ἄκρα δέ τοι ψύχει, περὶ δὲ φλέβες ἔνδοθι γυίωνῥωμαλέαι στέλλονται· ὃ δ’ ἠέρα παῦρον ἀτύζειοἷα κατηβολέων, ψυχὴ δ’ Ἀιδωνέα λεύσσει.Τὸν μέν τ’ ἢ λίπεος κορέοις ἢ ἀμισγέος οἴνης,ὄφρα κεν ἐξερύγῃσι κακὴν καὶ ἐπώδυνον ἄτην·ἠὲ σύ γε κλυστῆρος ἐνεὶς ὁπλίζεο τεῦχος.πολλάκι δ’ ἢ οἴνης ἀμιγῆ πόσιν, ἢ ἀπὸ δάφνης,Τεμπίδος ἢ δαυχνοῖο φέροις ἐκ καύλεα κόψας, ἢ πρώτη Φοίβοιο κατέστεφε Δελφίδα χαίτην,ἢ πέπερι κνίδης τε μίγα σπερμεῖα λεήναςνείμειας, τοτὲ νέκταρ ὀπῷ ἐμπευκέι χράνας·