ῥηιδίως ἀκτῖνι βαρὺν κατεναίρεται ἄνδρα.Ἀλλὰ σὺ πολλάκι μὲν σταδίην εὐανθέα νάρδουῥιζίδα θυλακόεσσαν ὀπάζεο, τήν τε Κίλισσαιπρηόνες ἀλδαίνουσι παρὰ πλημμυρίδα Κέστρου,ἄλλοτε δὲ σμυρνεῖον ἐυτριβές. αἵνυσο δ’ αὐτὴνἴριδα λειριόεν τε κάρη, τό τ’ ἀπέστυγεν Ἀφρὼ,οὕνεκ’ ἐριδμαίνεσκε χροῆς ὕπερ, ἐν δέ νυ θρίοιςἀργαλέην μεσάτοισιν ὀνειδείην ἐπέλασσεδεινὴν βρωμήεντος ἐνανθήσασα κορύνην.πολλάκι δὲ σκύλαιο κάρη, περὶ δ’ αἴνυσο λάχνηνκέρσας εὐήκει νεόθεν ξυρῷ, ἐν δέ νυ θάλψαιςἤια κριθάων νεοθηλέα φυλλάδα τ’ ἰσχνὴνπηγάνου, τήν τ’ ὤκιστα βορῇ ἐπεσίνατο κάμπη,βάμματι δ’ ἐνδεύσαιο καὶ εὖ περὶ κόρσεα πλάσσοις.Μὴ δὲ συοσκυάμῳ τις ἀιδρήεντα κορέσκοινηδύν, οἷά τε πολλὰ παρασφαλέες τεύχονται,ἠὲ νέον σπείρημα καὶ ἀμφίκρηνα κομάωνκοῦροι ἀπειπάμενοι ὀλοήν θ’ ἑρπηδόνα γυίωνὀρθόποδες βαίνοντες ἄνευ σμυγεροῖο τιθήνηςἠλοσύνῃ βρύκωσι κακανθήεντας ὀράμνους,