καστηνοῦ, καρύοιο λαχυφλοίοιο κάλυμμα,νείαιραν τόθι σάρκα περὶ σκύλος αὖον ὀπάζειδυσλεπέος καρύοιο, τὸ Καστανὶς ἔτρεφεν αἶα.ῥεῖα δὲ νάρθηκος νεάτην ἐξαίνυσο νηδὺν,ὅς τε Προμηθείοιο κλοπὴν ἀνεδέξατο φώρης·σὺν δὲ καὶ ἑρπύλλοιο φιλοζώοιο πέτηλα,εὐφίμου τ’ ἀπὸ καρπὸν ἅλις καταβάλλεο μύρτου·ἢ καί που σιδόεντος ἀποβρέξαιο κάλυμμακαρπείου, μιγάδην δὲ βαλὼν ἐμπίσεο μήλοις,ὄφρ’ ἂν ἔπι στῦφόν τι ποτῷ, νοῦσον δὲ κεδάσσεις.Ἰξιόεν δέ σε μή τι δόλῳ παρὰ χείλεσι πῶμα