμι <lb/>λόγον. ὄντος οὖν πλήθους διττοῦ,
                        κάλλιστον γὰρ ἐντεῦθεν <pb n="266"/> ἄρξασθαι, καὶ τοῦ μὲν ὡς πρὸς τὴν
                        δύναμιν εἰς σηπεδόνα <lb/>τε ῥᾳδίως ἀφικνουμένου καὶ μέντοι καὶ
                        κατασκήπτοντος <lb/>ἐνίοτε εἰς μόριά τινα, κᾀν τούτοις ἐργαζομένου τοὺς παρὰ <lb/>
                        <milestone unit="ed2page" n="434"/>φύσιν ὄγκους, ἑτέρου δὲ τοῦ κατὰ τὸ
                        καλούμενον <lb/>ἔγχυμα, κατασκήπτοντος μὲν καὶ τούτου πολλάκις εἰς μόρια
                        <lb/>καὶ γεννῶντος ὄγκους, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀποπληξίας καὶ τὰς <lb/>ῥήξεις τῶν
                        φλεβῶν ἐργαζομένου, πειρᾶσθαι χρὴ κενοῦν αὐτὸ <lb/>διὰ ταχέων, πρὶν ἄρξασθαί
                        τι μέγα κακὸν ἐργάσασθαι περὶ <lb/>τὸν ἄνθρωπον. εἴρηται δ’ ἐπὶ πλέον ὅπως
                        τε χρὴ διαγινώσκειν <lb/>ἄμφω τὰ πάθη καὶ ὅπως ἰᾶσθαι, κατὰ τὴν τῶν ὑγιεινῶν
                        <lb/>πραγματείαν, ὥσπερ γε κἀπειδὰν ἤτοι πυρετὸς ἢ αἵματος <lb/>ἀναγωγὴ
                        γένηται διὰ πλῆθος, ἤτοι τῶν ἀποπληκτικῶν ἀῤῥωστημάτων, <lb/>ὅπως χρὴ καὶ
                        τοῦτο θεραπεύειν ἐν τοῖς τῆς <lb/>θεραπευτικῆς μεθόδου γράμμασιν εἴρηται,
                        διὸ καὶ περιττὴν <lb/>ἡγοῦμαι τήνδε τὴν συγγραφήν. εἰ μὲν γὰρ ὡσαύτως καὶ ἐν
                        <lb/>ἐκείναις ταῖς πραγματείαις ἔγραψα, κἀνταῦθα γράφοιμι, δὶς <lb/>περὶ τῶν
                        αὐτῶν ἀναγκασθήσομαι διέρχεσθαι, καὶ διὰ ταῦτα <lb/>μακρὸν ἀποτείνειν τὸν
                        λόγον. εἰ δὲ ἐπὶ τὸ συντομώτερον <lb/>ἄγοιμι τὸν λόγον τόνδε, κινδυνεύσω
                        παθεῖν δυοῖν θάτερον, <pb n="267"/> ἢ ἀσαφῶς τι διὰ τὴν βραχυλογίαν εἰπεῖν,
                        ἢ διορισμόν τινα <lb/>τῶν χρησίμων παραλιπεῖν. ἀλλ’ ἐπεὶ μὴ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ
                        <lb/>προαίρεσιν ἧκον ἐπὶ τὸν λόγον τοῦτον, εἴ τι γίγνοιτο τῶν <lb/>εἰρημένων
                        τούτων ἐν αὐτῷ σφάλμα, τὴν αἰτίαν οἱ ἀξιώσαντες <lb/>ἕξουσιν, ὥσπερ γε καὶ
                        εἰ κατορθωθείη καὶ φανείη χρήσιμος, <lb/>ἀποστήσομαι τῶν ἐπαίνων ἐκείνοις.
                    </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="6"><p>Ἥδε οὖν αὖθις ἀρχὴ γιγνέσθω τῷ λόγῳ. <lb/>τοῖς μὲν τὰ συνήθη πράττουσιν, ἤτοι
                        δὲ τῶν κυρίων τι μορίων <lb/>καὶ σύμπαν τὸ σῶμα βαρυνομένοις ἢ τεινομένοις,
                        ἀναγκαία <lb/>μέν ἐστιν ἡ κένωσις· εἰ δὲ κατὰ τὴν ἡλικίαν μήτε παῖδες εἶεν
                        <lb/>ἔτι μήτε ἤδη γέροντες, ἐπισκέπτου περὶ φλεβοτομίας ἀποβλέπων,
                        <lb/>μάλιστα μὲν εἰς τοὺς πρώτους σκοποὺς τούσδε, τήν τε <lb/>ποσότητα τοῦ
                        πλήθους καὶ τὴν ποιότητα καὶ τὴν τῆς δυνάμεως <lb/>ῥώμην ἢ ἀῤῥωστίαν, ἐφεξῆς
                        δὲ τὴν φυσικὴν ἕξιν ὅλου <lb/>τοῦ σώματος, ὥραν τε καὶ χώραν καὶ τὸν
                        προγεγενημένον <lb/>βίον, εἰ πλῆθος ἐδεσμάτων καὶ πομάτων καὶ μάλιστα
                        πολυτρόφων <lb/>ὁ οὕτως ἔχων προσηνέγκατο τὸ ἔθος τε καὶ παρὰ <lb/>τὸ ἔθος,
                        κινήσεις τε τίνας ἐκινήθη, ἐκκρίσεις τε τίνας ἔσχεν <pb n="268"/> ἢ ἐπεσχέθη
                        παρὰ τὸ ἔθος, ἐπὶ δὲ τούτοις ἅπασι πότερον <lb/>ἰσχνότερος ἢ παχύτερος
                        ἐγένετο. ἡ μὲν δὴ τοῦ πλήθους ἑκατέρου <lb/>ποσότης ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν
                        ἰδίων ὀρισθήσεται <lb/>σημείων. εἰς ὅσον γὰρ ἑαυτῷ βαρύτερος ὁ ἄνθρωπος
                        εἶναι <lb/>δοκεῖ, πρόδηλον ὅτι καὶ τὸ πρὸς τὴν δύναμιν πλῆθος εἰς
                        <lb/>τοσοῦτον ηὔξηται. κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον εἰς ὅσον ἡ τονώδης
                        <lb/>αἴσθησις ηὔξεται, κατὰ τοσοῦτον καὶ τὸ ἕτερον πλῆθος, <lb/>ὃ καλεῖσθαι
                        πρός τινων ἔφην κατὰ τὸ ἔγχυμα. τὴν ποιότητα <lb/>δ’ ἐφ’ ἑκατέρου τοῦ
                        πλήθους ἔκ τε τοῦ χρώματος <milestone unit="ed1page" n="20"/>διαγνώσῃ,
                        <lb/>μεμνημένος ὅτι τὸ χρῶμα χυμῶν ἐστιν, ἐπειδὰν μετρίως <lb/>ἔχει
                        θερμότητος λείπων σῶμα φύσει. τοῖς μὲν γὰρ ψυχροτέροις <lb/>ψυχροτέρα τοῦ
                        παντὸς σώματος ἡ αἴσθησις ἕπεται, τοῖς <lb/>δὲ θερμοτέροις θερμοτέρα, καὶ
                        τοῖς μὲν κατὰ τὰς φλέβας <lb/>ἠθροισμένοις χυμοῖς ὄγκος καὶ διάθεσις τῶν
                        ἀγγείων, τοῖς <lb/>δ’ ἐν τῇ σαρκὶ, κατ’ ἐκείνην ἡ αἴσθησις ἤτοι τοῦ βάρους ἢ
                        <lb/>τῆς τάσεως, ὥσπερ γε καὶ θερμότητος. αἱ δὲ τῶν διοικουσῶν <lb/>ἡμᾶς
                        δυνάμεων ἀῤῥωστίαι τε καὶ ῥῶμαι ταῖς οἰκείαις ἐνεργείαις <lb/>ἐδείχθησαν
                            κρινό<milestone unit="ed2page" n="435"/>μεναι, προαιρετικαῖς μὲν κατὰ
                            <pb n="269"/> τὰ νεῦρα καὶ τὴν τούτων ἀρχὴν τὸν ἐγκέφαλον, ταῖς δὲ κατὰ
                        <lb/>τοὺς σφυγμοὺς κατὰ τὰς ἀρτηρίας τε καὶ τὴν καρδίαν, τῇ δὲ <lb/>κατ’
                        εὐτροφίαν τε καὶ ἀτροφίαν εὔχροιάν τε καὶ ἄχροιαν ἡ <lb/>τρίτη δύναμις ἡ
                        θρεπτικὴ, ἣν ἐξ ἥπατος ὁρμᾶσθαι ἐδείκνυεν <lb/>τὴν διάγνωσιν ἐλάμβανεν. ὅταν
                        οὖν ἐπὶ τοῖς τοῦ πλήθους <lb/>σημείοις αἱ δυνάμεις ἐῤῥωμέναι τυγχάνουσιν
                        οὖσαι, φλεβοτομήσεις <lb/>δηλονότι κατὰ μὲν τὴν τονώδη διάθεσιν οὐδὲν
                        ἐπιδιοριζόμενος, <lb/>ἔτι δὲ μᾶλλον οὐδὲ κατὰ τὴν φλεγμονώδη. τοῦ <lb/>δὲ
                        βαρύνοντος πλήθους ἐνοχλοῦντος οὐ πάντως αἵματος <lb/>ἀφαιρετέον. ἐνδέχεται
                        γὰρ ὠμὸν ἠθροῖσθαι κατὰ τὸ σῶμα <lb/>χυμὸν, ἐφ’ οὗ προσέχειν ἀκριβῶς χρὴ
                        μέχρι πόσου μὲν ἡ <lb/>δύναμις ἔῤῥωται, μέχρι δὲ πόσου αὐτὸς ὁ χυμὸς ἔφυ.
                        προκαταλυθεῖσα <lb/>γὰρ ὑπὸ τῶν τοιούτων διαθέσεων ἡ δύναμις ἐν <lb/>ταῖς
                        φλεβοτομίας εἴωθε καταπίπτειν ἐς ἔσχατον, ὡς μηκέτ’ <lb/>αὐτὴν ἀνακτήσασθαι
                        δυνηθῆναι. τούτου δὲ γενομένου κίνδυνος <lb/>οὐ σμικρὸς ἕπεται, μάλισθ’ ὅταν
                        ἐπιπέσῃ πυρετὸς ἐν <lb/>καταστάσει θερινῇ στομάχου μοχθηρῶς ἔχοντος, ἢ τοῦ
                        σώματος <lb/>ὅλου μαλακοῦ τε φύσει καὶ ὑγροῦ τὴν κρᾶσιν ὄντος. ﻿<pb n="270"/> διαφοροῦνται γὰρ οἱ τοιοῦτοι συγκόπτονταί τε τάχιστα, κᾂν <lb/>μὴ μέγας
                        αὐτοῖς ἐπιπέσῃ πυρετός. εἰ δὲ μηδὲν εἴη τούτων, <lb/>ἀλλ’ ὁ χειμὼν ἢ τὸ
                        χωρίον ὑπάρχει φύσει ψυχρὸν, ἥ τε φύσις <lb/>τἀνθρώπου ψυχροτέρα,
                        καταψύχονταί τε δεινῶς ὅλον τὸ <lb/>σῶμα φλεβοτομηθέντες, ἐμπίπτει τέ τινα
                        τῶν διὰ κατάψυξιν <lb/>ἰσχυρὰν ἑπομένων συμπτωμάτων. τοὺς οὕτω διακειμένους
                        <lb/>οὐ προσήκει διὰ φλεβοτομίας κενοῦν, ἀλλὰ τρίψεσί τε καὶ <lb/>χρίσμασι
                        μετρίως θερμαίνουσι καὶ πόμασι τέμνουσι τὸ πάχος <lb/>τῶν χυμῶν καὶ
                        θερμαίνουσι μετρίως. ὅσα γὰρ σφοδρῶς θερμαίνει <lb/>καταλύει τὴν δύναμιν
                        ἀθροότερον, ὡς μηκέτι ἐξαρκεῖν <lb/>τῇ θεραπείᾳ. πολλάκις δὲ καὶ τὸν πυρετὸν
                        συνηύξησεν, ὥστε <lb/>κἀντεῦθεν βλάβην γίνεσθαι τῇ δυνάμει. διὸ δὲ τῶν
                        τεμνόντων <lb/>τὸ πάχος χυμῶν, ἐδεσμάτων τε καὶ πομάτων ἡ κατὰ τὸ θερμαίνειν
                        <lb/>δύναμις ἔστω μετρία. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="7"><p>Ὅσοι δὲ αἷμα πτύσαντες ἐθεραπεύθησαν <lb/>μὲν τῷ παραυτίκα, τοιαύτην δὲ
                        ἔχουσι κατασκευὴν, ἐν τοῖς <lb/>κατὰ θώρακά τε καὶ πνεύμονα μορίοις, ὡς εἰ
                        βραχὺ πλέον <pb n="271"/> ἀθροισθῇ θέλοι τὸ αἷμα, πάλιν αὐτοῖς ἤτοι γ’
                        ἀναστομωθῆναί <lb/>τι τῶν ἀγγείων ἤ ῥαγῆναι, τούτους εἰ καὶ μηδὲν εἴη κατὰ
                        <lb/>τὸ σῶμα μηδέπω σύμπτωμα, φλεβοτομεῖν χρὴ κατὰ τὴν ἀρχὴν <lb/>τοῦ ἦρος.
                        ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς εἰς ἐπιληπτικὰ πάθη ῥᾳδίως <lb/>ἐμπίπτοντος ἢ
                        ἀποπληκτικούς. κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον, <lb/>εἰ καί τισί τῶν ἄλλων
                        νοσημάτων εὐάλωτον εἰδείημεν εἶναι <lb/>τὸν ἄνθρωπον, οἷον ἤτοι
                        περιπνευμονικοῖς ἢ πλευριτικοῖς ἢ <lb/>συναγχικοῖς, ἄμεινον φθάνειν
                        φλεβοτομοῦντας μὴ περιμένοντας <lb/>φανῆναί τι σύμπτωμα πλήθους ἐναργές.
