ἢ ἔτι καὶ Λιβύηθε ποτῷ ἐγκνήθεο ῥίζαςσιλφίου, ἄλλοτ’ ὀποῖο, νέμοις δ’ ἐν βάμματι τήξας·πολλάκι δὲ θρύπτειραν ἐπεγκεράσαιο κονίηνἠὲ νέον βρυόεντα θύμου στάχυν· ἄλλοτ’ ἀμύνειβότρυς ἐυκνήμοιο μίγα βρεχθέντος ἐν οἴνῃ·ἐν καί που ταμίσοιο ποτὸν διεχεύατο θρόμβους,καὶ χλοεραὶ μίνθης ἄπο φυλλάδες, ἠὲ μελίσσηςἠὲ καὶ ἐνστύφοντι ποτῷ μεμορυχμέναι ὄξευς.Ἀλλ’ ἄγε δὴ φράζοιο δορύκνιον, οὗ τε γάλακτιὠπή τε βρῶσίς τε παρὰ στομάτεσσιν ἔικται.τῷ δ’ ἤτοι λυγμοὶ μὲν ἀηθέσσοντος ὁμαρτῇ