καρδαμίδος, Μῆδόν τε καὶ ἐμπρίοντα σίνηπυν.σὺν δὲ καὶ οἰνηρὴν φλογιῇ τρύγα τεφρώσαιοἠὲ πάτον στρουθοῖο κατοικάδος· ἐκ δὲ βαρεῖανχεῖρα κατεμματέων ἐρύγοι λωβήμονα κῆρα.Ἢν δὲ λιπορρίνοιο ποτὸν δυασάλυκτον ἰάψῃφαρμακίδος σαύρης πανακηδέος, ἣν σαλαμάνδρηνκλείουσιν, τὴν οὐδὲ πυρὸς λωβήσατο λιγνύς,αἶψα μὲν ἐπρήσθη γλώσσης βάθος, ἂψ δ’ ὑπὸ μάλκηςδάμνανται, βαρύθων δὲ κακὸς τρόμος ἅψεα λύει·οἳ δὲ περισφαλόωντες ἅτε βρέφος ἑρπύζουσιτετραποδί· νοεραὶ γὰρ ἀπὸ φρένες ἀμβλύνονται·