Τοῖο δὲ πάντα χαλινὰ καὶ οὐρανόεσσαν ὑπήνηνοὖλά θ’ ὑποστύφει χολόεν ποτὸν, ἀμφὶ δὲ πρώτοιςεἰλύεται στέρνοισι κακῇ ἀλάλυγγι βαρῦνονφῶτ’ ἐπικαρδιόωντα· δύῃ δ’ ἐπιδάκνεται ἄκροννειαίρης ἄκλειστον ἀειρόμενον στόμα γαστρός,τεύχεος ἣν κραδίην ἐπιδορπίου, οἱ δὲ δοχαίηνκλείουσι στομάχοιο, πύλη δ’ ἐπικέκλιται ἀρχαῖςπρῶτα κόλων, ὅθι πᾶσα βροτῶν ἅλις ἐμφέρεται δαῖς·αἰεὶ δ’ ἐκ φαέων νοτέων ὑπολείβεται ἱδρώς·ἡ δὲ ταρασσομένη τὰ μὲν ἔβρασεν ἤλιθα νηδὺςπνεύματα, πολλὰ δ’ ἔνερθε κατὰ μέσον ὄμφαλον ἵζει·