                        ὡσαύτως δὲ καὶ <lb/>οἷς αἱμοῤῥοΐδες ἐπέσχηνται, καὶ μάλιστα εἰ
                        μελαγχολικώτεροι <lb/>φαίνονται. καὶ ὅσοι δὲ καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐν θέρει
                        νοσοῦσιν <lb/>νοσήματα πληθωρικὰ, καὶ τούτους χρὴ κενοῦν εἰσβάλλοντος
                        <lb/>ἦρος. ὡσαύτως καὶ ὅσοι κατ’ αὐτὸ τὸ ἔαρ <milestone unit="ed2page" n="436"/>ἁλίσκονται <lb/>τοῖς τοιούτοις, ἔνιοι ὀφθαλμοὺς ἔχοντες
                        ἀσθενεῖς, ἢ τοῖς <lb/>ὀνομαζομένοις σκοτωματικοῖς πάθεσιν εὐάλωτοι καὶ αὐτοὶ
                        <lb/>κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἦρος δέονται κενοῦσθαι, προσδιασκεψαμένων <lb/>ἡμῶν
                        ὁποῖόν τι τὸ ἀθροιζόμενον αὐτοῖς εἴη. τινὲς <lb/>μὲν γὰρ τὸν πικρόχολον
                        ἀθροίζουσι χυμὸν πλέονα τῶν ἄλλων, <pb n="272"/> τινὲς τὸν μελαγχολικὸν ἢ
                        φλεγματικὸν, ἔνιοι δὲ ὁμοτίμως <lb/>ἅπαντας ἐφ’ ὧν αἷμα πλεονάζειν λέγεται.
                        τούτους οὖν <lb/>ἅπαντας κενώσεις, ὥσπερ καὶ τοὺς ποδαγρικούς τε καὶ
                        ἀρθριτικοὺς <lb/>ἐν ἀρχῇ τοῦ ἦρος, ἀλλ’ ἤτοι φαρμακεύων ἢ φλεβοτομῶν.
                        <lb/>ἐγὼ γοῦν πολλοὺς ἐτῶν ἤδη τριῶν καὶ τεττάρων ἐνοχλουμένους <lb/>ἐκ
                        διαλειμμάτων ἀλγήμασι ποδῶν ἰασάμην, ἤτοι <lb/>καθαίρων τὸν πλεονάζοντα
                        χυμὸν ἐν ἀρχῇ τοῦ ἦρος ἢ αἵματος <lb/>ἀφαιρῶν. εὔδηλον δ’ ὅτι καὶ μέτριοι
                        τινὲς οἱ τοιοῦτοι κατὰ <lb/>τὴν ὅλην εἰσὶ δίαιταν, ὡς τούς γε ἀκολάστους
                        οἰνόφλυγάς τε <lb/>καὶ γαστριμάργους οὐδὲν ὀνήσεις μέγα, φαρμακεύων ἢ
                        φλεβοτομῶν. <lb/>ἀθροίζουσι γὰρ ἐν τάχει πλῆθος ὠμῶν χυμῶν, ἀκολάστως
                        <lb/>διαιτώμενοι. τούτους μὲν οὐδὲ ἐπιχειρεῖν χρὴ θεραπεύειν, <lb/>ὅπη δ’
                        εὐπειθεῖς εἰσὶν ὀνήσεις αὐτοὺς μέγιστα κατὰ <lb/>τὴν ἀρχὴν τοῦ ἦρος,
                        προκενώσας μὲν πρῶτον, ἐφεξῆς δ’ ἐπὶ <lb/>γυμνάσια καὶ δίαιταν ὑγιεινὴν
                        ἀναγαγών. ἃ δ’ ἐπὶ τούτων <lb/>εἴρηκα, ταῦτά σοι νόμιζε καὶ περὶ πάντων
                        εἰρῆσθαι τῶν <lb/>ἐπιτηδείων ἁλίσκεσθαι πάθεσιν οἷς ἀρτίως εἶπον, οἷον
                        ἐπιληπτικοῖς, <pb n="273"/> ἢ ἀποπληκτικοῖς, ἢ σκοτωματικοῖς, ἢ
                        αἱμοπτοϊκοῖς, <lb/>ἤ μελαγχολικοῖς. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="8"><p>Οὐ μόνον δὲ πλήθους ὄντος, ἢ τοῦ πρὸς <lb/>τὴν δύναμιν ἢ τοῦ κατὰ τὸ
                        καλούμενον ἔγχυμα, φλεβοτομία <lb/>μεγάλως ὀνίνησιν, ἀλλὰ καὶ χωρὶς πλήθους
                        ἀρχομένην φλεγμονὴν, <lb/>ἤτοι διὰ πληγὴν ἢ ὀδύνην ἢ ἀτονίαν μορίων. ἥ τε
                        <lb/>γὰρ ὀδύνη πρὸς αὐτὴν ἐπισπᾶται τὸ αἷμα καὶ πολλάκις ἀτονία <lb/>μορίων
                        ἐργάζεται φλεγμονὴν ἄνευ τοῦ καθ’ ὅλον τὸ σῶμα <lb/>πλήθους. ἐδείχθη γὰρ ἐν
                        τοῖς τῶν φυσικῶν δυνάμεων ὑπομνήμασιν, <lb/>ὅταν ἀσθενὲς ᾖ φύσει μόριον,
                        ἑτοίμως βαρυνόμενον, <lb/>εἰ καὶ βραχὺ πλεῖον ἀθροισθείη ποτὲ ἐν αὐτῷ
                        περίττωμα. καὶ <lb/>μέντοι καὶ ὅτι δύναμιν ἔχει πᾶν μόριον ὥσπερ ἑλκτικὴν
                        <lb/>τῶν οἰκείων, οὕτω καὶ τῶν ἀλλοτρίων ἀποκριτικὴν, ὅτι τε <lb/>διττὸν εἴη
                        τὸ ἀλλότριον, ἕτερον μὲν τῷ ποιῷ, τῷ ποιῷ δ’ <lb/>ἄλλο. διὸ κἂν μὴ βαρύνοιτό
                        τι μόριον ὑπὸ τῶν καθ’ ἑαυτὸ <lb/>χυμῶν, ἴσχει δέ τινα περιττώματα κατὰ τὴν
                        ποιότητα παρὰ <lb/>φύσιν, ἐπὶ τὴν ἀπόκρισιν αὐτῶν ὁρμᾶν διὰ τῶν ἐν αὐτῷ
                        <lb/>φλεβῶν ὥσπερ δι’ ὀχετῶν, ἀλλ’ εἴθ’ αἷμα μοχθηρὸν εἴη τὸ <pb n="274"/>
                        ὠθούμενον, εἴτ’ ἄλλος χυμὸς, ἀνάγκη μὲν εἴς τι τῶν πλησίον <lb/>ἀφικέσθαι
                        μορίων αὐτόν. ἐν ἐκείνῳ δὲ δυοῖν θάτερον, ἢ <lb/>πεφθέντα ἢ καὶ διαφθαρέντα,
                        μηκέτ’ εἰς ἄλλο μεταρυῆναι <lb/>τρίτον, ἢ μηδετέρου τῶν εἰρημένων τυχόντα
                        πάλιν ἐκ τοῦ <lb/>δευτέρου μορίου μεταρεῖν εἰς ἕτερον, εἶτ’ ἐξ ἐκείνου πάλιν
                        εἰς <lb/>ἄλλο. καὶ τοῦτο μὴ παύεσθαι γιγνόμενον, ἄχρις ἂν εἴς τι
                        <lb/>κατασκήψῃ τοιοῦτον, ὃ μηκέτ’ εἰς ἄλλο διώσασθαι δύναται <lb/>τὸ
                            <milestone unit="ed2page" n="437"/>πλεονάζον ἐν ἑαυτῷ. συμβαίνει δὲ
                        τοῦτο τῶν μορίων <lb/>ἐκείνοις ὅσα τὴν ἀποκριτικὴν δύναμιν ἀσθενεστέραν ἔχει
                        <lb/>τῶν πλησιαζόντων ἁπάντων. οὐκέτι γὰρ ἀπώσασθαι τὸ <lb/>λυποῦν εἰς
                        ἐκεῖνα δύναται τὰ μὴ παραδεχόμενα, διὰ τὴν ἐν <lb/>αὐτοῖς ἰσχύν. ἐδείχθη
                        γοῦν καὶ τοῦτο ἡμῖν δι’ ἐκείνων τῶν <lb/>ὑπομνημάτων, ὡς οὐ μόνον ὠθεῖ τὸ
                        περιττὸν ἕκαστον τῶν <lb/>μορίων εἰς τὸ πλησιάζον, ἀλλὰ <milestone unit="ed1page" n="21"/>καὶ ὅτι δέχεται μὲν, <lb/>πολλάκις δ’ ἀντιπέμπει
                        καὶ ἀντωθεῖ μὴ παραδεχόμενον εἰς <lb/>ἑαυτὰ, κᾀν τούτῳ τὸ ἰσχυρότερον
                        ἐκράτησε. διὸ καὶ τὰ πάντων <lb/>ἀσθενέστερα μόρια πρῶτα τοῖς
                        περιττωματικοῖς ἁλίσκεται <lb/>νοσήμασιν. ἐκ τοιούτου δέ τινος τρόπου καὶ
                        τὰς καλουμένας ﻿<pb n="275"/> ῥευματικὰς διαθέσεις ἴσθι γιγνομένας, ἀσθενοῦς
                        μὲν <lb/>ὅλου τοῦ σώματος ὄντος, ὅπερ ἕν τι τῶν τῆς καχεξίας εἶδός
                        <lb/>ἐστιν, εἰωθότων τῶν κυρίων αὐτοῦ μορίων βαρύνεσθαι, κᾂν <lb/>ὀλίγον ἐν
                        αὐτοῖς ἐστὶ τὸ αἷμα, διωθούμενόν τε τοῦτο πρὸς <lb/>τὰ κατὰ τὸ δέρμα μέρη τὰ
                        σαρκώδη, καὶ μᾶλλόν γε εἰς τοὺς <lb/>ἀδένας ἐπιτηδείους ὄντας ὑποδέχεσθαι τὸ
                        περιττὸν, διά τε <lb/>τὸ χαῦνον τῆς οὐσίας καὶ ὅτι τῶν ἄλλων μορίων
                        ἀσθενεστάτας <lb/>ἔχουσι τὰς φυσικὰς δυνάμεις, ὥσπερ γε καὶ ἡ πιμελή.
                        <lb/>τεττάρων γὰρ αὐτῶν οὐσῶν, ὡς ἐδείχθη, πρώτης μὲν τῆς <lb/>ἑλκτικῆς,
                        δευτέρας δὲ καθεκτικῆς καὶ τρίτης τῆς ἀποκριτικῆς, <lb/>καὶ τετάρτης τῆς
                        ἀλλοιωτικῆς, τὰς μὲν ἄλλας τρεῖς ἀσθενεστάτας <lb/>ἔχουσιν οἱ ἀδένες καὶ αἱ
                        σάρκες, τὴν ἀλλοιωτικὴν δὲ <lb/>μόνην οὐ πολλῷ μείω τῶν ἄλλων μορίων. ἐφεξῆς
                        δὲ τοῖς <lb/>ἀδένεσιν ὁ πνεύμων ἐστὶν ἑτοιμότατος δέξασθαι ῥεῦμα. καὶ
                        <lb/>γὰρ οὗτος ἀσθενεῖς τε τὰς τρεῖς ἔχει δυνάμεις καὶ τὸ σῶμα <lb/>χαῦνον.
                        εἶθ’ ἑξῆς ὁ σπλήν. ὁ δ’ ἐγκέφαλος ὅμοιος μὲν τούτοις <lb/>ἢ καὶ μᾶλλον
                        ἐπιτήδειος δέξασθαι ῥεῦμα. πλεονεκτεῖ <lb/>δ’ αὐτῶν ἐκ τῆς κατασκευῆς εἰς
                        ἀπόκρισιν ἑτοίμης οὔσης ὧν <pb n="276"/> ὑπεδέξατο. κοιλίας μὲν γὰρ ἔχει
                        μεγάλας κατάντεσι πόροις <lb/>ἐκκενουμένας. οἷς ἂν οὖν φύσει ῥωμαλεώτερος ᾖ
                        τοῦ σαρκώδους <lb/>γένους ὁ πνεύμων τε καὶ ὁ σπλὴν καὶ ὁ ἐγκέφαλος, <lb/>ἐπὶ
                        τούτων εἰς τοὺς ἀδένας καὶ τὰς σάρκας ἀφικνεῖται τὰ <lb/>ῥεύματα καὶ τοῦ
                        σώματος ἕξεως ὅλης ἀσθενούσης, ὡς ἐπὶ <lb/>τῶν ῥευματικῶν ἐστι διαθέσεων.
