δελφίνων ἀγέλης, οἱ δʼ ἀθρόαι ἄλλοθεν ἄλλαι,ἠΰθʼ ὑπʼ ἀγγελίης στρατὸς ἄσπετος, εἰς ἕνʼ ἰοῦσαιστέλλονται ποτὶ μῶλον ἀθαμβέες, ὥστʼ ἐπὶ πύργονδυσμενέων θύνοντες ἀρήϊοι ἀσπιστῆρες.δελφὶς δʼ ἠϋγένειος ὑπαντιόωντος ὁμίλου πρῶτα μὲν οὐκ ἀλέγει, μετὰ δʼ ἔσσυται, ἄλλοτε ἄλληνἁρπάγδην ἐρύων, μενοεικέα δαῖτα κιχήσας.ἀλλʼ ὅτε μιν πολέμοιο περιστέψωσι φάλαγγεςπάντοθεν, ἀμφὶ δέ μιν στῖφος μέγα κυκλώσωνται,δὴ τότε οἱ καὶ μόχθος ὑπὸ φρένα δύεται ἤδη· ἔγνω δʼ αἰπὺν ὄλεθρον ἀπειρεσίοις ἔνι μοῦνοςἑρχθεὶς δυσμενέεσσι· πόνος δʼ ἀναφαίνεται ἀλκῆς.αἱ μὲν γὰρ λυσσηδὸν ἀολλέες ἀμφιχυθεῖσαιδελφῖνος μελέεσσι βίην ἐνέρεισαν ὀδόντων·πάντῃ δὲ πρίουσι καὶ ἄτροποι ἐμπεφύασι, πολλαὶ μὲν κεφαλῆς δεδραγμέναι, αἱ δὲ γενείωνγλαυκῶν, αἱ δʼ αὐτῇσιν ἐνὶ πτερύγεσσιν ἔχονται,πολλαὶ δʼ ἐν λαγόνεσσι γένυν πήξαντο δαφοινήν,ἄλλαι δʼ ἀκροτάτην οὐρὴν ἕλον, αἱ δʼ ὑπένερθενηδύν, αἱ δʼ ἄρʼ ὕπερθεν ὑπὲρ νώτοιο νέμονται,