ἤπια κυμαίνουσα, τότʼ ἰχθύες ἄλλοθεν ἄλλοιπανσυδίῃ φοιτῶσι γεγηθότες ἐγγύθι γαίης.ὡς δὲ πολυρραίσταο νέφος πολέμοιο φυγοῦσαὀλβίη ἀθανάτοισι φίλη πόλις, ἥν ῥά τε δηρὸνδυσμενέων πάγχαλκος ἐπεπλήμμυρε θύελλα, ὀψὲ δʼ ἀπολλήξασα καὶ ἀμπνεύσασα μόθοιοἀσπασίως γάνυταί τε καὶ εἰρήνης καμάτοισιτέρπεται ἁρπαλέοισι καὶ εὔδιος εἰλαπινάζει,ἀνδρῶν τε πλήθουσα χοροιτυπίης τε γυναικῶν·ὣς οἱ λευγαλέους τε πόνους καὶ φρῖκα θαλάσσης ἀσπασίως προφυγόντες, ὑπεὶρ ἅλα καγχαλόωντες,θρώσκοντες θύνουσι χοροιτυπέουσιν ὁμοῖοι.εἴαρι δὲ γλυκὺς οἶστρος ἀναγκαίης Ἀφροδίτηςκαὶ γάμοι ἡβώωσι καὶ ἀλλήλων φιλότητεςπᾶσιν, ὅσοι γαῖάν τε φερέσβιον οἵ τʼ ἀνὰ κόλπους ἠέρος οἵ τʼ ἀνὰ πόντον ἐριβρύχην δονέονται.εἴαρι δὲ πλεῖστον νεπόδων γένος Εἰλείθυιαιὠοφόρων παύουσι βαρυνομένων ὠδίνων.αἱ μὲν γὰρ γενεῆς κεχρημέναι ἠδὲ τόκοιοθήλεες ἐν ψαμάθοισιν ἀποθλίβουσιν ἀραιὰς