κάλλεος, οὕνεκα Κύπριν, ὅτ’ εἰς ἔριν ἠέρθησανἀθάναται, κόσμησεν ἐν Ἰδαίοισιν ὄρεσσι, —τῆς σύ γ’ ἀπ’ εὐύδροιο νάπης, εὐαλθὲς ὄνειαρ.καρπὸν πορφυρόεντα συναλδέα χειμερίῃσινἠελίου θαλφθέντα βολαῖς δοίδυκι λεήναςχυλὸν ὑπὲκ λεπτῆς ὀθόνης ἢ σχοινίδι κύρτῃἐκθλίψαντα πορεῖν κυάθου κοτυληδόνα πλήρηἢ πλεῖον, πλεῖον γὰρ ὀνήιον· — οὐ γὰρ ἀνιγρὸνπῶμα βροτοῖς·— τόδε γάρ τε καὶ ἄρκιον, αἴκε πίῃσθα.]Καί κ’ ἔνθ’ ὑμνοπόλοιο καὶ εἰσέτι Νικάνδροιομνῆστιν ἔχοις, θεσμὸν δὲ Διὸς ξενίοιο φυλάσσοις.