οἷον δʼ ὀρφναίοισιν ἐν εἰδώλοισιν ὀνείρωνἀνδρὸς ἀτυζομένοιο καὶ ἱεμένοιο φέβεσθαιθρώσκει μὲν κραδίη, τὰ δὲ γούνατα παλλομένοιοἀστεμφὴς ἅτε δεσμὸς ἐπειγομένοιο βαρύνει,τοίην γυιοπέδην τεχνάζεται ἰχθύσι νάρκη. Βάτραχος αὖ νωθὴς μὲν ὁμῶς καὶ μαλθακὸς ἰχθύς,αἴσχιστος δʼ ἰδέειν· στόμα δʼ οἴγεται εὐρὺ μάλιστα·ἀλλʼ ἄρα καὶ τῷ μῆτις ἀνεύρατο γαστέρι φορβήν.αὐτὸς μὲν πηλοῖο κατʼ εὐρώεντος ἐλυσθεὶςκέκλιται ἀτρεμέων, ὀλίγην δʼ ἀνὰ σάρκα τιταίνει, ἥ ῥά οἱ ἐκ γένυος νεάτης ὑπένερθε πέφυκελεπτή τʼ ἀργεννή τε, κακὴ δέ οἱ ἐστὶν ἀϋτμή·τὴν θαμὰ δινεύει, δόλον ἰχθύσι βαιοτέροισιν·οἵ ῥά μιν εἰσορόωντες ἐφορμώωσι λαβέσθαι.αὐτὰρ ὁ τὴν ἂψ αὖτις ἐφέλκεται ἀτρέμας εἴσω, ἦκα μάλʼ ἀσπαίρουσαν ὑπὸ στόμα, τοὶ δʼ ἐφέπονταιοὐδὲν ὀϊόμενοι κρυπτὸν δόλον, ὄφρα λάθωσιβατράχου εὐρείῃσιν ἔσω γενύεσσι μιγέντες.ὡς δʼ ὅτε τις κούφοισι πάγην ὄρνισι τιτύσκων,πυροὺς τοὺς μὲν ἔρηνε δόλου προπάροιθε πυλάων,