                        εἰκότως τοιγαροῦν ἡ θεραπεία <lb/>τούτων οὐ κένωσιν ἔχει τὸν σκοπὸν, ἀλλὰ
                        τοῦ <lb/>παντὸς σώματος τὴν ῥῶσιν. ἥ γε μὴν ἀρχὴ τῆς θεραπείας <lb/>ἀπὸ
                        φλεβοτομίας αὐτοῖς γίγνεται. μοχθηρῶν δὲ τῇ ποιότητι <lb/>τῶν περιττωμάτων
                        ὄντων καὶ κάθαρσιν παραλαμβάνομεν <lb/>ἐφ’ ὧν μάλιστα σωμάτων οὐδετέρου
                        πλήθους ἀναμένειν <lb/>χρὴ τὸ οἰκεῖον σύμπτωμα, βάρος μὲν τοῦ πρὸς τὴν
                        δύναμιν, <lb/>τάσιν δὲ τοῦ κατὰ τὸ ἔγχυμα. κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν <lb/>λόγον ἐπὶ
                        τῶν πληγέντων τι μορίων ἀξιολόγως, ἤτε ἄλλως <lb/>ὁπωσοῦν ἀρχομένην ἐχόντων
                        φλεγμονὴν, ἐπειδὰν μεγάλην <lb/>αὐτὴν ἔσεσθαι προσδοκήσωμεν, ἀπὸ κενώσεως
                        ἀρχόμεθα τῆς <lb/>θεραπείας ἢ καθαίροντες ἢ φλεβοτομοῦντες ὁποτέραν
                        <lb/>κρίνομεν ἀμείνω κένωσιν ἔσεσθαι. </p></div><pb n="277"/><div type="textpart" subtype="chapter" n="9"><p>Καλῶς οὖν ἐν τοῖς προκειμένοις τῶν περὶ <lb/>διαίτης ὀξέων παρῄνηται
                        φλεβοτομεῖν ἡμᾶς, ὅταν ᾖ μέγα τὸ <lb/>νόσημα καὶ ἀκμάζῃ [ἡ νόσος, ἢ] ὁ νοσῶν
                        καὶ ῥώμη παρῇ. καὶ <lb/>κακῶς ὁ Μηνόδοτος ἐπὶ τῇ καλουμένῃ πληθωρικῇ
                        συνδρομῇ <lb/>μόνῃ τὰς <milestone unit="ed2page" n="438"/>φλεβοτομίας λέγει
                        τετηρῆσθαι. τοὐναντίον <lb/>γὰρ ἅπαν οἱ σκοποὶ τῆς φλεβοτομίας οὐ
                        περιλαμβάνουσι, <lb/>πρῶτον ἐν αὐτοῖς τὸ πλῆθος, ἀλλὰ τὴν ὑποψίαν τοῦ
                        γενομένου <lb/>πάθους. εἰ γὰρ ἔσεσθαι φαίνοιτο μέγα, φλεβοτομήσομεν
                        <lb/>πάντως, κᾂν μηδὲν ᾖ τῶν τοῦ πλήθους γνωρισμάτων, ἐπισκοποῦντες
                        <lb/>ἡλικίαν τε καὶ χώραν καὶ δύναμιν, ἃ μόνα φαίνεται <lb/>κᾀν τοῖς
                        προκειμένοις τῶν περὶ διαίτης εἰρημένα. τὸν μὲν <lb/>γὰρ ἀκμάζοντα διὰ τὰ
                        παιδία καὶ τοὺς γέροντας εἰς διορισμὸν <lb/>παρέλαβεν. οἱ πρῶτοι δ’ εἰσὶ καὶ
                        κυριώτατοι σκοποὶ <lb/>τῆς φλεβοτομίας μέγεθος νοσήματος καὶ ῥώμη τοῦ
                        κάμνοντος, <lb/>καὶ ταύτην χρὴ πρώτην λέγειν εἶναι συνδρομὴν, οὐ τὴν
                        <lb/>πληθωρικὴν, ἐφ’ ᾗ τετήρηται φλεβοτομία. περιέχεται γὰρ ἐν <lb/>αὐτῇ
                        κᾀκείνη τὸ μέγεθος αὐξάνουσα τοῦ νοσήματος. οὐ <lb/>μόνον γὰρ ὅταν ἤδη παρῇ
                        τὸ μέγα νόσημα, φλεβοτομίας καιρὸς, <pb n="278"/> ἀλλὰ κᾀπειδὰν ἐπίδοξον
                        ἔσεσθαι. φθάνει γὰρ ἡ παίδευσις <lb/>ἣν Ἱπποκράτης εἶπε διδάσκων ἡμᾶς, ὅσα
                        παρόντων ἤδη <lb/>τῶν νοσημάτων ὀρθῶς ἂν πράξαιμεν, ἄμεινον εἶναι ταῦτα
                        <lb/>κατὰ τὰς ἀρχὰς αὐτῶν ἢ μελλόντων ἄρχεσθαι φθάνειν <lb/>ποιοῦντας. ὥστε
                        τοὺς εἰρημένους σκοποὺς ἐπὶ τοὺς ὑγιαίνοντας <lb/>ἔστι μεταφέρεσθαι. καὶ γὰρ
                        καὶ τούτους φλεβοτομήσεις <lb/>ἐπιδόξους γενομένους ἁλώσεσθαι μεγάλῳ
                        νοσήματι, πρός τε <lb/>τὴν ἡλικίαν ἀποβλέπων καὶ τὴν ῥώμην. εἰ γὰρ
                        ἐπιτήδειός τις <lb/>ἐν νοσήματι γενέσθαι μεγάλῳ, κᾂν μηδὲν μηδέπω κατὰ τὸ
                        <lb/>σῶμα παρῇ σύμπτωμα, φλεβοτομεῖν ἀξιοῦμεν. ἀρκεῖ γὰρ τὴν <lb/>ἡλικίαν
                        ἐπισκέψασθαι μετὰ τῆς δυνάμεως, ὥστε τρία τὰ <lb/>συνέχοντα τὴν διάγνωσιν
                        εἶναι, μέγεθος νοσήματος, ἤτοι <lb/>παρὸν ἢ προσδοκώμενον, καὶ ἡλικίαν
                        ἀκμάζοντος καὶ ῥώμην <lb/>δυνάμεως. ἴσως δὲ μόνον ἀμελέστερον ἑρμηνεύεσθαι
                        δόξει τὸ <lb/>τῆς ἡλικίας ἐν τοῖς προκειμένοις, ἐν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων.
                        <lb/>οὐ γὰρ τὴν τῶν ἀκμαζόντων εἰρῆσθαι μόνον ὀρθῶς ἔχει, <lb/>ἀλλὰ καὶ τὴν
                        πρὸ αὐτῆς καὶ μετ’ αὐτὴν, ὡς δύο μόνας ἐξαιρεῖσθαι <lb/>τοῦ διορισμοῦ, τήν
                        τε τῶν παίδων καὶ τὴν τῶν γερόντων. <pb n="279"/> ἀλλ’ ἡ μὲν τῶν γερόντων ἐν
                        τῷ τῆς δυνάμεως <lb/>λόγῳ περιέχεσθαι δύναται. ῥώμη γὰρ οὐδενὶ τῶν κατ’
                        αὐτὴν <lb/>τὴν ἡλικίαν ἐστίν. ἐνίοις δὲ τῶν ἰατρῶν οὐδὲ τοῖς <lb/>παισὶν
                        ἔδοξεν ὑπάρχειν ῥώμην κακῶς ἐγνωκόσιν, ὡς ἐν ἑτέροις <lb/>ἐπιδέδεικταί μοι.
                        φλεβοτομήσομεν οὖν, εἰ μέγα τὸ <lb/>νόσημα προσδοκοίημεν εἶναι, ἢ παρὸν ἤδη
                        θεωροίημεν ἢ ἀρχόμενον, <lb/>ἐπισκεψάμενοι τὴν ῥώμην τῆς δυνάμεως,
                        ἐξελοῦντες <lb/>τοῦ λόγου μόνα τὰ παιδία, καὶ φήσομεν ἐλλειπέστερον εἰρῆσθαι
                        <lb/>τὴν ἀπὸ τῆς ἡλικίας διάγνωσιν ὑπὸ τοῦ γράψαντος τὰ <lb/>προκείμενα τῷ
                        περὶ διαίτης ὀξέων. ἀρκοῦσι γὰρ οὗτοι μόνοι <lb/>σκοποὶ πρὸς φλεβοτομίαν.
                        οὐδὲ γὰρ ὁπότε πλῆθος ὠμῶν <lb/>χυμῶν ἤθροισται τοιοῦτον, ὡς κελεύεσθαι
                        φλεβοτομεῖν, ὁ <lb/>λόγος ἐλέγχεται. ῥώμη γὰρ τούτοις δυνάμεως οὐ πάρεστι.
                        <lb/>καὶ αὐτό γε τοῦτ’ ἐστὶ γνώρισμα τοῦ μὴ δύνασθαι φλεβοτομίαν
                        <lb/>ἐνεγκεῖν αὐτοὺς, ὅταν ἅμα τῷ χρώματι τοῦ παντὸς <lb/>σώματος
                        ἐμπεπτωκότι τοῦ δηλοῦντος αἷμα πλεονάζειν, ὁ <lb/>σφυγμὸς ἀνώμαλος ᾖ κατὰ
                        σφοδρότητα καὶ μέγεθος ἐπικρατούντων <lb/>κατὰ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτοῦ τῶν
                        ἀμυδρῶν τε καὶ ﻿<pb n="280"/> μικρῶν. ὡρισμένων οὖν τριῶν σκοπῶν
                        φλεβοτομίας, μεγέθους <lb/>νοσήματος, ἤτοι παρόντος ἢ προσδοκωμένου ἢ
                        ἀρχομένου, <lb/>ἡλικίας ἀκμάζοντος, ῥώμης δυνάμεως ἔξω τῆς τῶν παίδων
                        <lb/>ἡλικίας, ἐπὶ τὰ ἄλλα τὰ πρόσθεν εἰρημένα γνωρίσματα φλεβοτομίας, <lb/>ἃ
                        προσέθηκαν οὐκ ὀλίγοι τῶν ἰατρῶν ἀφίξομεν, <lb/>συνενδεικνύμενοι τὸ ποσὸν
                        τῆς ἀφαι<milestone unit="ed2page" n="439"/>ρέσεως, οὐκ αὐτὴν <lb/>τὴν
                        φλεβοτομίαν, ὥστε ἐκ μὲν τοῦ νοσήματος καὶ τῆς ἡλικίας <lb/>καὶ τῆς δυνάμεως
                        ὅτι φλεβοτομητέον γνωρίζεσθαι, τὸ ποσὸν <lb/>δὲ τῆς κενώσεως οὐκ ἐκ τούτων
                        μόνων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων <lb/>λαμβάνεσθαι. ταῦτα δέ ἐστιν ἥ τε πληθωρικὴ
                        καλουμένη συνδρομὴ <lb/>καὶ ἡ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἀέρος κρᾶσις, εἰς ὥραν
                        <lb/>καὶ χώραν τεμνομένη καὶ τὰ κατὰ τὸν προηγούμενον βίον <lb/>γεγονότα
                        περί τε ποιότητα καὶ ποσότητα τῶν ἐδηδεσμένων, <lb/>ἐκκρίσεις τε καὶ
                        κινήσεις ἤτοι γεγονυίας ἢ μή. περὶ μὲν οὖν τῆς <lb/>ἐν τούτοις διαφορᾶς
                        ὀλίγον ὕστερον ὀψόμεθα. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="10"><p>Περὶ δὲ τῶν ἑκατέρου τοῦ πλήθους γνωρισμάτων <lb/>ἐν τῷ παρόντι σκεψόμεθα,
                        πότερον ἐπὶ φλεβοτομίαν <lb/>ἀφιξόμεθα πάντως ὅταν φαίνηται ταῦτα περί τινα
                        τῶν ἔτι <pb n="281"/> τὰ συνήθη πρατ<milestone unit="ed1page" n="22"/>τόντων, ἢ οὐκ ἀναγκαῖον, ὅταν μηδεμία <lb/>προσδοκία μεγάλου νοσήματος.
                        ἥντινα τοίνυν ἔχωμεν γνώμην <lb/>καὶ περὶ τούτου ἴστε πολλάκις αὐτοὶ
                        παραγεγονότες μοι <lb/>συμβουλεύοντι, ἤτοι ποδαγρικοῖς ἢ ἀθριτικοῖς ἢ
                        ἐπιληπτικοῖς <lb/>ἢ μελαγχολικοῖς, ἢ αἷμα πρόσθεν ἐπτυκόσιν, ἢ κατὰ θώρακα
                        <lb/>πρὸς τοιοῦτον πάθημα κατασκευὴν ἐπιτηδείων ἔχουσιν, ἢ
                        <lb/>σκοτοματικοῖς, ἢ συνεχῶς ἀλισκομένοις συνάγχῃ ἢ περιπνευμονίᾳ, <lb/>ἢ
                        πλευρίτισιν, ἢ ἡπατίτισιν, ἢ ὀφθαλμίαις σφοδραῖς, <lb/>ἢ καθόλου φάναι
                        μεγάλῳ νοσήματι. φλεβοτομίαν γὰρ ἐπὶ <lb/>τῶν τοιούτων ἁπάντων ἀναγκαῖον
                        εἶναι φημὶ βοηθήμα παραχρῆμα <lb/>προσαγόμενον, ἐπιδιωρισμένῃ τῇ δυνάμει τε
                        καὶ ἡλικίᾳ. <lb/>ταῦτα εἰ μὴ λεχθείη ποτὲ, προσυπακούεσθαι χρή. τοῖς δὲ
                        <lb/>μηδὲν τοιοῦτον πεπονθόσιν ἔμπροσθεν ἁπάντων τε τῶν μορίων <lb/>τοῦ
                        σώματος ἄμεμπτον ἔχουσι κατασκευὴν, ἴστε δήπου <lb/>διττὴν ὁδὸν τῆς κενώσεως
                        ὑποτιθέμενόν με, διὰ φλεβοτομίας <lb/>μὲν εἰ ἀκρατεῖς εἶεν τῇ διαίτῃ, χωρὶς
                        δὲ ταύτης εἰ ἐγκρατεῖς. <lb/>ἔνεστι γὰρ καὶ τρίψει πολλῇ καὶ λουτροῖς καὶ
                        περιπάτοις καὶ <lb/>ταῖς ἄλλαις κινήσεσι, ἔτι χρίσμασι διαφορητικοῖς, ταχέως
                        ἐκκενῶσαι <pb n="282"/> τὸ πλῆθος, εἰ μὴ ἄρα σοι δόξει ποτὲ παχέος αἵματος
                        <lb/>εἶναι πλεονεξίαν. τοιοῦτον δέ ἐστι μάλιστα τὸ μελαγχολικὸν <lb/>ὡς τὰ
                        πολλά. σπανίως δὲ που καὶ τὸ τῶν ὠμῶν καλουμένων <lb/>χυμῶν. ἀλλ’ ἐπὶ μὲν
                        τῆς μελαγχολικῆς καλουμένης περιουσίας <lb/>φλεβοτομεῖν ἄμεινον, ἢ πάντως γε
                        φαρμάκῳ χρῆσθαι μελάνων <lb/>καθαρτικῷ, τῶν δ’ ὠμῶν χυμῶν ἐπικρατούντων,
                        πρὶν μὲν <lb/>ἄρξασθαι νοσεῖν, εὐλαβῶς ἀποκενώσεις, ἤδη δὲ πυρεττόντων,
                        <lb/>ὡς ἔμπροσθεν εἶπον, οὐδ’ ὅλως. ἕξεις δὲ αὐτῶν γνώρισμα <lb/>τό τε τῆς
                        χροιᾶς μολιβδῶδες ἢ ὀχρώλευκον ἅπαντά τε μᾶλλον <lb/>ἢ ἐρυθρὸν, καὶ τὴν τῶν
                        σφυγμῶν ἀνωμαλίαν. εἰ δὲ ἱκανῶς <lb/>ηὐξημένον εἴη τὸ τοιοῦτον πλῆθος, καὶ
                        τὸ βάρος τοῦ σώματος <lb/>αὐτοῖς σύνεστι καὶ πρὸς τὰς κινήσεις ὄκνος καὶ
                        γνώμης νωθρότης <lb/>καὶ αἰσθήσεων ἀμαυρότης. ἔμπαλιν δὲ τούτοις τοὺς
                        <lb/>ἐξ ἐπισχέσεως αἱμοῤῥοΐδων ἠθροικότας αἷμα φλεβοτομήσεις <lb/>θαῤῥῶν,
                        κᾂν μὴ πρότερον ὦσι πεπειραμένοι μεγάλου νοσήματος. <lb/>ἐνδέχεται μὲν γὰρ
                        αὐτοὺς ἐπιτηδείους μὲν εἶναι πρός <lb/>τι τῶν τοιούτων, οὐδέπω δὲ πεπονθέναι
                        διὰ τὴν ὑπὸ τῶν <pb n="283"/> αἱμοῤῥοΐδων κένωσιν. ἐὰν <milestone unit="ed2page" n="440"/>δὲ καὶ φαίνωνται τινὰ μόρια <lb/>κατεσκευασμένοι
                        μοχθηρῶς, καὶ μάλιστα τὼ κατὰ θώρακα, <lb/>πάντως αὐτοὺς φλεβοτομήσεις ἐν
                        τάχει. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="11"><p>Τὴν αὐτὴν δὲ γνώμην ἴστε με καὶ περὶ <lb/>γυναικῶν ἔχοντα τῶν ἐπεσχημένων τὴν
                        ἔμμηνον κάθαρσιν. <lb/>οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ἐπὶ τούτων ἀναβάλλεσθαι χρὴ τὴν
                        κένωσιν. <lb/>οὐ μὴν ἀναγκαῖόν γε σχάσαι τὴν φλέβα. καὶ γὰρ αἱ τῶν σφυρῶν
                        <lb/>ἀποχαράξεις ἱκαναὶ κενῶσαι τὸ περιττὸν, ἔχουσαί τι καὶ <lb/>ἄλλο
                        προτρεπτικὸν εἰς τὴν τῶν ἐμμήνων κίνησιν, ὥσπερ γε <lb/>καὶ αἱ κατὰ τὰ σφυρὰ
                        καὶ τὰς ἰγνύας φλεβοτομίαι. τὰς γὰρ <lb/>ἐξ ἐπισχέσεως καταμηνίων ἀπὸ τῶν
                        σκελῶν πάντως κενώσεις, <lb/>εἴτε φλέβα χρὴ τέμνειν, εἴτ’ ἀποσχάζειν.
