Αἴλινά μοι στοναχεῖτε νάπαι καὶ Δώριον ὕδωρ,καὶ ποταμοὶ κλαίοιτε τὸν ἱμερόεντα Βίωνα.νῦν φυτά μοι μύρεσθε, καὶ ἄλσεα νῦν γοάοισθε,ἄνθεα νῦν στυμνοῖσιν ἀποπνείοιτε κορύμβοις,νῦν ῥόδα φοινίσσεσθε τὰ πένθιμα, νῦν ἀνεμῶναι,νῦν ὑάκινθε λάλει τὰ σὰ γράμματα καὶ πλέον αἰαῖβάμβανε τοῖς πετάλοισι· καλὸς τέθνακε μελικτάς.