ἀρτιγενὲς, μαστοῦ δὲ ποτὸν μοσχηδὸν ἀμέλγοι,οἵη τ’ ἐξ ὑμένων νεαλὴς ὕπο οὔθατα μόσχοςβράσσει ἀνακρούουσα χύσιν μενοεικέα θηλῆς·ἄλλοτε πιαλέης πόσιος χλιαροῖο κορέσκοις,ἐς δ’ ἔμετον βιάοιο καὶ οὐ ποθέοντά περ ἔμπηςχειρὶ βιησάμενος ἠὲ πτερῷ, ἢ ἀπὸ βύβλουστρεβλὸν ἐπιγνάμψαιο ταμὼν ἐρυτῆρα φάρυγγος.Ἢν δ’ ἐνιτυρωθῇ νεαρὸν γάλα τεύχει γαστρὸς,δὴ τότε τόνδε πνιχμὸς ἀθροιζομένοιο δαμάζει.Τῷ δ’ ἤτοι τρισσὰς πόσιας πόρε, μέσσα μὲν ὄξευς,δοιὰς δὲ γλυκέος, στεγανὴν δ’ ὑποσύρεο νηδύν·