                        ἀντισπᾶν γὰρ εἴωθεν <lb/>ἡ ἐξ ἀγκῶνος φλεβοτομία τὰς τῶν γυναικῶν καθάρσεις,
                        <lb/>ἀθροίζουσι δὲ καὶ τούτων αὐτῶν ὅσαι μὲν λευκότεραι λεπτότερον
                        <lb/>αἷμα, καὶ διὰ τοῦτο ταῖς ἀπὸ τῶν σφυρῶν ἀμυχαῖς <lb/>ὀνίνανται μάλιστα.
                        τὰς μελαντέρας δὲ φλέβας τέμνων θεράπευε. <lb/>παχύτερον γὰρ ἀθροίζουσιν
                        αἷμα καὶ μελαγχολικώτερον, <lb/>ἔτι δὲ μᾶλλον ἂν μεγάλας ἔχειν φαίνωνται τὰς
                        φλέβας. ὑπάρχει <pb n="284"/> δὲ τοῦτο ἰσχνοτέραις τε καὶ μελαντέραις.
                        εὐσάρκοις δὲ <lb/>καὶ λευκαῖς σμικρότης τῶν φλεβῶν, ἐφ’ ὧν ἀποσχάζειν
                        <lb/>ἄμεινον τὰ σφυρὰ τοῦ τέμνειν τὴν φλέβα. καὶ γὰρ καὶ μικρὰς <lb/>αὗται
                        τὰς ἐν τοῖς σκέλεσι φλέβας ἔχουσιν, ὥστε οὐδὲ <lb/>ῥεῖ τὸ σύμμετρον, εἰ καὶ
                        καλῶς τμηθείη. οὐ χρὴ δὲ ὑμᾶς <lb/>καταφρονεῖν φλεβοτομίας ὡς οὐκ
                        ἀντισπαστικοῦ βοηθήματος, <lb/>ἑωρακότας ἐμὲ πολλάκις ἐπὶ τῆς ἐκ ῥινῶν
                        αἱμοῤῥαγίας, <lb/>ὅταν ᾖ σφοδρὰ, χρώμενον τῷ βοηθήματι καὶ παύοντα <lb/>τὴν
                        ῥύσιν αὐτίκα. προσήκει δ’, ὡς ἐθεάσασθε, μὴ περιμένειν <lb/>εἰς ἔσχατον
                        ἀφικέσθαι καταπτώσεως τὴν δύναμιν, ἀλλ’ <lb/>ὅταν ἤδη δοκῇ κεκενῶσθαι μὲν τὸ
                        σύμμετρον, ἡ δ’ ὁρμὴ <lb/>τῆς φορᾶς τοῦ αἵματος ἰσχυρὰ διαμένῃ, τέμνειν ἐν
                        ἀγκῶνι <lb/>φλέβα, δεξιοῦ μὲν αἱμοῤῥαγοῦντος μυκτῆρος τῇ δεξιᾷ χειρὶ,
                        <lb/>θατέρου δὲ κατὰ τὴν ἀριστεράν· ἅμα δὲ τοῦτο τῷ ἔργῳ <lb/>καὶ τοῖς
                        κώλοις περιβάλλειν δεσμοὺς ἐκ ταινίων ἢ ἐρίων <lb/>καὶ συκίαν ὑποχονδρίῳ
                        προσβάλλειν ᾧ κατ’ εὐθύ· ταῦτα <lb/>γὰρ καὶ ἡμεῖς ποιοῦντες, ὡς ἴστε,
                        διαπαντὸς ἐπέσχομεν <lb/>τὰς ἐκ ῥινῶν αἱμοῤῥαγίας, πειρασθέντες ἔμπροσθεν ὧν
                            ﻿<pb n="285"/> γεγράφασιν εἴς τε τὰς ῥῖνας ἐκτιθεμένων φαρμάκων, ἐπί
                        <lb/>τε τοῦ μετώπου καταχριομένων πάντων ἀσθενῶν. ὥστε <lb/>πρὸς τοῖς
                        εἰρημένοις περὶ φλεβοτομίας ἔμπροσθεν καὶ τοῦτο <lb/>καταβάλλει τὸν
                        Μηνοδότου λόγον, ἡγουμένου τὴν πληθωρικὴν <lb/>ὀνομαζομένην συνδρομὴν
                        ἀναμιμνήσκειν ἡμᾶς τοῦ βοηθήματος. <lb/>ἡ γὰρ εἰρημένη νῦν διάθεσις ἐναντία
                        σαφῶς ἐστὶ <lb/>τῇ πληθωρικῇ. παραλαμβάνομεν δ’ ἐπ’ αὐτῆς τὴν φλεβοτομίαν
                        <lb/>οὐχ ὡς κενωτικὸν, ἀλλ’ ὡς ἀντισπαστικὸν <lb/>βοήθημα. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="12"><p><milestone unit="ed2page" n="441"/>Οὐδὲν οὕτω τὴν ἰατρικὴν τέχνην <lb/>ἐν
                        ταῖς πράξεσιν ἀποφαίνει στοχαστικὸν, ὡς τὸ ποσὸν <lb/>ἑκάστου τῶν
                        βοηθημάτων. εἰδότες γοῦν ἀκριβῶς πολλάκις <lb/>ὡς καιρὸς τοῦ δοῦναι τροφὴν ἢ
                        ποτὸν ἤτοι θερμὸν ἢ ψυχρὸν <lb/>ἐνέστηκεν, ὁπόσον χρὴ δοῦναι βεβαίως οὐκ
                        ἴσμεν. <lb/>ὡσαύτως δὲ κᾀπὶ τῶν καθαιρόντων φαρμάκων, ὅτι ἤτοι <lb/>χολῆς
                        ξανθῆς, ἢ μελαίνης, ἢ φλέγματος, ἢ τῶν ὀῤῥωδῶν <lb/>περιττωμάτων ἐστὶ δοτέον
                        τῷ κάμνοντι κενωτικὸν φάρμακον <lb/>ἀκριβῶς ἴσμεν ἐνίοτε, πόσον δὲ δοῦναι
                        προσήκει οὐκ <pb n="286"/> ἐπιστάμεθα. ἀλλὰ τοιαύτη μὲν ἡ δόσης ἐπανόρθωσιν
                        οὐδεμίαν <lb/>ἔχει. τὸ γὰρ ἅπαξ εἰς τὴν γαστέρα καταποθὲν φάρμακον <lb/>οὐ
                        δύναται μὴ καταπεπῶσθαι πᾶν, οὐδ’ ἔστιν οἷόν τε <lb/>μᾶλλον ἤδη καθαιρομένου
                        τοῦ ἀνθρώπου μέρος ἀφελεῖν τι <lb/>τοῦ προσενηνεγμένου. ἐπὶ δὲ τῆς
                        φλεβοτομίας ἀγαθὸν τοῦτο <lb/>μέγιστον ὑπάρχει, παύειν ὁπότε βούλοιο τὴν
                        κένωσιν, εἶτ’ <lb/>αὖθις πάλιν ἐν ᾧπερ ἂν ἐθελήσεις καιρῷ ῥεῖν ἐπιτρέπειν,
                        <lb/>ἄχρις ἂν ὀρθῶς ἔχειν σοι φαίνηται. διόπερ ἄμεινον ἐστὶν, ἐὰν <lb/>μηδὲν
                        ἐπείγῃ, τὴν πρώτην ἀφαίρεσιν ἐλλιπέστερον ποιησάμενοι, <lb/>ἐπαφαιρεῖν
                        αὖθις· εἰ δὲ βούλοιο, καὶ τρίτον. ἐφ’ ὧν <lb/>οὖν ἐστὶ κενώσεως μὲν χρεία
                        πολλῆς, οὐκ ἰσχυρὰ δ’ ἡ δύναμις, <lb/>ἐπὶ τούτων προσήκει ταμιεύεσθαι τὴν
                        κένωσιν, ὥσπερ ἀμέλει <lb/>κᾀπὶ τῶν πλῆθος ἐχόντων ὠμοτέρων χυμῶν ἐθεάσασθέ
                        με <lb/>πράττοντα. κενώσας γὰρ ὀλίγον αἷμα εὐθέως δίδωμι μελικράτου
                        <lb/>καλῶς ἡψημένου μετά τινος τῶν λεπτυντικῶν φαρμάκων <lb/>ἢ ὑσσώπου ἢ
                        ὀριγάνου καὶ ποτὲ καλαμίνθης, ἢ γλήχωνος, <lb/>ἢ καὶ μετὰ τοῦ μελικράτου, ἢ
                        ὀξυμέλιτος, ἢ ὀξυγλυκέως, εἶτ’ <lb/>αὖθις ἐπαφαιρῶ ποτὲ μὲν ἐπὶ τῆς αὐτῆς
                        ἡμέρας, ἐνίοτε δὲ <pb n="287"/> κατὰ τὴν ὑστεραίαν, ἐν ᾗ πάλιν ὁμοίως διδοὺς
                        τῶν εἰρημένων <lb/>τι φαρμάκων αὖθις ἐπαφαιρῶ, καὶ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν
                        <lb/>δὶς ὡσαύτως. ἀλλ’ ὅταν ᾖ ζέοντος αἵματος πλῆθος, ἀνάπτον <lb/>ὀξύτατον
                        πυρετὸν, ἀθρόας ἐστὶ κενώσεως χρεία. καὶ τοῦτο <lb/>χρὴ πειρᾶσθαι κενοῦν,
                        ἄχρι λειποθυμίας, ἐπισκεψάμενον τὴν <lb/>ῥῶσιν τῆς δυνάμεως. ὥστε ἐνίων οἶδα
                            <milestone unit="ed1page" n="23"/>κοτύλας ἓξ ἀφελεῖν <lb/>εὐθέως ἤτοι
                        κατὰ τὴν δευτέραν ἢ τὴν τρίτην ἢ τὴν τετάρτην <lb/>ἡμέραν. ἐνίοτε καὶ κατὰ
                        τὴν πρώτην αὐτὴν, ὅταν μὲν <lb/>πυρετὸς ἄρξηται περὶ τὰ πρῶτα τῆς νυκτὸς ἢ
                        τὰ μέσα, καλῶς <lb/>δ’ ᾖ πεπεμμένα τὰ κατὰ τὴν προτεραίαν ἐδηδεσμένα. τινῶν
                        <lb/>δὲ κατὰ τὴν προτεραίαν ἀνωμαλίαν ἵδρωτα ἢ ἄλγημα κεφαλῆς <lb/>ἢ ἄλλου
                        τινὸς μέρους ᾐτιασμένων, καὶ διὰ τοῦτο ἐνδεῶς <lb/>διαιτηθέντων, ἀρχομένων
                        δὲ πυρέττειν, νυκτὸς ἤδη προηκούσης, <lb/>οἶδα κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν
                        τελευτῶσαν ἀφελὼν <lb/>αἵματος. ἐφ’ ὧν γὰρ ἄν σοι φαίνηται ζέοντος αἵματος
                        πλῆθος, <lb/>ὅτι τάχιστα πειρῶ κενοῦν αὐτὸ πρὶν ἐπί τι κατασκήψει
                        <lb/>μόριον κύριον, ὥστε καὶ διὰ τῆς νυκτὸς οὐκ ὀκνήσεις τεμεῖν <lb/>ἐνίοτε
                        φλέβα. γελοῖον γὰρ ὅπερ οἱ πολλοὶ πράττουσιν ἀπὸ <pb n="288"/> δευτέρας ὥρας
                        ἡμέρας ἄχρι έ ἢ στ΄ ἀφαιροῦντες μόνον αἵματος, <lb/>ἐν ἄλλῳ δ’ οὐδενὶ χρόνῳ
                        οὓς εἰ μὴ καὶ κλυστῆρσι καὶ <lb/>τροφῆς προσφορᾷ καὶ τοῖς <milestone unit="ed2page" n="442"/>ἄλλοις βοηθήμασιν ἑώρων <lb/>χρωμένους ἐν ἅπαντι
                        καιρῷ τῆς νυκτὸς, ἐνῆν ἄν μοι χαλεπὸς <lb/>ὁ πρὸς αὐτοὺς λόγος. ἐπεὶ δὲ
                        πάντα πράττοντες οὐ τὸν <lb/>ὡρισμένον ἀριθμὸν ὡρῶν ἕνα καὶ κοινὸν ἐπὶ
                        πάντων τῶν <lb/>νοσούντων, ἀλλ’ ὡς ἂν ὑπαγορεύῃ τὸ πάθος ἐπὶ μόνης τῆς
                        <lb/>φλεβοτομίας τὸν εἰρημένον ἀρτίως ἀεὶ περιμένουσι καιρὸν,
                        <lb/>εὐφωρότατον ἴσχουσι τὸ σφάλμα. τοὺς οὖν οὕτω διακειμένους
                        <lb/>ἀῤῥώστους, ὡς εἰρήκαμεν, προσήκει μέχρι λειποθυμίας <lb/>ἄγειν. ἐνίους
                        γὰρ αὐτῶν οἶδα καταψυχθέντας μὲν ἐξ ἀνάγκης <lb/>ἐπὶ τῇ λειποθυμίᾳ,
                        προσγενομένων δὲ νοτίδων ἐν ὅλῳ τῷ <lb/>σώματι καὶ τῆς γαστρὸς καταῤῥαγείσης
                        ἐν τάχει παυσαμένους <lb/>τῆς νόσου. προσέχειν μέντοι καλῶς ἔχει τῇ
                        καθαιρέσει <lb/>τῶν σφυγμῶν, ἐφαπτόμενον αὐτῶν ἔτι ῥέοντος τοῦ αἵματος,
                        <lb/>ὥσπερ κᾀπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων εἴωθα πράττειν τῶν φλεβοτομουμένων,
                        <lb/>ὅπως μή ποτε λάθῃς αὐτὸν ἀντὶ λειποθυμίας <lb/>θάνατον ἐργασάμενος,
                        ὅπερ οἶδα τρισὶν ἰατροῖς γενόμενον. <pb n="289"/> ἐφλεβοτόμησεν εἰς μὲν
                        αὐτῶν γυναῖκα πυρέττουσαν, ἑκάτερος <lb/>δὲ τῶν ἄλλων ἄνδρα μέχρι
                        λειποθυμίας τοσαύτης ὡς μηκέτι <lb/>ἀναληφθῆναι. καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸ βέλτιόν
                        ἐστι φυλάττεσθαι <lb/>τὰς ἀθρόας κενώσεις, εἰ μή τις ἀνάγκη μεγάλη κελεύῃ.
