ἐς δ’ ἔμετον κορέσαιο, τὰ δ’ ἀθρόα νειόθι βράσσοιςἐμμαπέως ἔτ’ ἄπεπτα πύλῃ μεμιασμένα δόρπα.πολλάκι δ’ ἐν κλυστῆρι νέον γλάγος οἰὸς ἀμέλξαςκλύζε, τὰ δ’ ἤλιθα γαστρὸς ἀφόρδια κεινώσειας·ἄλλοτ’ ἀλυσθαίνοντι ποθὲν γάλα πῖον ἀρήξει·ἠὲ σύ γ’ ἀμπελόεντα γλυκεῖ ἔνι καύλεα κόψαιςχλωρὰ, νέον πετάλοισι περιβρίθοντα κολούσας·ἠὲ μελισσάων καμάτῳ ἔνι παῦρα μορύξαιςσκορπιόεντα χαδὼν ψαθυρῆς ἐκ ῥίζεα γαίηςαἰὲν κεντρήεντα· πόη γε μὲν ὕψι τέθηλενοἵη περ μολόθουρος, ἔνισχνα δὲ καύλεα βάλλει.