φρακτά, τὰ δʼ ὠοφόροισιν ὁμῶς ὠδῖσι μέλονται·ἐκ δὲ κυνὸς λάβροιο καὶ αἰετοῦ ὅσσα τε φῦλακλῄζονται σελάχεια καὶ ἰχθυνόμων βασιλήωνδελφίνων φώκης τε βοώπιδος αὐτίκα παῖδεςἐκ γενετῆς ἀνέχουσιν ἐοικότες οἷσι τοκεῦσιν. οἱ δʼ ἦ τοι πάντες μέν, ὅσοι ναίουσι θάλασσανζωοτόκοι, φιλέουσι καὶ ἀμφιέπουσι γενέθλην,δελφίνων δʼ οὔπω τι θεώτερον ἄλλο τέτυκται·ὡς ἐτεὸν καὶ φῶτες ἔσαν πάρος ἠδὲ πόληαςναῖον ὁμοῦ μερόπεσσι, Διωνύσοιο δὲ βουλῇ πόντον ὑπημείψαντο καὶ ἰχθύας ἀμφεβάλοντογυίοις· ἀλλʼ ἄρα θυμὸς ἐναίσιμος εἰσέτι φωτῶνῥύεται ἀνδρομέην ἠμὲν φρόνιν ἠδὲ καὶ ἔργα.εὖτε γὰρ ὠδίνων δίδυμον γένος ἐς φάος ἔλθῃ,αὐτίχʼ ὁμοῦ τʼ ἐγένοντο περὶ σφετέρην τε τεκοῦσαν νηχόμενοι σκαίρουσι καὶ ἐνδύνουσιν ὀδόντωνεἴσω καὶ μητρῷον ὑπὸ στόμα δηθύνουσιν·ἡ δὲ φιλοφροσύνῃσιν ἀνίσχεται ἀμφί τε παισὶστρωφᾶται γανόωσα καὶ ἔξοχα καγχαλόωσα.μαζὸν δʼ ἀμφοτέροισι παρίσχεται, οἶον ἑκάστῳ,