                        <lb/>καὶ μέντοι καὶ ἡ ἀντίσπασις οὐ μικρὸν οὖσα βοήθημα καὶ <lb/>διὰ
                        φλεβοτομίας γιγνομένη πολλάκις ὅσῳ περ εἰς ἀριθμὸν <lb/>πλέονα τὰς κατὰ
                        μέρος ἀφαιρέσεις αὐξήσεις, τοσοῦτον δραστικώτερον <lb/>γίνεται. ταῦτα μὲν
                        οὖν ἀμείνω προεγνῶσθαι. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="13"><p>Πάλιν δὲ ἐξ ἀρχῆς ἀνελθόντες ἐπὶ τὸ προκείμενον <lb/>σκέμμα διέλθωμεν ὅσα
                        γιγνώσκομεν ἀναγκαιότατα <lb/>βουλομένοις ἀβλαβεῖς ἀεὶ τὰς φλεβοτομίας
                        ἐργάζεσθαι. πρῶτον <lb/>μὲν ἐπίστασθαι προσήκει τοὺς εἰρημένους σκοποὺς τοῦ
                        βοηθήματος <lb/>αὐξομένους μὲν ἐνδείκνυσθαι πλέονα κένωσιν, ἐκλυομένους
                        <lb/>δὲ καθαίρειν εἰς τοσοῦτον τὴν ποσότητα τῆς κενώσεως, <lb/>εἰς ὅσον
                        ἐμειώθησαν αὐτοί. μέγεθος οὖν νοσήματος ἅμα <lb/>ῥώμῃ δυνάμεως οἱ πρῶτοι
                        σκοποὶ φλεβοτομίας ἦσαν, ὁ μὲν <lb/>ὡς ἐνδεικνύμενος αὐτὸς ἃ χρὴ πράττειν, ὁ
                        δ’ ὡς οὐ κωλύων <lb/>ἐκεῖνον, ὅπερ ἀντιενδείκνυσθαι καλοῦσιν ἔνιοι τῶν
                        νεωτέρων ﻿<pb n="290"/> ἰατρῶν. ἐνίοτε γὰρ ἡ μὲν διάθεσις ὑπαγορεύει τὴν
                        φλεβοτομίαν, <lb/>ἡ δ’ ἀῤῥωστία τῆς δυνάμεως κωλύει. τούτων δ’ ἀμφοτέρων
                        <lb/>τῶν σκοπῶν ὑπαρχόντων, δῆλον μὲν, ὡς ἐλέχθη <lb/>πρόσθεν, οὐδὲ πλῆθος
                        ἐστὶ χυμῶν ὠμῶν τοσούτων τε καὶ <lb/>τοιοῦτον ὡς κωλῦσαι τὸ βοήθημα.
                        συνεπισκέπτεσθαι δ’ <lb/>ἐφεξῆς ὁποία ἡ φυσικὴ κρᾶσίς ἐστι τἀνθρώπου. τοὺς
                        μὲν γὰρ <lb/>μεγάλας ἔχοντας τὰς φλέβας, ἰσχνούς τε μετρίως καὶ μὴ λευκοὺς
                        <lb/>μηδ’ ἁπαλοσάρκους ἀφειδέστερον κενώσεις, τοὺς δ’ <lb/>ἐναντίους
                        φειδομένως. αἷμά τε γὰρ ὀλίγον ἔχουσιν εὐδιαφόρητόν <lb/>τε τὴν σάρκα. κατὰ
                        τούτον οὖν τὸν λόγον οὐδὲ τοὺς <lb/>παῖδας φλεβοτομήσεις μέχρι
                        τεσσαρακαιδεκαετοῦς ἡλικίας, <lb/>μετὰ δὲ ταύτην ἐὰν αἷμα πάμπολύ τε
                        φαίνηται ποτὲ ἠθροισμένον, <lb/>ἥ θ’ ὥρα τοῦ ἔτους ἐαρινὴ καὶ τὸ χωρίον
                        εὔκρατον <lb/>φύσει καὶ ἡ τοῦ παιδὸς φύσις εὔαιμος, ἀφαιρήσεις ἔτι μᾶλλον
                        <lb/>αἷμα, εἰ κίνδυνος ἐφεδρεύει περιπνευμονίας, ἢ συνάγχης, ἢ
                        <lb/>πλευρίτιδος, ἢ τινὸς ἄλλου <milestone unit="ed2page" n="443"/>ὀξέος καὶ
                        σφοδροῦ νοσήματος. <lb/>ἀφαιρήσεις δὲ τὸ πλεῖστον ἄχρι κοτύλης τὸ πρῶτον.
                        <lb/>ἐὰν δέ σοι μετὰ ταῦτα ἐπισκεπτομένῳ δόξῃ τὰ τῆς δυνάμεως <pb n="291"/>
                        ἰσχυρὰ διαμένειν, ἥμισυ προσθήσεις κατὰ τὴν ἐπαφαίρεσιν. <lb/>ἔμαθες δὲ τῷ
                        σφοδρῷ σφυγμῷ μετὰ ὁμαλότητος ὡς ἀψευδεῖ <lb/>σημείῳ πιστεύειν περὶ δυνάμεως
                        ἰσχυρᾶς, ἐξ ἐπιμέτρου <lb/>δὲ καὶ τῷ μεγάλῳ. καὶ τοίνυν καὶ τοὺς
                        ἑβδομηκοντούτας <lb/>φλεβοτομήσεις ὧν εἴρηκα σφυγμῶν παρόντων, ἐπειδὰν ἡ
                        <lb/>διάθεσις κελεύῃ. εἰσὶ γὰρ ἔτι καὶ κατὰ τὴν ἡλικίαν τήνδε <lb/>πολύαιμοί
                        τινες ἅμα ῥώμῃ δυνάμεως, ὥσπερ ἕτεροι ξηροὶ, <lb/>καὶ ὀλίγαι μοι καὶ ῥᾳδίως
                        μελαινόμενοι πᾶν τὸ πληγὲν <lb/>μέρος. οὐ προσέξεις οὖν τῷ ἀριθμῷ μόνον,
                        καθάπερ ἔνιοι <lb/>προσέχουσιν, ἀλλὰ τῇ τοῦ σώματος ἕξει. καὶ γὰρ
                        ἑξηκοντοῦταί <lb/>τινες οὐκέτι φέρουσι φλεβοτομίαν, ἑβδομηκοντοῦται <lb/>δὲ
                        φέρουσιν. ἀλλὰ ἔλαττον ἀφαιρήσεις δηλονότι τούτων, <lb/>εἰ καὶ τὴν αὐτὴν
                        ἔχειν φαίνονται διάθεσιν ἀκμαστικῷ <lb/>σώματι. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="14"><p>Κάλλιστον μὲν πρὸ τοῦ διαιρεῖν τὴν <lb/>φλέβα τὰ τοιαῦτα πάντα ἐπισκέπτεσθαι,
                        καὶ μάλιστα περὶ <lb/>αἱμοῤῥοΐδων ἐπισχομένων καὶ γυναικείας καθάρσεως.
                        ὁπότε <lb/>γὰρ σχασθείσης τῆς φλεβὸς ῥέῃ τὸ αἷμα, τῇ μεταβολῇ μὲν <pb n="292"/> αὐτοῦ, καὶ μάλισθ’ ὅταν ᾖ ἤδη φλεγμονὴ, καὶ τῷ τόνῳ δὲ
                        <lb/>τῆς ῥύσεως ὁκλάζοντι, μάλιστα δὲ τῇ μεταβολῇ τῶν σφυγμῶν <lb/>ὡς ψευδεῖ
                        γνωρίσματι προσέχειν δεῖ τὸν νοῦν καὶ <lb/>παύειν αὐτίκα μεταβάλλοντος ἢ
                        κατὰ μέγεθος ἢ κατὰ <lb/>ἀνωμαλίαν ἡντινοῦν. περὶ μὲν γὰρ τῆς εἰς ἀμυδρότητα
                        <lb/>μεταβολῆς τί δεῖ καὶ λέγειν; ἔμαθες γὰρ ἐν τῇ ποιότητι <lb/>ταύτῃ
                        βεβαίαν γίγνεσθαι διάκρισιν ἰσχυρᾶς τε καὶ ἀσθενοῦς <lb/>δυνάμεως. ἐφ’ ὧν δὲ
                        ἐγγὺς τῆς διαιρουμένης φλεβὸς <lb/>ἐστί τις φλεγμονὴ μεγάλη, κάλλιστον
                        ἀναμένειν τὴν μεταβολὴν <lb/>τοῦ αἵματος ἔν τε τῇ χροιᾷ καὶ τῇ συστάσει,
                        καθάπερ <lb/>καὶ ὁ Ἱπποκράτης ἐδήλωσεν ἐν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων, <lb/>ἐπὶ
                        πλευρίτιδος ποιούμενος τὸν λόγον. ἕτερον γάρ ἐστι τὸ <lb/>κατὰ φλεγμονὴν
                        αἷμα τοῦ κατὰ φύσιν, ἐπιθερμαινόμενον <lb/>ἐπιπλέον, εἰ μὲν ἦν ἔμπροσθεν
                        ὠμότερον, ἐρυθρότερον καὶ <lb/>ξανθότερον γίνεται, εἰ δὲ τοιοῦτον ἦν
                        ἔμπροσθεν, ἐπὶ τὸ <lb/>μέλαν ἐκτρέπεται κατοπτώμενον, διὰ τοῦτο ἔγραψεν ἐπὶ
                        <lb/>τῶν πλευριτικῶν ὁ Ἱπποκράτης ὧδε· ὁποίαν δὲ χρὴ τέμνειν <lb/>τὴν ἐν
                        ἀγκῶνι φλέβα τὴν εἴσω καὶ μὴ ὀκνεῖν <pb n="293"/> συχνὸν ἀφαιρήσειν, ἔστ’ ἂν
                        ἐρυθρότερόν τε καὶ ξανθότερον <lb/>πολὺ ῥυῇ, ἢ ἀντὶ καθαροῦ τε καὶ ἐρυθροῦ
                        πελιδνόν. ἀμφότερα <lb/>γὰρ γίνεται, σημεῖον γὰρ τίθεται τοῦ μετειλῆφθαί τι
                        <lb/>τοῦ κατὰ τὴν φλεγμονὴν αἵματος εἰς τὴν τετμημένην φλέβα, <lb/>τῷ
                        φανῆναι μεταβολὴν ἐν αὐτῷ. οὐ μὴν ἐκ παντὸς τρόπου <lb/>περιμένειν χρὴ
                        ταύτην, ἀλλ’ ἔσθ’ ὅτε καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι <lb/>παύεσθαι προσήκει διὰ διττὴν
                        αἰτίαν, ἤτοι δυνάμεως ἀῤῥωστούσης <lb/>ἢ κακοήθους φλεγμονῆς, ἐνίοτε γὰρ
                        οὐδὲν μεθίησιν, <lb/>ἀλλὰ ἔσφικται σφοδρῶς. εἰ μέντοι ἡ δύναμις μὴ φαίνοιτο
                        <lb/>καταλυομένη διὰ τῆς κενώσεως, εἴδη δὲ τοῦτο τῶν σφυ<milestone unit="ed1page" n="24"/>γμῶν <lb/>ἁπτόμενος, ὅταν φλεβοτομούμενος ἀκμάζων
                        εἴη, περιμένειν <lb/>προσήκει τὴν μεταβολὴν, καὶ μᾶλλον εἰ τὸ περιέχον
                        <lb/>εὔκρατον εἴη. δύο γάρ ἐστι ταῦτα δι’ ἃ μάλιστα γίγνεται στοχαστικὸν <lb/>
                        <milestone unit="ed2page" n="444"/>τὸ ποσὸν τῆς κενώσεως ἐν τούτῳ τῷ
                        βοηθήματι, <lb/>τοῦ τε κάμνοντος ἡ φύσις ὁποία τίς ἐστιν ἀδυνατούντων
                        <lb/>ἡμῶν ἀκριβῶς διαγνῶναι, τοῦ τε περιέχοντος ἡ κρᾶσις <lb/>ὁποία τις
