ἠὲ καὶ ἰρινέοιο· μόλις δέ κε μυρί’ ἐπιτλὰςἤμασιν ἐν πολέεσσιν ἀκροσφαλὲς ἴχνος ἰήλαιἀσφαλέως, πτοιητὸν ἔχων ἑτεροπλανὲς ὄθμα.Τῷ μὲν Γερραῖοι νομάδες χαλκήρεας αἰχμὰςοἵ τε παρ’ Εὐφρήταο ῥόον πολέοντες ἀρούραςχραίνουσιν· τὰ δὲ πολλὸν ἀναλθέα τραύματα τεύχεισάρκα μελαινομένην, πικρὸς δ’ ὑποβόσκεται ὕδρηςἰὸς, σηπόμενον δὲ μύδῳ ἐκρήγνυται ἔρφος.Ἢν δὲ τὸ Μηδείης Κολχηίδος ἐχθόμενον πῦρκεῖνό τις ἐνδέξηται, ἐφήμερον, οὗ περὶ χείληδευομένου δυσάλυκτος ἰάπτεται ἄμμιγα κνηθμὸςοἷά τ’ ὀπῷ νιφόεντι κράδης ἢ τρηχέι κνίδῃχρῶτα μιαινομένοις ἢ καὶ σπειρώδεϊ κόρσῃσκίλλης, ἥ τ’ ἔκπαγλα νέην φοινίξατο σάρκα.τοῦ καὶ ἐπισχομένοιο περὶ στόμαχον βάρος ἵζειπρῶτον ἐρεπτόμενον, μετέπειτα δὲ λοιγέι συρμῷῥιζόθεν ἑλκωθέντα, κακὸν δ’ ἀποήρυγε δειρῆς,ὡς εἴ τε κρεάων θολερὸν πλύμα χεύατο δαιτρός,σὺν δέ τε καὶ νηδὺς μεμιασμένα λύματα βάλλει.Ἀλλὰ σὺ πολλάκι μὲν χαίτην δρυὸς οὐλάδα κόψας,