ἀνέρα θερμάσσαιο, χέαι δ’ ἀπὸ νήχυτον ἱδρῷ·καί τε καὶ αὐξηρῶν δονάκων ἀπὸ ῥίζεα κόψαςοἴνῃ ἐπεγκεράσαιο, τὰ δή ῥ’ ὑποτέτροφε λίμνηοἰκείη, τόθι λεπτὰ διὲκ πόσιν ἑρπετὰ νήχει,ἠὲ φιλοζώοιο κυπειρίδος ἠὲ κυπείρου,αὐτόν τ’ ἠνεκέεσσι τρίβοις πανάπαστον ἐδωδῆςκαὶ πόσιος ξήραινε, κατατρύσαιο δὲ γυῖα.Ἐχθραλέον δέ σε μή τι λιθάργυρος ἀλγινόεσσαλήσειεν τότε γαστρὶ πέσῃ βάρος, ἀμφὶ δὲ μέσσονπνεύματ’ ἀνειλίσσοντα κατ’ ὀμφάλιον βρομέῃσιν,οἷά περ εἰλίγγοιο δυσαλθέος, ὅς τε δαμάζει