                        ἔσται μετὰ τὴν φλεβοτομίαν. ὁπόταν γὰρ ἡ μὲν <lb/>πυρετώδης θερμασία διαφορῇ
                        πολὺ τοῦ αἵματος, ἐνδεῶς δ’ <lb/>ὁ κάμνων ᾖ διαιτώμενος, ἐξ ἀνάγκης ἐπιλείπῃ
                        ταχέως αὐτὸν <pb n="294"/> ἡ ἐκ τοῦ αἵματος τροφὴ, κᾀν τούτῳ καταλυθῇ ἡ
                        δύναμις. <lb/>ἐκδαπανᾶται δὲ διὰ μὲν τὴν κρᾶσιν τοῦ νοσοῦντος, ὑγράν <lb/>τε
                        καὶ θερμὴν οὖσαν, οἵα περ ἐστὶ καὶ ἡ τῶν παίδων, διὰ <lb/>δὲ τὸ περιέχον ἐν
                        χώρᾳ θερμῇ καὶ ὥρᾳ θερινῇ. διὰ τοῦτ’ <lb/>οὖν ἔλαττον ἀφαιροῦμεν ἢ τὸ πλῆθος
                        ὑπαγορεύει, κατὰ μὲν <lb/>τὰς ἡλικίας ἐπὶ τῶν παίδων, κατὰ δὲ τὰς ἕξεις τοῦ
                        σώματος <lb/>ἐπὶ τῶν ἁπαλοσάρκων καὶ λευκῶν, οἷοί περ εἰσὶν οἱ Κελτοὶ,
                        <lb/>κατὰ δὲ τὰς ὥρας ὑπὸ τοῦ κυνός. παραπλησίως δὲ κατὰ τὰ <lb/>χωρία καὶ
                        τὰς καταστάσεις. καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον, ὡς εἴρηται <lb/>καὶ ἔμπροσθεν ἐπὶ
                        τῶν ἐναντίων, ὅπερ ἐστὶν ἐπὶ τῶν <lb/>ψυχρῶν ὡρῶν τε καὶ χωρῶν, εὐλαβούμεθα
                        κένωσιν δαψιλῆ <lb/>διὰ τὴν ἑπομένην κατάψυξιν. οὔκουν οἷόν τε διὰ γραφῆς
                        ἐφ’ <lb/>ἑκάστῳ τῶν εἰρημένων ἓν ἀφορίσαι κενώσεως μέτρον. οἶδα <lb/>γὰρ ἐπ’
                        ἐνίων μὲν αὐτάρκως ἀφελεῖν στ΄ λίτρας αἵματος, ὡς <lb/>τόν τε πυρετὸν αὐτίκα
                        σβεσθῆναι καὶ μηδεμίαν ἀκολουθῆσαι <lb/>κάκωσιν τῆς δυνάμεως· ἐπ’ ἐνίων δὲ
                        μίαν καὶ ἡμίσειαν οὐκ <lb/>ἄνευ τοῦ βραχύ τι παραβλάψαι τὴν δύναμιν, ἐφ’ ὧν
                        εἰ δύο <lb/>τις ἐκένωσεν, ἔβλαψεν ἂν ἐσχάτως. διὰ τοῦτ’ οὖν οἶδα καὶ ﻿<pb n="295"/> μίαν ἀφῃρηκὼς λίτραν ἐνίοτε ὠφελίμως, καί ποτε καὶ ταύτης
                        <lb/>ἐλάττονα, ἀπὸ φλεβὸς κατ’ ἀγκῶνα καὶ ἰγνύαν καὶ ἀστράγαλον, <lb/>ὡς ἔκ
                        τε τῶν παρὰ τοὺς μεγάλους κανθοὺς τῶν <lb/>ὀφθαλμῶν ἢ ὑπὸ τὴν γλῶτταν, οὐδὲ
                        ῥεῖν εἴωθεν ἀξιόλογον, <lb/>ὥσπερ οὐδ’ εἴ τις ἐν ποσὶν ἢ ἄκραις χερσὶ τέμνει
                        φλέβα, <lb/>καθάπερ καὶ οἱ σπλῆνα θεραπεύσασθαι νομίζοντες ὑπὸ τῆς <lb/>παρὰ
                        τὸν δεύτερον τῶν μικρῶν δακτύλων φλεβὸς τμηθείσης, <lb/>ὑπὲρ ἧς ἐπιπλέον
                        ἐφεξῆς εἰρήσεται. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="15"><p>Ὅσα οὖν καὶ περὶ τούτου τοῦ σκέμματος <lb/>εἴρηται τοῖς ἰατροῖς εἰ γράφοιμι,
                        δεήσει μοι βιβλίου μεγάλου, <lb/>καθ’ ἑαυτὸ δὲ πληρουμένου. καθάπερ δὲ ἐπὶ
                        τῶν ἄλλων <lb/>ἃ μέχρι δεῦρο τοῦ λόγου διώρισται, τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην
                        <lb/>ὑμᾶς ἀνέμνησα, τεθεαμένους ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτὴν μαρτυρουμένην, <lb/>οὕτω
                        καὶ νῦν πράξω, τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου ποιησάμενος <lb/>ἐκ τῶν ἐναργῶς ὁσημέραι
                        θεωρουμένων ἐπὶ τῶν <lb/>καμνόντων, ἃ πρῶτος Ἱπποκράτης ἀκριβῶς παραφυλάξας
                        <lb/>ἔγραψεν. ἔστι δὲ αὐτῶν ἓν μὲν καὶ πρῶτον κεφάλαιον· ὅσα <lb/>κατ’ ἴξιν
                        αἱμοῤῥαγεῖ, μεγίστην ὠφέλειαν ἐπιφέρειν τοῖς νοσοῦσιν. <pb n="296"/> τὸ δὲ
                        κατ’ ἴξιν ὅτι κατ’ εὐθὺ λέγει, πᾶσιν ὡμολόγηται, <lb/>σαφῶς αὐτοῦ κεχρημένου
                        πολλάκις ἐπὶ τοῦδε τοῦ σημαινομένου <lb/>τῇ κατ’ ἴξιν φωνῇ. τὰ δ’ ἀνάπαλιν
                        αἱμοῤῥαγοῦντα μηδὲν <lb/>ὠφελεῖν ἢ καὶ βλάπτειν ἐνίοτε τῷ καταλῦσαι τὴν
                        δύναμιν <lb/>ἄνευ τοῦ τὸ πάθος κουφίσαι. οὔτε γὰρ ἐπὶ σπληνὶ μεγάλῳ
                        <lb/>μυκτὴρ δεξιὸς αἱμοῤῥαγήσας οὔτε ἀριστερὸς ἐφ’ ἥπατι φέρει <lb/>τινὰ
                        ὠφέλειαν, ἀλλὰ ἀντίσπασις μὲν ἐν τοῖς <milestone unit="ed2page" n="445"/>κατ’ εὐθὺ <lb/>ἀντισπωμένοις ἐναργῆ τὴν ὠφέλειαν ἐν τάχει δεικνύει, ἐπὶ
                        <lb/>δὲ τοῖς ἀνάπαλιν οὐκέτι. δεξιοῦ μὲν οὖν αἱμοῤῥαγοῦντος <lb/>μυκτῆρος ἡ
                        κατὰ τὸ ὑποχόνδριον τὸ δεξιὸν ἐρειδομένη συκία <lb/>σαφῶς ἵστησιν ἐν τάχει
                        τὴν αἱμοῤῥαγίαν, ὥσπερ καὶ ἡ κατὰ <lb/>τὸν ἀριστερὸν αἱμοῤῥαγοῦντος
                        ἀριστεροῦ. καὶ φλεβοτομήσας <lb/>δὲ χάριν ἀντισπάσεως, ἐπὶ μὲν ταῖς κατ’
                        εὐθεῖαν αἱμοῤῥαγίαις <lb/>ἐν τάχει θεάσῃ σαφῆ τὴν ὠφέλειαν. ἔμπαλιν δ’ εἰ
                        <lb/>τέμνοις, οὐδὲν ὄφελος. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="16"><p>Οὕτω τοίνυν καὶ σπληνὸς πάσχοντος ἡ <lb/>τῆς κατὰ τὸν παράμεσον δάκτυλον
                        φλεβὸς διαίρεσις ὤνησεν <lb/>ἐξ ἀριστερᾶς χειρὸς, ὡς εἰ καὶ τὴν ἐν ἀγκῶνι
                        φλέβα τέμνῃς <pb n="297"/> τὴν ἔνδον, ὠφελεῖ γὰρ ἱκανῶς σπλῆνα κακοπραγοῦντα
                        κένωσις <lb/>αἵματος ἐξ ἀριστερᾶς χειρὸς, ἄμεινον δὲ μὴ ἅπαξ ἐκκενοῦν
                        <lb/>τὸ σύμμετρον, ἀλλ’ εἰς δύο μερίζοντας ἡμέρας. οὐ μὴν οἶδα <lb/>κατὰ τί
                        τοῖς ἰατροῖς ἠμέληται τοῦ φλεβοτομεῖν τοὺς σπληνώδεις. <lb/>ἐγὼ γὰρ ἀεὶ
                        μεγάλην ὠφέλειαν ἔγνων γινομένην, εἰ <lb/>καὶ λίτραν τις ἐκκενώσειεν μίαν,
                        ἀλλὰ τό γε ποσὸν τῆς κενώσεως <lb/>ἐκ τῶν προειρημένων σκοπῶν χρὴ ποιεῖσθαι.
                        καὶ μέν <lb/>γε κᾀπὶ τῶν πλευριτικῶν ἡ κατ’ εὐθὺ τοῦ πάσχοντος πλευροῦ
                        <lb/>φλεβοτομία τὴν ὠφέλειαν ἐναργεστάτην ἐπεδείξατο πολλάκις, <lb/>ἡ δὲ ἐκ
                        τῆς ἀντικειμένης χειρὸς ἢ πάντως ἀμυδρὰν ἢ <lb/>μετὰ χρόνον. ὀδύνας τε
                        πολλάκις ὀφθαλμὸν ἰσχυροτάτας <lb/>ἐντὸς ὥρας μιᾶς ἔπαυσεν ἡ κατ’ εὐθὺ
                        φλεβοτομία, τῆς <lb/>ὠμιαίας καλουμένης φλεβὸς τεμνομένης. πειρᾶσθαι δ’ ἐπὶ
                        <lb/>πάντων παθῶν ἄμεινον ἦν ἐπὶ ταῖς φλεβοτομίαις μετρίαις <lb/>γινομέναις
                        τὴν καλουμένην ἐπαφαίρεσιν ποιεῖσθαι, ποτὲ μὲν <lb/>ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας, ὅταν
                        οὕτω πράττειν ἐγχωρῇ, ποτὲ δὲ καὶ <lb/>κατὰ τὴν ὑστεραίαν, πλὴν εἴποτε, ὡς
                        ἔμπροσθεν εἴρηται, <lb/>μέχρι λειποθυμίας ἄγειν τὴν κένωσιν ἐπιχειροῖμεν.
                        ἐπὶ μὲν <pb n="298"/> οὖν τῶν ὀφθαλμῶν ἥ τ’ ὠμιαία καλουμένη φλὲψ ἥ τ’ ἐπ’
                        <lb/>αὐτῆς κατασχιζομένη κατ’ ἀγκῶνα τμηθεῖσα φανερὰν ἐν <lb/>τάχει τὴν
                        ὠφέλειαν ἐπιφέρουσιν. ἐπὶ δὲ πλευρᾶς πεπονθυίας, <lb/>ἢ πνεύμονος, ἢ
                        διαφράγματος, ἢ σπληνὸς, ἢ ἥπατός τε καὶ <lb/>γαστρὸς, ἢ διὰ μασχάλης ἐπὶ
                        τὴν κατ’ ἀγκῶνα διάρθρωσιν <lb/>ἀφικνουμένη. τέμνειν δὲ καὶ ταύτην, μάλιστα
                        μὲν αὐτὴν τὴν <lb/>ἔνδον· εἰ δὲ μὴ, τὴν ἀπ’ αὐτῆς ἀποσχιζομένην εἰς τὴν
                        καμπὴν <lb/>τῆς διαρθρώσεως. ἴστε δή που μικρὸν ἔμπροσθεν ἀπὸ τῆς
                        <lb/>ὠμιαίας φλεβὸς ἀποσχίζεσθαι τὴν προειρημένην συνάπτουσαν <lb/>αὐτήν.
