ἄτρομος ἀΐσσεις, χηλαὶ δέ τοί εἰσιν ἐρετμά.ἦ τάχα καὶ γλαυκῆς ὑπὲρ ἠέρος ὑψόσ’ ἀερθεὶςεἴκελος αἰψηροῖσι πετήσεαι οἰωνοῖσιν.ὤμοι ἐγὼ μέγα δή τι δυσάμμορος, ἥ ῥά τε δῶμαπατρὸς ἀποπρολιποῦσα καὶ ἑσπομένη βοΐ τῷδεξείνην ναυτιλίην ἐφέπω καὶ πλάζομαι οἴη.