οἳ μέν τ’ ἀφροσύνῃ ἐμπληγέες οἷά τε μάργοιδήμια λαβράζουσι παραπλῆγές θ’ ἅτε Βάκχαιὀξὺ μέλος βοόωσιν ἀταρμύκτῳ φρενὸς οἴστρῳ.Τῷ μέν τ’ ἐξ ἑδανοῖο πόροις δέπας ἔμπλεον οἴνης,Πράμνιον αὐτοκρηὲς, ὅπως ὑπετύψατο ληνοῦ·ἢ νύμφαις τήξαιο βαλὼν ἁλὸς ἔμπλεα κύμβην·πολλάκι δ’ ὀρταλίχων ἁπαλὴν ὠδῖνα κενώσαςἀφρὸν ἐπεγκεράσαιο, θοοῦ δορπήια κέπφου.τῷ γὰρ δὴ ζωήν τε σαοῖ, καὶ πότμον ἐπισπεῖεὖτε δόλοις νήχοντα κακοφθόρα τέκν’ ἁλιήωνοἰωνὸν χραίνωσιν, ὃ δ’ ἐς χέρας ἔμπεσε παίδων