βδέλλα πάλαι λαπαρή τε καὶ ἱμείρουσα φόνοιο·ἢ ὅθ’ ὑπὸ ζοφερῆς νυκτὸς κεκαλυμμένος αὐγὰςἀφραδέως κρωσσοῖο κατακλίνας ποτὸν ἴσχῃχείλεσι πρὸς χείλη πιέσας, τὸ δὲ λαιμὸν ἀμείψῃκνώδαλον ἀκροτάτοισιν ἐπιπλῶον ὑδάτεσσι,τὰς μὲν ἵνα πρώτιστον ὀχλιζόμενος ῥόος ὤσῃ,ἀθρόα προσφύονται ἀμελγόμεναι χροὸς αἷμα,ἄλλοτε μέν τε πύλῃσιν ἐφήμεναι, ἔνθα τε πνεῦμααἰὲν ἀθροιζόμενον στεινοῦ διαχεύεται ἰσθμοῦ,ἄλλοτε δὲ στομίοισι πέριξ ἐπενήνοθε γαστρὸςἀνέρα πημαίνουσα, νέην δ’ ἐπενείματο δαῖτα.