ὀρθὸς ἄνω σπεύδων ὅσσον σθένος ἅλματι κούφῳὁρμῆσαι, βουλῆς δὲ σαόφρονος οὐκ ἐμάτησε·πολλάκι γὰρ ῥιπῇσι καὶ ὕστατα πείσματα φελλῶνῥηϊδίως ὑπερᾶλτο καὶ ἐξήλυξε μόροιο.ἢν δʼ ὅ γʼ ἀνορμηθεὶς πρῶτον στόλον αὖτις ὀλίσθῃ ἐς βρόχον, οὐκέτʼ ἔπειτα βιάζεται οὐδʼ ἀνορούειἀχνύμενος, πείρῃ δὲ μαθὼν ἀποπαύεται ὁρμῆς.ὡς δʼ ὅτε τις νούσῳ πολυκηδέϊ δηρὸν ἀλύωνπρῶτα μὲν ἱμείρων τε καὶ ἱέμενος βιότοιοπάντα μάλʼ ἰητῆρσιν ἐφέσπεται, ὅσσα κέλονται ῥέζων· ἀλλʼ ὅτε κῆρες ἐπικρατέωσιν ἄφυκτοιἌϊδος, οὐκέτʼ ἔπειτα μέλει βίου, ἀλλὰ τανυσθεὶςκεῖται ἐπιτρέψας θανάτῳ κεκαφηότα γυῖα,ἤδη λοίσθιον ἦμαρ ὁρώμενος ἐγγύθι πότμου·ὣς ἄρα καὶ κεστρεὺς ἐδάη τέλος οἷον ἱκάνει, κεῖται δὲ προπεσών, μίμνων μόρον ἀγρευτῆρος.Μύραιναι δʼ ὅτε κέν ποτʼ ἐνιπλήξωσι λίνοισι,διζόμεναι βρόχον εὐρὺν ἐν ἕρκεϊ δινεύονται,τοῦ δὲ διαΐγδην ὀφίων νόμον ὁρμηθεῖσαιπᾶσαι ὀλισθηροῖσι διεξέπεσον μελέεσσι.