ἄλλαι δʼ ἐκ λοφιῆς, αἱ δʼ αὐχένος ᾐώρηνται.αὐτὰρ ὁ παντοίοισι περιπληθὴς καμάτοισιπόντον ἐπαιγίζει, σφακέλῳ δέ οἱ ἔνδον ὀρεχθεῖμαινομένη κραδίη, φλεγέθει δέ οἱ ἦτορ ἀνίῃ,πάντῃ δὲ θρώσκει καὶ ἑλίσσεται ἄκριτα θύων, παφλάζων ὀδύνῃσι· κυβιστητῆρι δʼ ἐοικὼςἄλλοτε μὲν βαθὺ κῦμα διατρέχει ἠΰτε λαίλαψ,ἄλλοτε δʼ ἐς νεάτην φέρεται βρύχα, πολλάκι δʼ ἅλμηςἀφρὸν ὑπερθρώσκων ἀναπάλλεται, εἴ ἑ μεθείηἐσμὸς ὑπερφιάλων νεπόδων θρασύς· αἱ δʼ ἀλίαστοι οὔτι βίης μεθιᾶσιν, ὁμῶς δέ οἱ ἐμπεφύασι,καί οἱ δυομένῳ τε μίαν δύνουσι κέλευθον,αὖτις δʼ ἀνθρώσκοντι σὺν ἔξαλοι ἀΐσσουσινἑλκόμεναι· φαίης κε νέον τέρας Ἐννοσιγαίῳτίκτεσθαι δελφῖσι μεμιγμένον ἠδʼ ἀμίῃσιν· ὧδε γὰρ ἀργαλέῃ ξυνοχῇ πεπέδηται ὀδόντων.ὡς δʼ ὅταν ἰητὴρ πολυμήχανος, ἕλκος ἀφύσσωνοἰδαλέον, τῷ πολλὸν ἀνάρσιον ἔνδοθεν αἷμαἐντρέφεται, διεράς τε γονάς, κυανόχροα λίμνηςἑρπετά, τειρομένοιο κατὰ χροὸς ἐστήριξε,