δήποτε δ’ ἰρινέου θυέος μετρηδὸν ὀρέξαιςσίλφιά τ’ ἐνθρυφθέντα μετ’ ἀργήεντος ἐλαίου·ἐν δὲ μελιζώρου γλυκέος πόσιν, ἐν δὲ γάλακτοςἀφριόεν νέμε τεῦχος ὑπὲρ πυρὸς ἠρέμα θάλψας.Καί κεν λοιγήεντι παρασχεδὸν ἄχθος ἀμύνοιςτοξικῷ εὖτ’ ἀχέεσσι βαρύνηται ποτῷ ἀνήρ.Τοῦ καὶ ἔνερθε γλῶσσα παχύνεται, ἀμφὶ δὲ χείληοἰδαλέα βρίθοντα περὶ στομάτεσσι βαρύνει·ξηρὰ δ’ ἀναπτύει, νεόθεν δ’ ἐκρήγνυται οὖλα’πολλάκι δ’ ἐς κραδίην πτοίην βάλε, πᾶν δὲ νόημαἔμπληκτον μεμόρηκε κακῇ ἐσφαλμένον ἄτῃ,