αἰαῖ τὰν Κυθέρειαν ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες.ἔσβεσε λαμπάδα πᾶσαν ἐπὶ φλιαῖς Ὑμέναιος,καὶ στέφος ἐξεπέτασσε γαμήλιον· οὐκέτι δ’ Ὑμήν,Ὑμὴν οὐκέτ’ ἀείδει ἑὸν μέλος, ἀλλ’ ἐπαείδειαἰαῖ καὶ τὸν Ἄδωνιν ἔτι πλέον ἢ Ὑμέναιον. αἱ Χάριτες κλαίοντι τὸν υἱέα τῶ Κινύραο,ὤλετο καλὸς Ἄδωνις ἐν ἀλλάλαισι λέγουσαι.αἰαῖ δ’ ὀξὺ λέγοντι πολὺ πλέον ἢ Παιῶνα.χαἰ Μοῖραι τὸν Ἄδωνιν ἀνακλείουσιν Ἄδωνιν, καί νιν ἐπαείδουσιν· ὃ δέ σφισιν οὐχ ὑπακούει·οὐ μὰν οὐκ ἐθέλει, Κώρα δέ νιν οὐκ ἀπολύει.λῆγε γόων Κυθέρεια τὸ σάμερον, ἴσχεο κομμῶν·δεῖ σε πάλιν κλαῦσαι, πάλιν εἰς ἔτος ἄλλο δακρῦσαι.