σάρκα μελαινομένην, πικρὸς δ’ ὑποβόσκεται ὕδρηςἰὸς, σηπόμενον δὲ μύδῳ ἐκρήγνυται ἔρφος.Ἢν δὲ τὸ Μηδείης Κολχηίδος ἐχθόμενον πῦρκεῖνό τις ἐνδέξηται, ἐφήμερον, οὗ περὶ χείληδευομένου δυσάλυκτος ἰάπτεται ἄμμιγα κνηθμὸςοἷά τ’ ὀπῷ νιφόεντι κράδης ἢ τρηχέι κνίδῃχρῶτα μιαινομένοις ἢ καὶ σπειρώδεϊ κόρσῃσκίλλης, ἥ τ’ ἔκπαγλα νέην φοινίξατο σάρκα.τοῦ καὶ ἐπισχομένοιο περὶ στόμαχον βάρος ἵζειπρῶτον ἐρεπτόμενον, μετέπειτα δὲ λοιγέι συρμῷῥιζόθεν ἑλκωθέντα, κακὸν δ’ ἀποήρυγε δειρῆς,