ὅσσα τε πετρήεντος ὑπὸ ῥόχθοισι θαλάσσηςκνώδαλα φυκιόεντας ἀεὶ περιβόσκεται ἀγμούς·ὧν τὰ μὲν ὠμὰ δάσαιτο, τὰ δ’ ἑφθέα, πολλὰ δὲ θάλψαςἐν φλογιῇ· στρόμβων δὲ πολὺ πλέον, ἢ ἔτι κάλχης,κηραφίδος, πίνης τε καὶ αἰθήεντος ἐχίνουδαῖτες ἐπαλθήσουσιν ἰδὲ κτένες· οὐδέ τι κήρυξδὴν ἔσεται τήθη τε γεραιρόμενα μνίοισι.Μηδέ σέ γ’ ἐχθομένη λήθῃ πόσις — οὐ γὰρ ἄιδρις —φαρικοῦ, ἣ γναθμοῖσιν ἔπι βαρὺν ὤπασε μόχθον.Τὴν ἤτοι γευθμῷ μὲν ἰσαιομένην μάθε νάρδῳ·ἤνυσε δὲ σφαλεροὺς, ὁτὲ δ’ ἄφρονας, ἐν δὲ μονήρει