τεύχεος ἣν κραδίην ἐπιδορπίου, οἱ δὲ δοχαίηνκλείουσι στομάχοιο, πύλη δ’ ἐπικέκλιται ἀρχαῖςπρῶτα κόλων, ὅθι πᾶσα βροτῶν ἅλις ἐμφέρεται δαῖς·αἰεὶ δ’ ἐκ φαέων νοτέων ὑπολείβεται ἱδρώς·ἡ δὲ ταρασσομένη τὰ μὲν ἔβρασεν ἤλιθα νηδὺςπνεύματα, πολλὰ δ’ ἔνερθε κατὰ μέσον ὄμφαλον ἵζει·κράατι δ’ ἐν βάρος ἐχθρὸν, ὑπὸ κροτάφοισι δὲ παλμὸςπυκνὸς ἐπεμφέρεται, τὰ δὲ διπλόα δέρκεται ὄσσοιςοἷα χαλικραίῃ νύχιος δεδαμασμένος οἴνῃ.ὡς δ’ ὁπότ’ ἀγριόεσσαν ὑποθλίψαντες ὀπώρηνΣιληνοὶ κεραοῖο Διωνύσοιο τιθηνοὶπρῶτον ἐπαφρίζοντι ποτῷ φρένα θωρηχθέντεςὄθμασι δινήθησαν ἔπι, σφαλεροῖσι δὲ κώλοιςΝυσαίην ἀνὰ κλιτὺν ἐπέδραμον ἀφραίνοντες,ὣς οἵγε σκοτόωσι κακῇ βεβαρηότες ἄτῃ.Τὴν μέν τε κλείουσι μυοκτόνον, ἦ γὰρ ἀνιγροὺςπαμπήδην ὕρακας λιχμήμονας ἠρήμωσεν,οἱ δέ τε πορδαλιαγχὲς, ἐπεὶ θήρεσσι πελώροιςπότμον βουπελάται τε καὶ αἰγινομῆες ἔθεντοἼδης ἐν νεμέεσσι Φαλακραίῃ ἐνὶ βήσσῃ,