δάμνανται, βαρύθων δὲ κακὸς τρόμος ἅψεα λύει·οἳ δὲ περισφαλόωντες ἅτε βρέφος ἑρπύζουσιτετραποδί· νοεραὶ γὰρ ἀπὸ φρένες ἀμβλύνονται·σάρκα δ’ ἐπιτροχόωσαι ἀολλέες ἄκρα πελιδναὶσμώδιγγες στίζουσι κεδαιομένης κακότητος.Τῷ δὲ σὺ πολλάκι μὲν πεύκης ἀπὸ δάκρυ’ ἀμέρξαςτενθρήνης ἀναμίγδα πόροις ἐν πίοσιν ἔργοις·ἠὲ χαμαιπίτυος βλαστήμονος ἄμμιγα κώνοιςφύλλα καθεψήσειας, ὅσους ἐθρέψατο πεύκη·ἄλλοτε δὲ σπέραδος κνίδης μυλοεργέι μίσγωντερσαίνοις ὀρόβοιο παλήματι· καί ποτε κνίδηνἑψαλέην κρίμνοισι παλυνάμενος ψαθυροῖσινεὖ λίπεϊ χραίνοιο, βορῆς δ’ ἀέκοντα κορέσκοις.ναὶ μὴν ῥητίνη τε καὶ ἱερὰ ἔργα μελίσσηςῥίζα τε χαλβανόεσσα καὶ ὤεα θιβρὰ χελύνηςἀλθαίνει, τοτὲ νέρθε πυρὸς ζαφέλοιο κεραίης[ἀλθαίνει καὶ γέντα συὸς φλιδόωντος ἀλοιφῇ]ἀμμίγδην ἁλίοιο καθεψηθέντα χελύνηςγυίοις, ἥ τ’ ἀκιρῇσι διαπλώει πτερύγεσσιν,ἄλλοτε δ’ οὐρείης κυτισηνόμου, ἥν τ’ ἀκάκητα