πολλάκι μὲν στέρνοισιν ἀνοιδέον, ἄλλοτε δ’ ἄγχον,εὖθ’ ὑπὸ φωλεύοντα τραφῇ βαθὺν ὁλκὸν ἐχίδνης,ἰὸν ἀνικμαῖνον στομίων τ’ ἀποφώλιον ἄσθμα.κεῖνο κακὸν ζύμωμα, τὸ δὴ ῥ’ ὑδέουσι μύκηταςπαμπήδην, ἄλλῳ γὰρ ἐπ’ οὔνομα κέκριται ἄλλο.Ἀλλὰ σύ γ’ ἢ ῥαφάνοιο πόροις σπειρώδεα κόρσην.ἢ ῥυτῆς κλώθοντα περὶ σπάδικα κολούσας,πολλάκι καὶ χαλκοῖο πάλαι μεμογηότος ἄνθην·ἄλλοτε κληματόεσσαν ἐν ὄξεϊ θρύπτεο τέφρην·δήποτε ῥιζάδα τρῖβε πυρίτιδα βάμματι χραίνωνἢ λίτρον, τοτὲ φύλλον ἐναλδόμενον πρασιῇσι