ἠείδη κατὰ παστὸν Ἀχιλλέα Δηϊδάμεια.ΛΥΚΙΔΑΣἍρπασε τὰν Ἑλέναν πόθ’ ὁ βουκόλος, ἆγε δ’ ἐς Ἴδαν, Οἰνώνᾳ κακὸν ἄλγος. ἐχώσατο δ’ ἁ Λακεδαίμων,πάντα δὲ λαὸν ἄγειρεν Ἀχαϊκόν, οὐδέ τις Ἕλληνοὔτε Μυκηναίων οὔτ’ Ἤλιδος οὔτε Λακώνων,μεῖνεν ἑὸν κατὰ δῶμα φυγὼν δύστανον Ἄρηα.λάνθανε δ’ ἐν κώραις Λυκομηδίσι μοῦνος Ἀχιλλεύς,εἴρια δ’ ἀνθ’ ὅπλων ἐδιδάσκετο, καὶ χερὶ λευκᾷπαρθενικὸν κόπον εἶχεν, ἐφαίνετο δ’ ἠΰτε κώρα·καὶ γὰρ ἴσον τήναις θηλύνετο, καὶ τόσον ἄνθοςχιονέαις πόρφυρε παρηίσι, καὶ τὸ βάδισμαπαρθενικῆς ἐβάδιζε, κόμας δ’ ἐπύκαζε καλύπτρᾳ.