θηρεύων ἀφροῖο νέην κλύδα λευκαίνουσαν.καί τε σύ γ’ ἀγλεύκην βάψαις ἰόεντα θάλασσαν,ἥν τε καὶ ἀτμεύειν ἀνέμοις πόρεν Ἐννοσίγαιοςσὺν πυρί. καὶ γὰρ δὴ τὸ πνοαῖς συνδάμναται ἐχθραῖς·πῦρ μὲν ἀείζωον καὶ ἀχύνετον ἔτρεσεν ὕδωρἀργέστας, καί ῥ’ ἣ μὲν ἀκοσμήεσσα, φιλοργὴςδεσπόζει νηῶν τε καὶ ἐμφθορέων αἰζηῶν,ὕλη δ’ ἐχθομένοιο πυρὸς κατὰ θεσμὸν ἀκούει.ναὶ μὴν ἀτμένιόν τε κεραιόμενον λίπος οἴνῃἢ χιόνι γλυκέος μίγδην πόσις ἄλγος ἐρύξει,ἦμος ὑπὸ ζάγκλῃσι περιβρίθουσαν ὀπώρην