ἄμμες δ’ οἱ μεγάλοι καὶ καρτεροί, οἱ σοφοὶ ἄνδρες,ὁππότε πρᾶτα θάνωμες, ἀνάκοοι ἐν χθονὶ κοίλᾳεὕδομες εὖ μάλα μακρὸν ἀτέρμονα νήγρετον ὕπνον.καὶ σὺ μὲν ὦν σιγᾷ πεπυκασμένος ἔσσεαι ἐν γᾷ,ταῖς Νύμφαισι δ’ ἔδοξεν ἀεὶ τὸν βάτραχον ᾅδειν.ταῖς δ’ ἐγὼ οὐ φθονέοιμι· τὸ γὰρ μέλος οὐ καλὸν ᾅδει.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.φάρμακον ἦλθε, Βίων, ποτὶ σὸν στόμα, φάρμακον ἦδες—τοιούτοις χείλεσσι ποτέδραμε κοὐκ ἐγλυκάνθη; τίς δὲ βροτὸς τοσσοῦτον ἀνάμερος ὡς κεράσαι τοιἢ δοῦναι καλέοντι τὸ φάρμακον;—ἔκψυγεν ᾠδά.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.ἀλλὰ Δίκα κίχε πάντας. ἐγὼ δ’ ἐπὶ πένθεϊ τῷδεδακρυχέων τεὸν οἶτον ὀδύρομαι. εἰ δυνάμαν δέ,ὡς Ὀρφεὺς καταβὰς ποτὶ Τάρταρον, ὥς ποκ’ Ὀδυσσεύς,ὡς πάρος Ἀλκείδας, κἠγὼ τάχ’ ἂν ἐς δόμον ἦνθονΠλουτέος, ὥς κεν ἴδοιμι, καὶ εἰ Πλουτῆι μελίσδεις,ὡς ἂν ἀκουσαίμαν, τί μελίσδεαι. ἀλλ’ ἄγε ΚώρᾳΣικελικόν τι λίγαινε και ἁδύ τι βουκολιάζευ. καὶ κείνα Σικελά, καὶ ἐν Αἰτναίαισιν ἔπαιζενᾀόσι, καὶ μέλος οἶδε τὸ Δώριον· οὐκ ἀγέραστοςἐσσεῖθ’ ἁ μολπά. χὠς Ὀρφέϊ πρόσθεν ἔδωκενἁδέα φορμίζοντι παλίσσυτον Εὐρυδίκειαν,καὶ σὲ Βίων πέμψει τοῖς ὤρεσιν. εἰ δέ τι κἠγὼνσυρίσδων δυνάμαν, παρὰ Πλουτέϊ κ’ αὐτὸς ἄειδον.