πάχεας ἀμπετάσασα κινύρετο· ‘μεῖνον Ἄδωνι,δύσποτμε μεῖνον Ἄδωνι, πανύστατον ὥς σε κιχείω,ὥς σε περιπτύξω καὶ χείλεα χείλεσι μίξω.ἔγρεο τυτθὸν Ἄδωνι, τὸ δ’ αὖ πύματόν με φίλησον,τοσσοῦτόν με φίλησον, ὅσον ζώῃ τὸ φίλημα,ἄχρις ἀποψύχῃς ἐς ἐμὸν στόμα κεἰς ἐμὸν ἧπαρπνεῦμα τεὸν ῥεύσῃ, τὸ δέ σευ γλυκὺ φίλτρον ἀμέλξω,ἐκ δὲ πίω τὸν ἔρωτα, φίλημα δὲ τοῦτο φυλάξωὡς αὐτὸν τὸν Ἄδωνιν, ἐπεὶ σύ με δύσμορε φεύγεις, φεύγεις μακρὸν Ἄδωνι, καὶ ἔρχεαι εἰς Ἀχέρονταπὰρ στυγνὸν βασιλῆα καὶ ἄγριον, ἁ δὲ τάλαιναζώω καὶ θεὸς ἐμμὶ καὶ οὐ δύναμαί σε διώκειν.