                        τρεῖς γὰρ οὗτοι τρόποι τῆς κατ’ ἀγκῶνα φλεβοτομίας <lb/>εἰσὶν, ὅ τ’ ἔνδον
                        καὶ ὁ ἐκτὸς καὶ ὁ μέσος. ὁ μὲν οὖν ἔνδον <lb/>ἐπὶ τῶν τὰ κάτω τοῦ τραχήλου
                        πεπονθότων ὠφέλιμος, ὁ δὲ <lb/>ἐκτὸς ἐπὶ τῶν ὑπὲρ τούτων ἢ προσώπου ἢ
                        κεφαλῆς. ὁ μέσος <lb/>δὲ τόπος ἐνίοτε μὲν ἀμφοτέρας ἔχει τὰς ἀπεσχισμένας
                        φλέβας, <lb/>εἰς τὸ πρόσω τῆς χειρὸς ἐκτεινομένας, εἶτ’ ἐνταῦθα
                        συναπτομένας, <lb/>ἐνίοτε δὲ διὰ ταχέων εἰς ταυτὸν ἀλλήλαις ἰούσας κατὰ
                        <lb/>τὴν καμπὴν τῆς διαρθρώσεως, ἔστι δ’ ὅτε σαφῆ μὲν τὴν ἑτέραν <lb/>αὐτῶν,
                        ἀσαφῆ δὲ τὴν ἑτέραν. ὅταν οὖν ἀσαφεστέρας <pb n="299"/> οὔσης τῆς οἰκείας τῷ
                        πάσχοντι μορίῳ φλεβὸς, ἐπί τινα τῶν <lb/>μέσων ἥκῃς, πειρῶ τὴν ἀποσχιζομένην
                        τῆς οἰκείας τέμνειν <lb/>μᾶλλον. ἔστι δ’ ὅτε καὶ τὰς κατωτέρας τῆς κατ’
                        ἀγκῶνα <lb/>διαρθρώσεως, ὅσαι κατὰ τὸν πῆχύν εἰσι, διαιρεῖν οὐδὲν κωλύει
                        <lb/>μὴ <milestone unit="ed2page" n="446"/>φαινομένων τῶν κατ’ ἀγκῶνα. καὶ
                        τούτων αὐτῶν <lb/>τὰς κατ’ εὐθὺ τοῖς πεπονθόσιν, οὕτω δ’ ἐναργῆ διὰ ταχέων
                        <lb/>ἐνίοτε τὴν ὠφέλειαν αἱ κατ’ εὐθὺ τῶν πασχόντων μορίων <lb/>φλεβοτομίαι
                        φέρουσιν, ὥστε καὶ τοὺς πάσχοντας αὐτοὺς καὶ <lb/>τοὺς οἰκείους αὐτῶν
                        ἐκπλήττεσθαι πολλάκις. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="17"><p>Ἐγὼ γοῦν οἶδα ποτὲ παρακληθεὶς ὑπό <lb/>τινος οἰκοῦντος ἐν προαστείῳ τῆς
                        Ῥωμαίων πόλεως ἀνδρὸς <lb/>πλουσίου, θεάσασθαι τινὰ τῶν διοικούντων αὐτοῦ τὰ
                        πράγματα, <lb/>κινδυνεύοντα τυφλωθῆναι, τοῦτο γὰρ ἐκεῖνος ἔλεγεν,
                        <lb/>ὀδυνώμενόν τε μεγάλως καὶ τοῦτο πάσχοντος σχεδὸν ἡμερῶν κ΄. <lb/>ἦν δ’
                        ὁ τῆς οἰκίας τοῦ πλουσίου προϊστάμενος ἰατρὸς Ἐρασιστράτειος, <lb/>ἔργον
                        πεποιημένος ἀπέχεσθαι φλεβοτομίας ἀεί. <lb/>θεασάμενος οὖν ἐγὼ τὸν πάσχοντα,
                        νεανίσκον ὄντα πο<milestone unit="ed1page" n="25"/>λύαιμον, <lb/>ἀνελκώτους
                        μὲν ἔτι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχοντα, ﻿<pb n="300"/> φλεγμονὴν δὲ μεγίστην ἔχοντα
                        καὶ ῥεῦμα καὶ δασύτητα ἐν <lb/>ἀμφοτέροις τοῖς βλεφάροις, ἐν θατέρῳ καὶ
                        τραχύτητας ἤδη <lb/>τινὰς, ὑφ’ ὧν ἐπισκοτούμενος ἔτι καὶ μᾶλλον ὠδυνᾶτό τε
                        <lb/>καὶ παρωξύνετο τὴν φλεγμονὴν καὶ τὸ ῥεῦμα, ταῦτα θεασάμενος <lb/>ἐγὼ
                        καὶ γνοὺς ἅπασαν ἣν ἐποιεῖτο τῆς θεραπείας <lb/>ἀγωγὴν ὁ ἰατρὸς, αὐτὸν μὲν
                        οὐκ ἔφη δύνασθαι συνεχῶς εἰς <lb/>τὸ προαστεῖον ἰέναι, χρῄζειν δὲ τὸν
                        ἄνθρωπον ἄχρι τῶν <lb/>τριῶν ἡμερῶν τοὐλάχιστον οὐκ ἐκ μακρῶν διαλειμμάτων
                        ὑπ’ <lb/>ἐμοῦ θεωρεῖσθαι. δὸς οὖν αὐτὸν, εἶπον, τὰς τρεῖς ταύτας ἡμέρας
                        <lb/>ἐμοί. καὶ μὴν, ἔφη, παρακαλῶ τοῦτο καὶ χάριν εἴσομαι καὶ <lb/>ἤδη πρὸς
                        τὴν σὴν οἰκίαν ἄπαγε τὸν ἄνθρωπον, ἧκέ τέ που <lb/>ὥρας ε΄ καὶ ἀφῃρέθην τὴν
                        πρώτην ἀφαίρεσιν εὐθέως αἵματος <lb/>λίτρας γ΄, εἶτα ἄλλην μίαν ὥρας θ΄. ἐν
                        αἷς ἀνακαλύψας μεγάλως <lb/>ὑπηλείφθη κατὰ τὴν ὑστεραίαν ἑνὶ τῶν ἁπαλῶν
                        κολλυρίων <lb/>μιχθέντος αὐτοῦ τοῦ δι’ οἴνου, καθάπερ εἰώθαμεν ἐπὶ <lb/>τῶν
                        τοιούτων πράττειν, καθ’ ὑπερβολὴν τῆς μίλης τοῦ πυρῆνος <lb/>ὑπὸ τὰ βλέφαρα
                        τῆς ὑπαλείψεως γιγνομένης. ἐπράχθη δὲ <lb/>τοῦτο πρῶτον μὲν ἕωθεν, εἶτα
                        τετάρτης ὥρας, εἶτα θ΄. ἐφ’ <pb n="301"/> αἷς ὑπαλείψεσιν ἐλούσατο περὶ
                        δυσμὰς ἡλίου, κἄπειτα κατὰ <lb/>τὴν ὑστεραίαν ἐκστραφέντων τῶν βλεφάρων,
                        ὑπηλείψατο δὶς <lb/>ἐπιμιχθέντος τῷ ἁπαλῷ κολλυρίῳ πολὺ πλείονος τοῦ δι’
                        <lb/>οἴνου, καὶ μετὰ ταῦτα εἰς ἑσπέραν ἐλούσατο. κατὰ δὲ τὴν ἑξῆς
                        <lb/>ἡμέραν ἕωθεν ἁπαντήσας τῷ πλουσίῳ κατά τι χωρίον <lb/>ἔνθα τῶν ὀχημάτων
                        ἀποβαίνειν εἰσὶν εἰθισμένοι, προσηγόρευσεν <lb/>αὐτῷ, ἀνεωγόσι τε καὶ
                        ἀφλεγμάντοις καὶ ἀρευματίστοις <lb/>τοῖς ὀφθαλμοῖς, ὁ πρὸ δύο ἡμερῶν οὐδὲ
                        διανοῖξαι τὰ <lb/>βλέφαρα δυνάμενος ὑπὸ τοῦ ῥεύματός τε καὶ τῆς ὀδύνης.
                        <lb/>ἔδοξεν οὖν τὸ πρᾶγμα μαγείᾳ τινὶ γεγονέναι παραπλήσιον, <lb/>ὥστε
                        ἐκεῖνόν τε αὐτὸν ἀνακραγεῖν θαυμάζοντά τε τὸ τάχος <lb/>τῆς θεραπείας,
                        ἅπαντάς τε τοὺς μετ’ αὐτοῦ παραπλησίως <lb/>βοᾷν, οὐχ ἡμῶν μέγα τι
                        ποιησάντων, ἀλλ’ ἐκ τῆς <lb/>πρὸς τὸν οἰκεῖον ἰατρὸν αὐτοῦ παραβολῆς μέγιστα
                        κακὰ <lb/>ὁρῶντα διὰ τὸ τῆς φλεβοτομίας δέος. ἔχρῃζε μὲν γὰρ ὁ <lb/>κάμνων
                        ἀποσμηχθῆναι τὰς ἐκ τῶν βλεφάρων δασύτητάς τε <lb/>καὶ τραχύτητας, ἀδύνατον
                        δ’ ἦν τοῦ<milestone unit="ed2page" n="447"/>το γενέσθαι χωρὶς <lb/>φαρμάκου
                        δάκνοντος. οὐδὲν δ’ ἐδύνατο φέρειν τοιοῦτον <pb n="302"/> ἄνευ τοῦ
                        προκενωθῆναι. λέλεκται γὰρ ἤδη καὶ δέδεικται <lb/>πολλάκις ἡμῖν ὡς ἅπαντα τὰ
                        δριμέα φάρμακα προσφερόμενα <lb/>μορίοις τισὶν, ἐὰν μὴ κενὸν ᾖ τὸ σῶμα πᾶν
                        καὶ <lb/>ἀκριβῶς ἀπέριττον, ἐπισπᾶται ῥεῦμα καὶ φλεγμονὴν ἐργάζεται.
                        <lb/>τότε δ’ ὁ πλούσιος ἐπυνθάνετο τίς ἡ οὖν μαγεία <lb/>τῆς θεραπείας
                        ἐγίνετο, καὶ πάντ’ ἀκούσας τὰ πραχθέντα, <lb/>ἀπ’ ἐκείνου τὸν Ἐρασιστράτειον
                        ἰατρὸν αἱμοφόβον ὠνόμαζεν. <lb/>αὕτη μὲν οὖν ἡ διήγησις ἀμφοῖν ἔνδειξιν
                        ἔχει, τοῦ τε <lb/>χρῆναι φλεβοτομεῖν τὰς τοιαύτας διαθέσεις, ὅπερ οὐκ ἦν
                        ἡμῖν <lb/>προκείμενον ἐν τῷ παρόντι λόγῳ, τοῦ τε φλεβοτομεῖν χρῆναι
                        <lb/>κατ’ εὐθὺ τῶν πασχόντων μορίων καὶ τὰς ὠμιαίας ἐντέμνειν <lb/>φλέβας
                        ἐπὶ τῶν ἀνωτέρων μερῶν τοῦ θώρακος πασχόντων. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="18"><p>Ὥσπερ δὲ τὰ προειρημένα πάντα μόρια <lb/>ταῖς κατ’ ἀγκῶνα φλεβοτομίας, ὡς
                        εἴρηται, γιγνομέναις <lb/>ὠφελεῖται, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅσα κατωτέρω
                        τούτων <lb/>ἐστὶ ταῖς ἐπ’ ἰγνύων τε καὶ σφυρῶν. ἔστι δὲ τῶν προειρημένων
                        <lb/>κατωτέρω τὰ κατ’ ἰσχίον τε καὶ κύστιν καὶ μήτραν. <lb/>νεφροὶ δὲ
                        ἐπαμφοτερίζουσι κάτω μὲν ὄντες ἤδη τῶν πρότερον <pb n="303"/> εἰρημένων, ἄνω
                        δὲ τῶν δεύτερον, διὸ καὶ ταῖς ἐπ’ ἀγκῶνος <lb/>ἐνίοτε φλεβοτομίας
                        ὑπακούουσιν, ὅταν ἥ τε φλεγμονὴ <lb/>πρόσφατος εἴη καὶ πλῆθος αἵματος. ἐφ’
                        ὧν δ’ ἡ διάθεσίς <lb/>ἐστιν ἣν ἰδίως καλοῦσι νεφρῖτιν, τὴν κατ’ ἰγνύαν ἐπὶ
                        τούτου <lb/>χρὴ τέμνειν, ἢ πάντως γε τὰς κατὰ σφυρὰ φλέβας. αἱ δέ τῆς
                        <lb/>μήτρας φλεγμοναὶ μᾶλλον ἔτι νεφρῶν ὑπὸ τῶν ἐν τοῖς σκέλεσι <lb/>φλεβῶν
                        τεμνομένων ὠφελοῦνται. ταῖς γὰρ ἐπ’ ἀγκῶνος <lb/>κενώσεσι καὶ ἄλλο τι
                        πρόσεστι μοχθηρόν. ἐπέχουσι γὰρ ἐμμήνους <lb/>καθάρσεις, ἀντισπῶσαι τὸ αἷμα
                        πρὸς τὰ τοῦ σώματος <lb/>ὑψηλότερα. ταῖς δ’ ἀπὸ τῶν σκελῶν οὐ μόνον
                        ἀντισπάσαι, <lb/>ἀλλὰ καὶ προτρέπειν ὑπάρχει τὰ καταμήνια. καὶ ὅταν γε
                        <lb/>τοῦτο πρᾶξαι βουληθῇς κατὰ τὸν καιρὸν τῆς εἰωθυίας τῇ <lb/>γυναικὶ
                        περιόδου, προλαβὼν ἡμέρας ὡσεὶ γ΄, ἢ δ΄, ἤτοι φλέβα <lb/>τεμῶν ἢ ἀποσχάσας
                        τὰ σφυρὰ τοῦ ἑτέρου τῶν σκελῶν ἀποκένωσον <lb/>ὀλίγον, εἶτα κατὰ τὴν
                        ὑστεραίαν ὡσαύτως ἀπὸ <lb/>θατέρου σκέλους, αὖθις ὁμοίως κένωσον ἅμα τῷ καὶ
                        προνοεῖσθαι <lb/>τῆς λεπτυνούσης διαίτης, ἐν αὐταῖς ταῖς ἡμέραις, <lb/>ἐν
                        αἷς οὕτως κενοῖς, καὶ πρὸ αὐτῶν ἄλλαις ἤδη τέσσαρσιν ἢ <lb/>πέντε. γέγραπται
                        δέ μοι περὶ τῆς λεπτυνούσης διαίτης εἷς <pb n="304"/> κατὰ ἰδίαν λόγος. ἀλλὰ
                        γυναιξὶ καὶ ἄνευ τοιαύτης διαίτης <lb/>ἱκανὰ προτρέψαι καταμήνια καὶ
                        καλαμίνθην καὶ γλήχωνα. <lb/>διδόναι δὲ αὐταῖς ἀφεψῶν ἐν μελικράτῳ καὶ ξηρὰ
                        κόπτων <lb/>καὶ διάττων λεπτῷ κοσκίνῳ καὶ τρίβων γε πάλιν χάριν τοῦ
                        <lb/>ποιῆσαι χνοῶδες, ἐπίπαττε τῷ μελικράτῳ. καιρὸς δὲ τῆς <lb/>πόσεως
                        ἄριστός ἐστι μετὰ τὸ βαλανεῖον, περιβεβλημέναις <lb/>ταῖς σίνδοσι. ταῦτα μὲν
                        οὖν ἐπιεικῆ φάρμακα, σφοδρότερα <lb/>δὲ βράθυ καὶ δίκταμον. ἡ δὲ χρῆσις
                        ὁμοία τοῖς προειρημένοις. <lb/>δίδοται δ’ ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ καὶ τὸ πικρὸν
                        ἰδίως <lb/>ὀνομαζόμενον φάρμακον, ὅ τὰς ρ΄ ἔχει (Λ) τῆς ἀλόης
                        <lb/>μιγνυμένας ταῖς τῶν ἄλλων φαρμάκων ἓξ ἑκάστου. κάλλιστον <lb/>δ’ ἐστὶν
                        ὅταν λάβῃ κινάμωμον. ταῦτα <milestone unit="ed2page" n="448"/>μὲν ἐν
                        <lb/>παρέργῳ λελέχθω, καίτοι γ’ οὐκ ὄντα πάρεργα, διότι τῇ τοῦ <lb/>αἵματος
                        ἐκ μήτρας φορᾷ συνεργεῖ, μετὰ τῆς ἀπὸ τῶν σκελῶν <lb/>κενώσεως, ἤτοι τῶν
                        σφυρῶν ἀμυττομένων ἢ φλεβὸς <lb/>τεμνομένης παρὰ τὸν ἀστράγαλον ἢ κατ’
                        ἰγνύαν. οἶδα δὲ <lb/>καὶ ἰσχιάδας ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ θεραπευθείσας ὑπὸ τῆς διὰ τῶν
                        <lb/>σκελῶν κενώσεως, ὅσαι μὴ διὰ ψύξιν, ἀλλὰ πεπληρωμένων ﻿<pb n="305"/>
                        αἵματος τῶν κατ’ ἰσχίον ἀγγείων ἐγένοντο. διὸ καὶ συμφορώτερον <lb/>τῆς ἀπὸ
                        τῶν σφυρῶν φλεβοτομίας ἢ ἀπὸ τῆς <lb/>ἰγνύας ἐστὶ τοῖς οὕτω διακειμένοις.
