Τῷ δ’ ὁτὲ μὲν γλάγεος καθαρὴν πόσιν ἤλιθα* *,ἄλλοτε βουκέραος χιληγόνου, ὅρρα κεραίαςεὐκαμπεῖς πετάλοισιν ὑπηνεμίοισιν ἀέξει,ἀτμενίῳ μέγ’ ὄνειαρ ὅτ’ ἐμπλώῃσιν ἐλαίῳ·ἠὲ σύ γ’ αὐαλέον κνίδης σπόρον, ἄλλοτε δ’ αὐτὴννείμαις ὠμόβρωτον ἄδην ἀνὰ φυλλάδ’ ἀμέλξαι,κίχορα, καρδαμίδας τε καὶ ἣν Πέρσειον ἔπουσιν,ἐν δέ τε νάπειον ῥάφανόν θ’ ἅλις, ἐν δέ τε λεπτὰςἄμμιγα κρομμύων γηθυλλίδας· ἤρκεσε δ’ ἄτηνεὐάγλις κώδεια νέον σκορόδοιο ποθεῖσα.Καί τε σὺ μήκωνος κεβληγόνου ὁππότε δάκρυ