αὐχέν’ ἀνακρούουσιν, ὃ δ’ ἀχθόμενος στόμα γαστρὸςπολλάκι μὲν δαίτην ἀπερεύγεται αἱματόεσσαν,ἄλλοτε νηδυίων θολερὴν μυξώδεα χεύει,τηνεσμῷ ὡς εἴ τε δυσέντερος ἀχθόμενος φώς·δήποτε τειρόμενος καμάτοις κάρφουσι δέδουπεγυῖα δαμείς· οὐ μὲν ποθέει ξηρὸν στόμα δεῦσαι.Τῷ δὲ σὺ πολλάκι μὲν γλάγεος πόσιν, ἄλλοτε μίγδηνῥεῖα γλυκὺ νείμειας ἀλυκρότερον δεπάεσσι·καί τε καὶ ὄρνιθος φιαρῆς πυρὶ τηκομένη σὰρξθωρήκων ἤμυνεν ἐυτρεφέων βρωθεῖσα·ἤμυνεν καὶ χυλὸς ἅλις κύμβησι ῥοφηθεὶς,