                        ἀποχάραξις δ’ αὐτοὺς <lb/>οὐδὲν ὀνίνησι σαφὲς. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="19"><p>Συνελόντι γε μὴν εἰπεῖν τὰς μὲν ἀρχομένας <lb/>φλεγμονὰς ἀντισπαστικῶς χρὴ
                        κενοῦν, τὰς δὲ κεχρονισμένας <lb/>ἐξ αὐτῶν, εἰ οἷόν τε, τῶν πεπονθότων· εἰ
                        δὲ μὴ, <lb/>τῶν ἐγγυτάτω τούτων. ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἀρχομένων ἀποστρέψαι
                        <lb/>χρὴ τὸ ἐπιῤῥέον, ἐπὶ δὲ τῶν κεχρονισμένων αὐτὸ <lb/>μόνον ἐκκενῶσαι τὸ
                        εὐφηνωμένον ἐν τῷ πεπονθότι μορίῳ. <lb/>κενωθήσεται δ’ ἄριστα τοῦτο διὰ τῶν
                        συνημμένων φλεβῶν <lb/>τοῖς κατ’ αὐτά. τούτῳ τῷ λογισμῷ καὶ ἡ πεῖρα
                        μαρτυρεῖ. <lb/>καὶ διὰ ταῦθ’ ὅσα κατὰ φάρυγγα καὶ ἀρτηρίαν φλεγμαίνει
                        <lb/>μεγάλως, ἐν ἀρχῇ μὲν ἡ κατ’ ἀγκῶνα, μετ’ ἐκείνην δὲ ἡ ἐπ’ <lb/>αὐτῆς
                        τῆς γλώττης βοηθεῖ μεγάλως, ἐντεμνομένων ἀμφοτέρων <lb/>τῶν ἐπ’ αὐτῆς
                        φλεβῶν. οὕτω δὲ καὶ τὰ κατὰ τοὺς <lb/>ὀφθαλμοὺς σκιῤῥώδη λείψανα τῶν
                        φλεγμονῶν ἡ παρὰ τὸν <lb/>μέγαν κανθὸν φλὲψ ὀνίνησι διαιρουμένη, καθάπερ γε
                        τὰ <pb n="306"/> τῆς κεφαλῆς βάρη καὶ τὰς διὰ πλῆθος ὀδύνας κεχρονικυίας
                        <lb/>ἐν αὐτῇ κουφίζειν εἴωθε σαφῶς ἡ ἐν τῷ μετώπῳ φλὲψ <lb/>τμηθεῖσα, τὰς δ’
                        ἀρχομένας τε καὶ τὰς ἀκμαζούσας ἢ ἐπ’ <lb/>ἰνίου ἀντίσπασις διὰ σικύας,
                        ἐνίοτε μὲν αὐτῆς μό<milestone unit="ed1page" n="26"/>νης, <lb/>ἐνίοτε δὲ καὶ
                        μετὰ ἀμυχῶν γιγνομένης. προκεκενῶσθαι δὲ <lb/>χρὴ τὸ σύμπαν σῶμα. κατὰ δὲ
                        τὸν αὐτὸν λόγον ὄπισθεν <lb/>τῆς κεφαλῆς ὀδύνας ἀρχομένας καὶ ἀκμαζούσας ἡ
                        ἐν μετώπῳ <lb/>φλὲψ ὠφελεῖ διαιρουμένη. τὰς μὲν γὰρ ἀντισπάσεις <lb/>ἅμα τῇ
                        κενώσει ποιεῖσθαι χρὴ μᾶλλον ἐπὶ τῶν ἀρχομένων <lb/>ῥευμάτων. τὰς δὲ ἀπ’
                        αὐτῶν τῶν πεπονθότων μορίων ἢ <lb/>τῶν πλησίον αὐτοῖς, ἐπὶ τῶν οἷον
                        ἐσκιῤῥωμένων φλεγμονῶν. <lb/>ἐφ’ ὧν δὲ σωμάτων οὐδὲν πάσχει μόριον οὐδέπω,
                        <lb/>φθάνομεν δὲ κενοῦν ἦρος εἰσβάλλοντος, ἐπὶ τούτων ἐπὶ <lb/>μὲν
                        εἰθισμένου τοῦ ἀνθρώπου νοσήμασιν ἁλίσκεσθαι πυρετώδεσιν <lb/>ὥρᾳ θέρους
                        ἐκκενῶσαι τὴν χορηγίαν αὐτῶν ἐφιέμεθα, <lb/>πᾶν μέρος εἰς ἀφαίρεσιν αἵματος
                        ὁμότιμον ἐστίν· <lb/>ὥσπερ γε καὶ εἰ ἀρθριτικὸς εἴη πᾶσι τοῖς ἄρθροις
                        πεπονθώς. <pb n="307"/> οἷς δέ τι μέρος ἐξαιρέτως ἐνοχλεῖται μὴ
                        προκενωθεῖσιν, <lb/>οὐ χρὴ ποιεῖσθαι τὴν κένωσιν ὁμότιμον ἐξ ἁπάντων,
                        <lb/>ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τῶν ἀρχομένων ἤδη πάσχειν. διὸ τοὺς μὲν <lb/>ποδαγρικοὺς
                        ἐπ’ ἀγκῶνος χρὴ κενοῦν, ἐπιληπτικοὺς δὲ καὶ <lb/>σκοτωματικοὺς ἀπὸ τῶν
                        σκελῶν μᾶλλον. εἰ δὲ δι’ αἱμοῤῥοΐδος· <lb/>ἐπίσχεσιν ἐπὶ φλεβοτομίαν ἥκοις,
                        εἰ μὲν ἐπέχειν <lb/>αὐτὴν βούλοιο, τὰς ἐν ταῖς χερσὶν, εἰ δὲ προτρέψαι, τὰς
                        <lb/>ἐν τοῖς σκέλεσι χρὴ τέμνειν φλέβας. ἀλλ’ ἐπί γε τῶν ἐπεσχημένων
                        <lb/>καταμήνια, <milestone unit="ed2page" n="449"/>τὰς ἐν σκέλει διαπαντός.
                        οὐ <lb/>γὰρ ὥσπερ ἐπὶ τῶν αἱμοῤῥοΐδων, ἔνιοι μὲν ἀπηλλάχθαι <lb/>τῆς
                        τοιαύτης κενώσεως ἐθέλουσιν, ἔνιοι δὲ ἔχειν ἀγαπῶσιν, <lb/>οὕτω κᾀπὶ τῆς
                        ἐμμήνου καθάρσεως. ἡ μὲν γὰρ ἐκ τῶν <lb/>αἱμοῤῥοΐδων κένωσις ὕποπτός ἐστιν
                        ἀμετρίαν τοσαύτην <lb/>ἐλθεῖν, ὡς ἤτοι παραχρῆμα τὸν ἄνθρωπον ἀνελεῖν, ἢ
                        ὑδερώδη <lb/>γε πάντως, ἢ καχεκτικὸν ἀπεργάσασθαι. ταῖς δ’ <lb/>ἐκ τῶν
                        μητρῶν κενώσεσιν ὡς ἂν κατὰ φύσιν οὔσαις <lb/>οὐδὲν τοιοῦτον συμπίπτει.
                        συμβαίνει μέντοι ἐνίοτε καὶ <lb/>τὰς μήτρας ἐξ ἀναβρώσεως αἱμοῤῥαγεῖν, ἐφ’
                        ὧν οὐκέθ’ ὁ <pb n="308"/> αὐτὸς σκοπὸς τῆς θεραπείας ἐστίν. οὐ γὰρ φέρεσθαι
                        τὸ <lb/>αἷμα καθάπερ ἐκ τῶν καταμηνίων, ἀλλὰ παντάπασι στῆναι
                        <lb/>βουλόμεθα. κοινὸς οὖν ἐπὶ τούτων ἁπάντων ἦρος <lb/>εἰσβάλλοντος ἐπὶ
                        φλεβοτομίαν ἡκόντων ὅδε ὁ λόγος ἐστὶν, <lb/>εἰ μὲν ἐξαιρέτως ἀσθενές τι
                        μόριον ἔχοιεν, ἐφ’ ὃ τὸ <lb/>ἀθροιζόμενον πλῆθος διήκει, ἀντισπαστικῶς
                        κενοῦν. εἰ δὲ <lb/>μηδὲν εἴη τοιοῦτον, ὅθεν ἂν ἑκάστῳ φίλον ᾖ, πλὴν τῶν
                        <lb/>δι’ αἱμοῤῥοΐδος ἐπίσχεσιν ἢ καταμηνίων, ὡς ὀλίγον ἔμπροσθεν
                        <lb/>διώρισται. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="20"><p>Εἴρηται μὲν οὖν δυνάμει καὶ περὶ τούτου <lb/>διὰ τῶν ἔμπροσθεν, ἄμεινον δὲ
                        καὶ νῦν ἅπαντα διελθεῖν, <lb/>ἀθροίζοντα μὲν εἰς ἕνα λόγον τοῦτον ὅσα
                        πρόσθεν <lb/>εἴρηται, προσεπιδιορίζοντα δὲ τὰ μὴ διωρισμένα. καθόλου
                        <lb/>μὲν οὖν τοῦτο γνωστέον, ὡς οὐ χρὴ προσέχειν ἡμερῶν <lb/>ἀριθμὸν πρῶτον
                        ἐπὶ φλεβοτομίας, ὥσπέρ τινες ἔγραψαν <lb/>καὶ ἔνιοι μὲν πάνυ γελοίως μετὰ
                        τὸν τῆς τρίτης παροξυσμὸν, <lb/>ὁπόταν, ὡς φασὶν, ἤδη τινὰ διάγνωσιν ἔχωμεν
                        ὁποία <lb/>τίς εστι κατά τε τὴν ἰδέαν καὶ τὸ ἦθος, ὅλην τε τὴν <pb n="309"/>
                        ἑαυτῆς φύσιν ᾗ νόσος· ἔνιοι δὲ τὸν μὲν ἐξοχώτατον ὅρον <lb/>τῆς φλεβοτομίας
                        ὥρισαν εἶναι τὴν τετάρτην ἡμέραν, ἐντὸς <lb/>δὲ αὐτῆς συγχωροῦσι φλεβοτομεῖν
                        ἐν τοῖς τῶν παροξυσμῶν <lb/>διαλείμμασι, ὁπότε ἐθελήσαιεν· ἔνιοι δὲ
                        σπεύδουσιν ἀφαιρεῖν <lb/>ἐφ’ ὧν ἂν ὁρίσωσιν αἵματος ἀφαιρέσεως εἶναι χρείαν,
                        ἔτι <lb/>μεταῤῥέοντος αὐτοῦ, καὶ μηδέπω κατεχομένου βεβαίως ἔν <lb/>τινι
                        μέρει δεξαμένῳ τὴν περιουσίαν ἓν μόνον ἐπισκοποῦντες, <lb/>εἰ μὴ διαφθορά
                        τις εἴη γεγονυῖα τῆς ἐν τῇ γαστρὶ <lb/>πεπτομένης τροφῆς, ἢ βραδυπεψία τις,
                        ἢ καὶ σιτία περιεχόμενα <lb/>κατ’ αὐτὴν. ὅτι μὲν οὖν σπεύδειν προσήκει ἐφ’
                        ὧν <lb/>ἐστι χρεία κενώσεως, εἰ μή που προπεφθῆναι δέον τὰ σιτία <lb/>καὶ
                        τοὺς κατὰ τὰς πρώτας φλέβας ἡμιπέπτους χυμοὺς, <lb/>κάλλιστα λέγουσι καὶ
                        πιστέον αὐτοῖς. ἀλλ’ ἐπεὶ πολλάκις <lb/>ἡμέρας πέντε ἤδη ἢ ἓξ ἄγοντός τινος
                        ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἐπὶ <lb/>τὴν θεραπείαν αὐτοῦ καλούμεθα, καλῶς ἂν ἔχοι
                        φλεβοτομεῖν, <lb/>εἰ καὶ παρελείφθη τοῦ βοηθήματος ὁ πρῶτος καιρός. <lb/>ἐν
                        ᾗ γὰρ ἂν ἡμέρᾳ τοὺς σκοποὺς τῆς φλεβοτομίας ἐπὶ <pb n="310"/> τοῦ κάμνοντος
                        εὑρίσκῃς, ἐν ἐκείνῃ πράξεις τὸ βοήθημα, κᾂν <lb/>εἰκοστὴν ἡμέραν ἀπὸ τῆς
                        ἀρχῆς ἔτυχεν εἶναι. τίνες δ’ ἦσαν <lb/>οἱ σκοποί; μέγα τὸ νοσήμα, ῥώμη τῆς
                        δυνάμεως ὑπεξῃρημένης <lb/>τῆς ἡλικίας παιδικῆς καὶ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς
                        <lb/>ἀέρος ἱκανῶς θερμοῦ. ἐπεὶ δὲ προκαταλύεται τοῦ χρόνου <lb/>προϊόντος ἡ
                        δύναμις ἐν τοῖς πλείστοις νοσήμασι, διὰ τοῦθ’ <lb/>ὁ τῆς φλεβοτομίας καιρὸς
                        ἀναιρεῖται τὸ πλῆθος τῶν ἡμερῶν, <lb/>οὐ πρῶτος <milestone unit="ed2page" n="450"/>τοῦτ’ ἐργαζομένου, ἀλλὰ διὰ μέσου, <lb/>πρὶν καταλυθῆναι τὴν
                        δύναμιν. ὥστ’ εἰ κατὰ τὴν δευτέραν <lb/>ἡμέραν μετὰ τὴν ἀρχὴν φαίνεται
                        καταλυομένη ποθ’ <lb/>ἡ δύναμις, ἀφεξώμεθα τῆς φλεβοτομίας. </p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>