ὣς ὃ νόου λύσσῃ ἐσφαλμένα βρυχανάαταιὠρυδὸν, λοξαῖς δὲ κόραις ταυρώδεα λεύσσωνθήγει λευκὸν ὀδόντα, παραφρίζει δὲ χαλινοῖς.Τὸν μὲν καὶ δεσμοῖσι πολυπλέκτοισι πιάξαςνέκταρι θωρήξαιο, καὶ οὐ χατέοντα κορέσκωνἦκα βιησάμενος· διὰ δὲ στόμα βρῦκον ὀχλίζοις.ὄφρ’ ἂν ὑπεξερύγῃσι δαμαζόμενος χερὶ λώβην.ἠὲ σὺ βοσκαδίης χηνὸς νέον ὀρταλιχῆαὕδασιν ἐντήξαιο πυρὸς μεμορημένον αὐγαῖς·καί τε σὺ μηλείης ῥηχώδεος ἄγρια κάρφηοὔρεσιν ἐνθρέφθεντα πόροις ἀπὸ σίνεα κόψας,ἢ ἔτι καὶ κλήροισιν ἐπήβολα, τοῖά περ ὧραιεἰαριναὶ φορέουσιν ἐνεψιήματα κούραις,ἄλλοτε δὲ στρούθεια, τοτὲ βλοσυροῖο Κύδωνοςκεῖνο φυτὸν Κρήτηθεν, ὃ δή ῥ’ ἐκόμισσαν ἄναυροι· 235πολλάκι δὴ σφύρῃσιν ἅλις ἐναολλέα κόψαςὕδασιν ἐμβρέξαιο, νέην δ’ ὀσμήρεα γληχὼσπέρμασι μηλείοισι βάλοις ἐνομήρεα φύρων.καί τε σύ γ’ ἢ ῥοδέης θυόεν μαλλοῖσιν ἀφύσσωνπαῦρα λίπος στάξειας ἀνοιγομένος στομάτεσσιν,