λαβὲ δή μοιδή μοιBlass:μοι νῦνRevillout. καὶ τὴν τοῦ κηδεστοῦ αὐτοῦ μαρτυρίανμαρτυρίαν Blass.μεν ουσιαι λατπακαταλειφθέντααδἑξῆς πάλιν ωαπτὴν Ἀντιγόνανεμαρτυρ Desunt versus fere decem.

Column 17πραχθένταCol. 17 plerumque restituit Blass. καὶ ὃν τρόπον ἐπιβεβούλευκένἐπιβεβούλευκέν Weil. μοι Ἀθηνογένης, καὶ ὡς ὑμῖν προσενήνεκται.προσενήνεκται Sudhaus. τὸν δὴ καὶ ἰδίᾳ πονηρὸν καὶ τῆς πόλεωςκαὶ τῆς πόλεως Diels. τὴν σωτηρίαν ἀπελπίσαντα καὶ ὑμᾶςκαὶ ὑμᾶςRevillout. ἐγκαταλιπόντα, καὶ παρʼ οὓς ἐξῴκησεν ἀναστάτους ποιήσαντα, τοῦτοντοῦτονWeil. ὑμεῖς συνειληφότεςσυνειληφότες Sudhaus: νῦν εἰληφότες Blass. οὐ κολάσετε;

καὶ ἐγώ, ὦ ἄνδρες δικασταί, δέομαι ὑμῶν καὶ ἀντιβολῶ ἐλεῆσαίἐλεῆσαί Hager. με, ἐκεῖνο σκεψαμένους, ὅτι προσήκει ἐν ταύτῃ τῇ δίκῃιν ἐλεεῖν οὐ τὸν φἐὰν ἁλῷ οὐδὲν πάσχεινδε τοττι παλδʼ ἂν ἀποφύγῃἀποφύγῃ Diels. μεἀπολοῦμαι.ἀπολοῦμαι Diels. οὐ γὰρ ἂν δυναίμηνψ ν οὐδὲ πολλοστὸν μέροςαναιαχὦ ἄνδρες δικασταί,ς ἐξαὐτῶν τ Desunt versus octo vel minus.